Bizim Arılar Civciv Çıkardı!

İSVEÇ’İN kuzeyinde küçük bir çiftlikte yaşıyorum. Geçenlerde, tavuklarımdan ikisi kuluçkaya yattığında, onların hareketlerine dikkat ettim. Yumurtadan çıkan ilk civcivlerden bazıları birkaç gün sonra gezintiye çıktı; bu sırada diğer tavuğun yanından geçecekleri tuttu. Civcivlerin kendisine ait olduğunu sanan tavuk hemen kalktı, yumurtalarını bırakıp onları kendi altına toplamaya koyuldu. Civcivler kendilerine bakan tavuğun hangisi olduğunu umursamıyor gibiydiler.

Tavuğun “çalıntı” civcivleri geri verip kendi yumurtaları üzerinde tekrar oturmasını sağlamaya çalıştım, ancak çabalarım boşunaydı. Terk edilmiş yumurtaları tam çöpe atmak üzereyken, durup düşündüm; ‘onlarda hâlâ hayat olabilirdi!’ O zaman aklıma bir fikir geldi.

Büyük bir arı kolonisi kovanları içindeki sıcaklığı yaklaşık 34 santigrat derecede sabit tutar. Bu yüzden, ben de yumurtaları alıp kovanlarımdan birinin içindeki kuluçka odacığının üzerinde duran bir pamuk yatağa yerleştirdim. Sonra “yuvanın” nemli kalmasına yardım etsin diye yanına iki fincan su koydum. Kuluçkadaki tavuğun yaptığı gibi yumurtaları her gün çevirdim.

Birkaç gün sonra farklı yumurtalardan belirgin şekilde cik seslerinin geldiğini duydum. Kısa süre sonra, minik ıslak bir civciv kabuğunu kırdı! Hemen onu alıp yumurtalarını terk eden tavuğun altına koydum. Neyse ki, civcivi kabul etti. Çok geçmeden, bakması gereken 12 tane ince tüylü minik civciv sahibi oldu; tabii arılar sayesinde.

[Sayfa 15’teki resim tanıtım notu]

Tüm resimler: Foto, Roland Berggren, Västerbottens-Kuriren, Sverige