O Neden En Büyük İsmi Kullandı
“Eleştirmenlerimden birine göre, yüzyıllardır alışılagelmiş karşılığı olan ‘Rab’ yerine ‘Yehova’ sözcüğünü kullandığım için günah işledim.”
Bu sözler J. J. Stewart Perowne’un ilk olarak 1864’te yayımlanan Mezmurlar tercümesinin ikinci baskısının önsözünde bulunmaktadır. Eleştirmen, 2 Temmuz 1864 tarihli Saturday Review’da, Tanrı’nın isminin Yahudi ve Hıristiyan cemaatlerinde kullanılmaması yüzünden, tercümede kullanılmasına karşı çıktı. Yehova ismi Yahudilerle yakından bağlantılı olduğundan, hiçbir yöresel veya ulusal bağlantısı olmayan “Rab” ya da “Tanrı” gibi başka sözcüklerin kullanılması gerektiğini ileri sürdü.
Perowne, Tanrı’nın insana açıkladığı şeylerden “tek bir harf silmek istemediği” için bu muhakemelere katılmadı. O, haklı olarak, İbranice Tanrısal ismi “Rab” olarak tercüme eden tercümanların iki İbranice sözcük arasındaki farkı görmekte başarısız kaldıklarını ileri sürdü.
Bundan başka, Perowne, Tanrısal ismin yeniden kullanılmasını destekleyen üst düzey otoriteler olduğunu belirtti. O, ünlü İngiliz şair Samuel Taylor Coleridge’ten alıntı yapıp şunu söyledi:
“İbranicenin İngilizceye, Septuagint aracılığıyla, ikinci elden tercümesine neden devam edelim? İbranice Yehova sözcüğünü benimsemedik mi? Septuagint’taki Κύριος, yani Rab, sayısız örnekte İbranice Yehova sözcüğünün yerine kullanılan Yunanca bir sözcük değil midir? Öyleyse, Eski Ahitte Yehova geçen her yerde titizlikle Yehova diyerek, Yeni Ahitte de, Eski Ahite gönderme yapılan her ayetteki İbranice sözcüğü tercüme ederek, neden orijinal sözcüğü yeniden kullanıma sokmayalım?”
Perowne, İbranice Tetragrammaton’un tam telaffuzunun kayıp olduğunu kabul etti, ancak şunları söyledi: “Eğer sadece batıl itikada dayalı kuruntular nedeniyle bu isim Yahudi Cemaatinde kullanımdan kalktıysa ve kendi [İngilizce] Tercümemiz, Yunanca ve Latince Tercümelerden özgün olmayan bir kopyalama sonucu bu sözcüğü kaybettiyse, bunlar orijinal ismi tekrar kullanmaya karşı hiç de ikna edici nedenler değildir.” Perowne, iyi bilinmesi nedeniyle, sözcüğün “Yehova” biçimini destekledi. O zamandan bu yana, daha yeni birçok tercüme de Tanrısal ismi kullanmıştır. Bir tercüme İbranice ve Yunanca Kutsal Yazılarda Yehova ismini 7.200’den fazla yerde kullanır.
Perowne, Mezmurların tercümesinde “hem üslup hem de cümleciklerin yapısı bakımından İbranice’nin karakterine sıkı bir şekilde” bağlı kalmaya çalıştı. O, 69. Mezmurun 5 ve 6. ayetlerini tercüme ederken, “Tanrı” (Elohimʹ), “Rab” (Adonayʹ) ve “Yehova” için kullanılan İbranice sözcükler arasında ayırım yapma gereğini gördü: “Ey Tanrı [Elohimʹ], akılsızlığımı sen bilirsin; ve günahlarım sana gizli değildir. Ya Rab [Adonayʹ], ordular (Tanrı’sı) Yehova, seni bekleyenler benim yüzümden utanmasın. Ey İsrailin Tanrısı, seni arayanlar benim yüzümden rezil olmasın.”