Dağdaki Vaız—Krallığa Herkes Girer mi?

DİNLEYİCİLERİNİ MS. birinci yüzyılda karşılaşabilecekleri sahte peygamberler hakkında uyardıktan sonra, İsa şöyle dedi: “Bana: Ya Rab, ya Rab, diyen her adam göklerin krallığına (YD) girecek değildir; ancak göklerde olan Babamın iradesini yapan girer.”—Mat. 7:21; Luka 6:46’yla karşılaştır.

Tanrı’nın krallığının nimetlerine kavuşabilmek için, insanlar İsa Mesih’in Rab olduğunu kabul etmelidirler. (Rom. 10:9; Fil. 2:11) Fakat, Tanrı’nın Oğlunu “Ya Rab, ya Rab” diye çağırırken yalnız sözde kalan bağlılık göstermek yeterli değildir; çok daha fazlası gereklidir.

İsa, krallığın nimetlerinin tümüne kavuşmak ancak “göklerde olan Babamın iradesini yapan” içindir demişti. Bu “irade” Dağdaki Vaızda yeterince açıklanmıştır. Bu, başkalarına Krallık hakikatlerini ilan etmek suretiyle “iyi işler” yapmayı gerektirmektedir. Aynı zamanda bu, bir kişinin halim, iffetli ve güvenilir olmak, bencil olmamak, sevgi, samimiyet ve iman gibi Tanrısal nitelikleri izhar etmek üzere şahsiyetini değiştirmesini de içine alır.—Mat. 5:16, 21, 22, 27-30, 33-48; 6:1-18, 25-34’e bak.

İsa’nın bundan sonra söylediği ise takipçileri olduklarını iddia eden bazılarının bu hususta eksik kalacaklarını göstermektedir: “O günde bir çokları bana: Ya Rab, ya Rab, biz senin isminle peygamberlik etmedik mi? Ve senin isminle cinleri çıkarmadık mı? ve senin isminle çok kudretli işler yapmadık mı? diyecekler. Ve o zaman ben onlara açıkça söyliyeceğim: Ben sizi hiç tanımadım, yanımdan gidin, fesat işliyenler!”—Mat. 7:22, 23.

Tanrı’nın, düşmanlarına karşı hükmünü uygulayacağı “o günde” (Zek. 14:1-3; II. Sel. 2:1, 2; II. Pet. 3:10-12), “birçokları” ‘onun ismiyle’, yani İsa Mesih’in temsilcileriymiş gibi ve onun vasıtasıyla aldıkları Tanrısal kudretle olağanüstü birçok işler yaptıklarını iddia ederek, onun onayını görmeyi bekleyeceklerdir.

Onlar şöyle soracaklardır: “Biz senin isminle peygamberlik [yani, Tanrı’dan haberler nakletmek veya belki gelecek olaylar hakkında kehanette bulunmak] etmedik mi?” Fakat bu gibi ‘peygamberlik işleri’ hakiki Hıristiyan şakirtliğin emin bir işareti değildir. Mukaddes Yazılara göre, bazen gerçekleştiği görülen kehanetler ve hatta Tanrısal yetkiyle verilmiş gibi görünen mesajlar bile, sahte peygamberler tarafından söylenmiştir.—Tesn. 13:1-3; Yer. 14:14.

Bazıları ‘İsa’nın ismiyle cinleri çıkardık’ diye övüneceklerdi. Bugün Hıristiyan âleminde böyle bir güce sahip olduklarını iddia eden kimseler vardır. Fakat cinleri (mistik ayinlerle) çıkarmak daima Mukaddes Kitabın dışındaki dinlerin bir özelliği olmuştur. Bundan başka, birinci yüzyıldaki bazı Yahudiler de kendilerine Kral Süleyman’dan geldiğine inandıkları bazı sihirli förmüllerle cinleri çıkarıyorlardı.a

Hakiki Hıristiyanları tanıtan nitelikten mucizevi peygamberlik, cinlerin çıkarılması veya herhangi başka “kudretli işleri” (mucizeler) yapmak değildir. Gerçekte, kendi huzurunun ve şeyler sisteminin sona erişinin alametini bildirirken, İsa şöyle demişti: “Yalancı Mesihler ve yalancı peygamberler kalkıp büyük alâmetler ve harikalar yapacaklar, şöyle ki, mümkünse seçilmiş olanları bile saptıracaklar.” (Matta 24:24) Böyle yalancı peygamberler, sahtekârlar, Hıristiyan cemaatinde bile ortaya çıkıp onun üyelerini saptırmaya çalışacaklardı.—Res. İşl. 20:29; II. Pet. 2:1-3, 9-22; Yahuda 4, 8-13, 16, 18, 19.

Yukarıda belirtildiği gibi, İsa ‘ancak Babasının iradesini yapanların’ hakiki Hıristiyanlar olacaklarını açıklamıştı. Ve bugün için Babasının “iradesi” nedir? İsa’nın önceden bildirdiği gibi, son gelmeden önce kurulmuş ‘krallığın bu iyi haberinin bütün milletlere bir şahadet maksadıyla bütün meskûn yerde va’zedilmesidir.’ (Mat. 24:14, YD) Hıristiyan âleminin mezhepleri Tanrının krallığının yakın olduğunu ilan ediyorlar mı? Hayır, zira onlar sadece insanların kalplerindeki bir durum veya çok ilerde gelecek bir şey olarak kabul ediyorlar. Onlar, ikiyüzlülükle İsa’ya yalnız sözde kalan bağlılık gösterirken Babasının iradesini yapmaktan kaçınıyorlar. Tanrı’nın Krallıkla ilgili maksadı yani “iyi şeyler”i “bütün dünyaya” müjdelemek işi nisbeten küçük bir grup olan Yehova’nın Şahitlerine düşmüştür.—Rom. 10:15, 18; I. Kor. 9:16’ya da bak.

İsa Mesih ile ilişkileri olduğunu iddia edip de Krallık işlerini yapmayan ve Mesihinkine benzer bir şahsiyet geliştirmeyen kimseler, o bu şeyler sistemine karşı Tanrısal hüküm infaz edeceği zaman kötü duruma düşeceklerdir. O zaman İsa, Hıristiyanlığa sözde kalan bir bağlılık gösterenleri ve Tanrı’yı sözde seven kimseleri ‘hiç tanımadığını’ açıkça söyleyecektir!

Övündükleri “çok kudretli işler” Tanrı’nın Oğlunu hiç aldatmayacak. Adaleti göstereceklerine, bunların esasen “fesat işleyenler” oldukları ispatlanmıştır. Dolayısıyla gelecek “büyük sıkıntı” da Tanrı’nın hükmünü yerine getiren infazcısı olarak hareket edecek olan İsa, onlara karşı şöyle diyecektir: “Yanımdan gidin.” Bu sahte Hıristiyanların Tanrı’nın Krallığının ebedi nimetlerine kavuşmalarına izin verilmeyecektir.—Matta 24:21, 22; 25:41, 46 ile karşılaştır.

[Dipnotlar]