13, 14. (a) Yehova’nın hasatla ilgili yasaları nelerdir? (b) İşaya, Yehova’nın hükmünün infazı sırasında sağ kalanlar olacağını hasatla ilgili yasalarıyla nasıl betimliyor? (c) Üzücü denemeler gelecekse de, sadık Yahudalılar hangi durumdan emin olabilirler?

¹³ İsrailliler hasatta zeytinleri dökmek için ağaçları sopayla döverler. Dallara çıkıp kalan zeytinleri toplamaları Tanrı’nın Kanununda yasaklanmıştır. Bağbozumundan sonra bağda kalan üzümleri toplamaları da yasaktır. Hasattan geriye kalanlar ‘garibe, öksüzlere ve dul kadınlara’, yani yoksullara bırakılmalıdır. (Tesniye 24:19-21) İşaya, bu iyi bilinen yasalara dikkati çekerek Yehova’nın yaklaşan hükmü sırasında sağ kalanların olacağına ilişkin rahatlatıcı gerçeği betimliyor: “Zeytinler dökülsün diye dövülen ağaç nasılsa, bağbozumundan artakalan üzümler nasılsa, dünyadaki bütün uluslar [arasında, Kitabı Mukaddes] öyle olacak. Sağ kalanlar seslerini yükseltip sevinç çığlıkları atacak, batıda yaşayanlar RAB’bin büyüklüğü karşısında hayranlıkla bağıracak. Onun için, doğuda yaşayanlar RAB’bi yüceltin, deniz kıyısındakiler, İsrail’in Tanrısı Yahve’nin (Yehova’nın) adını yüceltin. Dünyanın en uzak köşelerinden ezgiler işitiyoruz: ‘Doğru Olan’a övgüler olsun!”—İşaya 24:13-16a, YÇ.

¹⁴ Hasattan sonra ağaçlarda ya da asmalarda hâlâ meyve kaldığı gibi, Yehova’nın hükmünün infazından sonra da geride kalanlar, “bağbozumundan artakalan üzümler” olacak. Altıncı ayette kaydedildiği gibi, peygamber “artakalan insan az” derken bu kimselerden söz ediyordu. Yeruşalim ve Yahuda’nın yıkımı sırasında pek az sayıda da olsa sağ kalanlar olacak ve sonra artakalan bir grup tutsak edildiği yerden dönüp tekrar kendi topraklarında oturacak. (İşaya 4:2-4, 14:1-5) Doğru yürekli kimseler üzücü denemeler geçireceklerse de, kendilerini kurtuluş ve sevincin beklediğinden emin olabilirler. Sağ kalanlar Yehova’nın bildirdiği peygamberlik sözünün yerine geldiğini görecek ve İşaya’nın Tanrı’nın hakiki peygamberi olduğunu fark edecekler. Onarım peygamberliklerinin gerçekleşmesine tanık olduklarında sevinçle coşacaklar. Korunmuş olduklarından, dağıldıkları her yerde –batıda Akdeniz adalarında, doğuda Babil’de ya da başka uzak köşelerde– Tanrı’yı yüceltip “Doğru Olan’a övgüler olsun!” diyerek ezgiler söyleyecekler.

15, 16. (a) İşaya, kavminin başına geleceklerden ötürü ne hissediyor? (b) Ülkenin sadakatsiz kavminin başına ne gelecek?

¹⁵ Bununla birlikte, sevinmek için henüz erken. İşaya çağdaşlarını gerilere, o günlere götürerek şunları diyor: “Fakat ben dedim: Bittim, bittim, vay başıma! hainler hainlik ettiler; evet, hainler çok hainlik ettiler. Ey sen, dünyada (ülkede) oturan adam, dehşet, ve çukur, ve tuzak senin üzerinde! Ve vaki olacak ki, dehşet velvelesinden kaçan çukura düşecek; ve çukurun içinden çıkan tuzağa tutulacak; çünkü yüksekteki pencereler açıldı, ve dünyanın temelleri titriyor. Dünya ezildikçe ezildi, dünya yarıldıkça yarıldı, dünya sarsıldıkça sarsıldı. Dünya sarhoş bir adam gibi sendeliyecek, ve bir salıncak gibi sallanacak; ve günahı kendi üzerine ağır basacak, ve düşecek, ve bir daha kalkmıyacak.”—İşaya 24:16b-20.

¹⁶ Kavminin başına geleceklerden ötürü İşaya büyük üzüntü duyuyor. Çevresindeki durum kendisini hasta ve kötü hissetmesine neden oluyor. Etraf hainlerle dolu ve bu, ülke halkına yılgınlık veriyor. Yehova korumayı kaldırdığında, sadakatsiz Yahuda halkı gece gündüz dehşet yaşayacak. Kimse yarınından emin olmayacak. Yehova’nın emirlerini bırakıp Tanrısal hikmeti göz ardı ettiklerinden başlarına gelecek felaketten kaçış olmayacak. (Süleymanın Meselleri 1:24-27) Ülkedeki hainler, yıkımlarına yol açan sahtekârlığa ve yalanlara başvurarak kavmi her şeyin iyi gittiğine ikna etmeye çalışacaklarsa da felaket gelecek. (Yeremya 27:9-15) Dışardan düşmanları gelecek, onları yağmalayıp topraklarından sürecek. Bütün bunlar İşaya için çok üzücü olaylar.

[Sayfa 267’deki resim]

Kavminin başına geleceklerden ötürü İşaya büyük üzüntü duyuyor