İlya’nın yanında bu özel hizmet için davet aldığında, Elişa İsrail’in önde gelen peygamberine hizmet etmek üzere hemen tarlasını bıraktı. Belli ki, görevlerinden bazıları hizmetçilerin yaptığı türden işlerdi, çünkü ‘İlya’nın ellerine su döken’ biri olarak tanınıyordu.c (II. Kırallar 3:11) Yine de, Elişa işini bir imtiyaz olarak gördü ve İlya’ya vefayla bağlı kaldı.