İlginç Sorulara Cevaplar

Mukaddes Kitap bazı erkeklerden, Tanrı tarafından özellikle seçilmiş veya tayin edilmiş oldukları için “meshedilmiş” diye söz eder. Buna göre, bugün tüm nazırlara “meshedilmiş olanlar” terimi uygulamak uygun olur mu?

“Meshetmek” için kullanılan İbranice veya Yunanca sözcükler, yağla olduğu gibi, bir şey sürmek fikrini verirler. “Meshetme” terimi, mukaddes ruh biri üzerine, örneğin Mesih ve onun hemvarisleri olmak üzere Tanrı’nın seçtiği Hıristiyanlar üzerine de döküldüğü zaman kullanılabilirdi.—Tekvin 28:18, 19; 31:13; Mezmur 133:2; 45:7; İşaya 61:1; Luka 4:18; İbraniler 1:9; Efesoslular 1:13, 14.

Mukaddes Kitapta ara sıra “meshedilmiş” sözü, özel bir iş veya görev için seçilmiş veya tayin edilmiş biri için kullanılmıştır. Örneğin, İlya “Hazeali Suriye üzerine kıral olarak” ve Elişa’yı ‘kendi yerine Peygamber olarak mesh’ etmeliydi. (I. Kırallar 19:15, 16) Böyle olmakla birlikte, onların Yehu gibi harfi yağla meshedildiklerine dair bir kayıt yoktur. (II. Kırallar 9:1-6) Persli Koreş’in üzerine, ihtimal hiçbir zaman yağ veya mukaddes ruh dökülmediği halde, kendisi belirli bir iş için özellikle görevlendirildiğinden dolayı, Yehova’nın mesihi diye çağırıldı. (İşaya 45:1) Benzer şekilde, Tanrı tarafından görevlendirildiği ve özel bir iş için tayin edildiğinden ötürü Musa’dan “Mesih” [meshedilmiş olan] diye söz edebilirdi.—İbraniler 11:26.

Öyle ise, yöresel cemaatlerdeki ihtiyarlar veya nazırlar hakkında ne denilebilir? Resullerin İşlerinde 20:28’de resul Pavlus, cemaatteki ihtiyarlara ‘mukaddes ruhun onları nasıl tayin ettiğini’ söyler. O zaman Tanrı’nın tasvip ettiği vaftiz edilmiş tüm Hıristiyanlar mukaddes ruhla meshedilip semavi hayata davet edilirlerdi.—II. Korintoslular 1:21, 22; I. Yuhanna 2:20, 27.

Bununla beraber, ‘mukaddes ruhun onları nazırlar tayin ettiğini’ söylerken Pavlus, meshedilmenin Yunanca karşılığını kullanmadı. O, tithemi sözcüğünün bir şeklini kullandı ve bu sözcük, koymak, yerleştirmek, tespit etmek veya tayin etmek anlamlarını taşıyabilir.—Markos 4:21; 16:6; I. Korintoslular 33:10; 9:18; II. Timoteos 1:11; İbraniler 11:2.

Tanrı’nın ihtiyarları belirli yerlere koymak, tayin etmek veya görevlendirmek için mukaddes ruhunu kullandığı gerçi doğrudur, ama cemaatteki tüm nazırlardan meshedilmiş diye söz etmek uygun olmaz. Bu, karışıklığa yol açarak yanlış yere tüm ihtiyarların mukaddes ruhla meshedilmiş ve semavi davete sahip oldukları fikrini verebilir. Aslında bugünkü cemaatlerde ihtiyar olarak tayin edilen sadık nazırların büyük çoğunluğu yeryüzünde tekrar ihya edilecek olan Cennet’te ebediyen yaşama ümidine sahiptir.

Tütün tiryakiliğini yenmeye yardımcı olarak tütünsüz sigaraları içmek doğru olur mu?

Mukaddes Yazıların öğüdünü uygulamak ve Tanrı’nın cemaatinin üyeleri olmak isteyen kişilerin bundan kaçınmalarını gerektiren birkaç sebep vardır.

Sigara tiryakisi ve özellikle tütündeki nikotin maddesine tutkusu olan birçok kişi, bu alışkanlıktan vazgeçmeye çalışmıştır. Bunu yapmanın bir yolu, tütün yerine içinde nikotin bulunmayan başka bitkisel maddelerden yapılan sigaraları içmek olmuştur. Bunu yapmak, şu nedenle çok iyi bir fikir görünebilir: Sigara içen kişi nikotinden kaçınır, oysa çoktan beri sürdürdüğü bir alışkanlıktan vazgeçmenin doğurduğu zorluklar ona daha az çetin görünebilir, hatta hâlâ tütünsüz bir sigara içebilir.

Bunu yapmanın Tanrı’nın hizmetçileri için uygun olmadığını anlamak üzere Yehova’nın Şahitlerinin sigara içmemelerinin bazı nedenlerini düşünelim.

İlk olarak sigara, pipo veya puro olsun, yaygın çapta sürdürülen tütün içme alışkanlığı, resul Pavlus’un Korintos cemaatine yazdığı şu sözlerle çelişmektedir: “Ey sevgili dostlar, ya vücudu ya da ruhu kirleten her şeyden kendimizi temizleyelim.” (II. Korintoslular 7:1, The Twentieth Century New Testament tercümesi) Bu sözleri söylemeden önce Pavlus, ‘murdara dokunmak’ anlamına gelen dinsel faaliyetlerden söz etmişti. (II. Korintoslular 6:17) Onun meseleyi genişleterek II. Korintoslular 7:1’de söylediği sözler, Mesih’in bir takipçisini ahlaken, ruhen veya bedenen kirletecek olan, herhangi bir faaliyet için de uygulanabilir. Söz konusu prensip oldukça çağdaş bir alışkanlık olan tütünün kullanışı için de kesinlikle geçerlidir.

Tütün kullananlara yakından baktınızsa, herhalde onların boyanmış parmaklarını ve dişlerini görmüş olmalısınız; sigara içenlerin akciğerlerinin kirlenip kararmış olduğunu da duymuş olmalısınız. Onların bu alışkanlığı “murdar”dır ve sağlıklarıyla hayatlarını ciddi yönden tehlikeye sokar. Ama gördükleri zarar, sadece tütün kullandıklarından dolayı mıdır? Herhalde hayır. Bir kişi devamlı olarak haşhaş, salata, mısır veya diğer bir bitkiden yapılmış sigaralar içse de, her gün duman yutması doğal değildir. Herhangi bir şeyin dumanını sık sık yutmanın akciğerleri kirletip kişinin sağlığını herhalde tehlikeye sokacağı fikrinde değil misiniz? Böylece duman, tütün haşhaştan veya tütünsüz bir sigara türünden olsun, sigara içmek; aslında II. Korintoslular 7:1’de bulunan öğüde uygun olarak yaşamak isteyenler için uygun değildir.—Romalılar 12:1 ile karşılaştırın.

Ayrıca, bir kişi ailesini veya arkadaşlarını, tütün olmayan bir bitkinin bile dumanının içmesini zorluyorsa, onlara karşı komşu sevgisini gösterdiği söylenemez.—Markos 12:31.

Bundan başka, tütün kullanmak öylesine yaygındır ki, biri başka bir bitki türünün sigarasını veya purosunu içerse, ya da kullanırsa, onu gözleyenler herhalde içilen şeyin tütün olduğu sonucuna varmaktan kendilerini alıkoymazlar. Böylece biri yalnız nikotinsiz sigaralar içse de, onu gören biri gayet tabii sürçebilir veya Yehova’nın Şahitlerinin havayı kirleten ve sağlığa zarar veren tütün alışkanlığından kaçınmakta tutarlı davranmadıkları sonucuna varabilir.—Luka 17:1, 2.

Şimdi Yehova’nın temiz ve sağlıklı hizmetçileri olan birçok kişi başka bir sigara türüne başvurmadan, tütün alışkanlığını başarıyla yenmiştir. Bu konuda birine yardımcı olabilen düşünceler, “Böyle Zayıflıklar Yenilebilir” başlıklı makaledea bulunmaktadır.

[Dipnotlar]