Tanrı’nın İsmi

YEHOVA, evrenin Egemen Rabbinin ismidir. Bu, Kendisini tanıtmak üzere bizzat seçtiği isimdir. Tetragrammaton (Tanrı’nın isminin yazıldığı dört İbranice harf) Mukaddes Kitabın İbranice metninde yaklaşık 7.000 defa, yani Tanrı için kullanılan her tanımlayıcı unvandan çok daha sık geçer. Bu, yalnızca Tanrı’yı tanıtan bir isim değildir; hakiki Tanrı’yı insan yapısı olanlar da dahil tüm diğer tanrılardan ayırır. Zekâ sahibi tüm varlıkların bilmesi, onur vermesi ve kutsaması gereken bir isimdir.

Yehova ismi, göğün ve yerin Yaratıcısının, İsa Mesih’in Tanrısı ve Babasının ve adaletin hüküm süreceği ‘yeni gökler ile yeni yeri’ vaat eden Kişi’nin kim olduğunu gösterir.—Tekvin 2:4; Matta 4:10; Yuhanna 20:17; İşaya 65:17, 25; II. Petrus 3:13.

Bugün birçok Mukaddes Kitap tercümesinin Tanrı’nın ismini içermemesi şaşırtıcıdır. Neden? Yahudiler arasında, bu ismi ağza almanın yanlış olduğuna ilişkin bir batıl inanç ortaya çıkmıştı. Bu ilk önce, Yahudilerin Tanrı’nın ismini kullanmaktan kaçınmalarına yol açtı; sonra da Kutsal Yazıların Yunanca el yazmalarından Tanrı’nın kişisel isminin çıkarılmasıyla sonuçlandı. Daha sonra, Mukaddes Kitabın çoğu tercümesinde bu ismin yerini tamamen “Rab” ve “Tanrı” gibi ifadeler aldı. Mukaddes Kitaptaki diğer isimlerin değil, sadece en önemli isim olan Yehova’nın değiştirilmesi dikkate değer bir gerçektir.

Tanrı’nın ismini bilmek, tüm insanlık için yaşamsaldır. (Romalılar 10:13) Bu, sadece Tanrı’nın kişisel isminin ne olduğunu bilmekten çok daha fazlasını kapsar. O isimle temsil edilen Kişi’yi tanımayı ve o isimle bağlantılı amaçlarla tutarlı bir yaşam tarzı sürmeyi de içerir. Hakiki Tanrı’ya tapınan herkes, İsa’nın yaptığı gibi, O’nun ismini başkalarına gayretle bildirmekten sorumludur. (Yuhanna 17:6, 26) Yehova Tanrı, büyük ismini bilenleri, kullananları ve onurlandıranları bereketleyeceğini vaat ediyor.—Mezmur 91:14.