Kutsal Kitap Devirlerinde Kullanılan Balık Ağları

Bildiğimiz gibi İsa’nın takipçilerinden bazıları balıkçıydı (Mar. 1:16-20). Onlar Celile Gölü’nde balık tutarken ağ kullanıyorlardı.

Balık ağları, sicim ya da keten ipliklerin düğümlenmesiyle göz göz bir yapı oluşturacak şekilde yapılırdı. Ağın delikleri, tutulmak istenen balığın boyutuna göre değişirdi. Küçük ağların batması için kenarlarına kurşun ya da taş ağırlıklar bağlanırdı. Suyun içinde sürüklenerek kullanılan büyük sürtme ağlarında ise alt kısımda ağırlıklar, üstte ise tahta ya da mantardan yapılmış şamandıralar bulunurdu.

Ağlar çok pahalı olduğu için balıkçılar ağlarına iyi bakardı. Çünkü denizin dibindeki kayalardan zarar görebilir ya da büyük miktarda balık yakalandığında yırtılabilirlerdi (Luka 5:6). Kutsal Kitap Yakup ve Yuhanna’nın ‘ağlarını onardığını’ söyler (Mat. 4:21). Bunun için muhtemelen iğne ve keten iplik kullanıyorlardı. Balıkçılar çoğu zaman her kullanımdan sonra ağlarını onarırdı. Luka balıkçıların ‘ağlarını yıkadığından’ da bahseder (Luka 5:2). Onlar böylece çamurları ya da kalıntıları temizliyorlardı. Ardından ağlar asılarak kurutuluyordu, bunun sebebi büyük ihtimalle çürümeyi önlemekti (Hez. 47:10).

İsa, hayatı ağlarla geçen bu adamları çok özel bir işe davet etti. Onlara “Bundan sonra balık değil insan yakalayacaksınız” dedi.