İlginç Sorulara Cevaplar
Çocuğunu düşüren bir kadına duygudaşlık gösterip onun çocuğunun diriltileceğine inanmasını teşvik etmek, acaba uygun olur mu?
Böyle bir kişiyi teselli edip, sevgi dolu bir yardımda bulunmakla ona çok iyilik yapabiliriz. Ancak Mukaddes Kitap, ceninin dirilmesinin beklenmesi için bir temel sağlamaz. Bunu müzakere edelim.
Bir kadın gebe kaldığı anda, sadece tek bir hücre, yani döllenmiş küçük bir yumurta vardır. Normal olarak kadının rahmine yerleşen bu hücre, dokuz aylık bir süre içinde çoğalır ve sonunda bir çocuk doğar. Çocuk düşürme olayında ise bu doğal süreç kısalır; böylece yaşamaya başlayan ve ayrı bir insan haline gelmesi gereken hayata son verilmiş olur. Kürtaj yapılırsa, hayatın kutsallığına ve Tanrı’nın katletme emrine karşı gelinmiş olur.—Çıkış 20:13; 21:22, 23; Sayılar 35:16-18; I. Petrus 4:15.
Bize Hayat Veren’in, kadının rahminde henüz gelişen hayatın farkında olduğu, Mukaddes Kitabın Yesse’nin karısının rahminde gelişen ve doğduktan sonra Davud ismini alacak cenin hakkında söylediklerinden anlaşılabilir. (Mezmur 139:13-16; Eyub 31:15 ile karşılaştırın.) Bununla beraber, çocuk düştüğü veya ölü doğduğu zaman, onun dirilme imkânı hakkında ne söylenebilir?
Mukaddes Kitap, bir cenin ölebileceğini gösterir. Sonuçta çocuk kendiliğinden düşük olabilir; ölü doğabilir veya annesi onu düşürebilir.—Tekvin 31:38; Çıkış 23:26; II. Kırallar 2:19-21; Eyub 21:10; Mezmur 58:8; 144:14.
Eyub bir düşüğü meydana getirebilecek çeşitli durumlardan söz ederken bunların her birinin kendisi için çektiği ıstıraplardan daha iyi olacağını anlattı. “Gizledikleri düşmüş cenin gibi, ışık görmemiş yavrular gibi yok” olmayı tercih ettiğini söyledi. (Eyub 3:16) Bu sözler, bir kadının gebe kaldığının farkına varmadan ve cenin henüz yaşayabilecek durumda değilken, düşük yapmasını kastedebilir. The Body Machine (Vücut Makinası) adlı kitap şöyle der: “Döllenmiş birçok yumurtacık normal bir gelişme gösterenlerin sayısından daha büyüktür. Aşağı yukarı yüzde onu rahme yerleşmez ve oraya yerleşenlerin yaklaşık yarısı kendiliğinden düşük olur. Anne genellikle bunu farkında olmaz.”
Eyub aynı zamanda ‘annesinin rahminin kapıları kapanmış olsaydı, gözlerinin sıkıntıyı görmeyeceğini’ söyledi. Böylece kendisi “rahimden çıkınca” veya henüz “rahimdeyken” ölmüş olsaydı, ıstırap çekmiş olmayacaktı. (Eyub 3:10, 11) Bazen, cenin veya fetüsteki ciddi sakatlıklar buna yol açabilir. Veyahut annenin üreme organlarındaki kusur, vitamin, hormon veya oksijen eksiklikleri ya da annedeki hastalıklar bu sonuca sebep olabilir.
Istırap çeken Eyub, bu olanakların kendisi için daha olumlu olacağını hissetti. Oysa onun annesi bundan acı duymuş olacaktı, tıpkı bugün de annelerin miras aldıkları nakâmillik yüzünden çocuk düşürdükleri veya ölü olarak doğurdukları zaman kederlendikleri gibi. Söz konusu olanaklardan bahsederken, Eyub dirileceğini söylemedi. Onun göreceği, sıkıntılarının kendisinden saklanacağı veya rahatta olacağıydı.
Eyub başka bir olanaktan da söz etti: “Benim niçin . . . . rahimden çıkınca son soluğumu vermedim?” (Eyub 3:11) Bazen olduğu gibi, Eyub, doğduktan hemen sonra belki emzirilmeden önce bile ölmüş olsaydı, onun geleceği için ne söylenebilirdi? Eyub bunu önceki ve sonraki ayetlerde ele alamadı. Daha sonra ise, bir insan olarak yaşadıktan sonra ölüp Şeol’a gitmiş olsaydı, Tanrı herhalde ‘bir vakit tayin edip onu hatırlayacaktı. ‘Bize hayat Veren ‘çağırıp Eyub cevap verecekti.’ Evet, Yehova Tanrı, Eyub’u diriltebilirdi.—Eyub 14:13-15.
Mukaddes Kitapta geçen dirilme olaylarıyla ilgili bilgimiz budur. Diriltilmiş olanlar her halde ölürken nasıl idiyseler, öyle kişiler olarak tekrar hayata getirildiler. Başka sözlerle, çocuk olarak ölen çocuk, yetişkin olarak ölen yetişkin olarak diriltildi. (II. Kırallar 4:17-20, 32-37; Luka 7:12-15; 8:40-42, 49-55; Yuhanna 11:38-44) Eyub “gizledikleri düşmüş cenin” olmuş olsaydı, onun Yeni Nizam’da mikroskobik bir cenin olarak tekrar annesinin rahmine nakledilip, annesinin bile farkında olmadan bir gebelik sürecini tamamlayacağını düşünmek akla yakın mıdır? Böyle bir düşünce, Mukaddes Kitabın dirilme hakkında gösterdiklerine uymaz, çünkü dirilme olayı daima doğmuş olan ve Tanrı’nın önünde ayrı bir kişi olarak yaşamış olanlarla ilgiliydi.—Yuhanna 5:28, 29. Resullerin İşleri 24:15.
Ama cenin gelişmiş, fetüs haline gelmiş veya doğmak üzereyse, durum acaba ne olur? Birçok imkândan söz edilebilir. Bununla beraber, bu konuda fikir yürütmek anlamsızdır, çünkü nakâmillikte sayısı acı durumlar görülmektedir. Tekrar kurulacak olan Cennet’te sevgi dolu semavi Babamız, insanın günahkâr durumunu düzeltecek ve ona şahane bereketler verecektir. Birçok insan diriltilecektir. Dirilmenin nasıl ve ne derecede yapılacağı konusunda Yehova ve İsa karar vereceklerdir. Kararlarının, Yehova’nın kâmil hikmet ve adaletinin yansıtacağından emin olabiliriz.
Elihu, Eyub’a şu güvenceyi verdi: “Haşa ki, Allah kötülük ede, ve Kadir haksızlık eyleye. Çünkü adama kendi işini öder. . . . . Evet, gerçek Allah kötülük etmez.” (Eyub 34:10-12) Çocuk düşürmekle veya ölü doğurmakla acı tecrübesi olan çiftler dahil hepimiz, “Yehova (YD) iyi ve doğrudur” sözlerini bilmekte teselli bulabiliriz.—Mezmur 25:8.