Çekici Bir Meyve Üzüm

ÜZÜM şöyle konuşmaya başladı: Evet, ben üzüm denilen bir meyveyim. Beni bir asmadan koparıp hemen tadıma baktınız, beni kuruttunuz, şarap için beni ezdiniz, benden reçel yaptınız ve beni meyve salataları üzerine koydunuz. Birçok yönden sizi memnun ettim, ama varlığımın önemini hiç düşündünüz mü?

Siz ve atalarınız henüz yeryüzüne gelmeden çok önce ben zaten vardım. Aslında sevinç duymanız için yaratıldım. Nuh’un günlerindeki Tufan yüzünden yetişmeme kısa bir süre ara verildi; ama Nuh şarabımdan fazla kaçırınca ünlü oldum, aslında o zaman adımdan söz edilmeğe başlandı.—Tekvin 9:20, 21.

Şaraba dönüşmek özelliğine sahibim. Ölçülü biçimde kullanılınca yüreği sevindirebilir, kalbi keyiflendirebilirim. (Mezmur 104:15; Ester 1:10) Resul Pavlus’un Timoteos’a öğüt verdiği gibi, tıbbi amaçlar için de kullanılabilirim. Antiseptik de olabilirim. (I. Timoteos 5:23; Luka 10:34) Çağdaş zamanda ise, kansızlık çekenler için kan yapıcı olarak kullanılırım.

Kenân diyarı, bol mahsulüme delil oldu. İsrailli çaşıtlar, “süt ve bal akan” diyardan dönerken iki adamın, omuzlarında sırıkla taşıdıkları büyük bir üzüm salkımıyla geldiler. (Sayılar 13:23, 27) Çaşıtladıkları bölge, zengin üzüm ürünüyle tanınıyordu. Bir salkım normal olarak 4-5 kilo olabiliyordu; 20 kilo gelenine de rastlanmaktaydı.

Yüzyıllar boyunca tek türüm, Vitis vinifera’ydı, yani Eski Dünya’nın tek üzüm türüydü. Ama uygarlık geliştikçe yetişmeme karşı duyulan ilgide arttı. Tohumlarım ve aşılarım Eski Dünya’dan, Küçük Asya’ya, daha sonra Yunanistan ve Sicilya’ya geçti. Seyahat eden Fenikeliler atalarımızı Fransa’ya götürdüler. Romalılar beni İngiltere’ye, ve zamanla Hindistan ile Batı dünyasına da tanıttılar. Bugün iklimi uygun olan tüm kıta ve adalarda yetiştiriliyorum.

Tohumlarım, Mısır’daki mumyalarla birlikte gömüldü ve onlar bugünkü tohumlarıma çok benzemektedir. Üzüm ve şarap üretimiyle ilgili bazı ayrıntılar, 3.500 yıl önce yaşayan Mısırlı hanedanların mozaiklerinde gösteriliyor. Yunan şairi Homer’in zamanında Yunanlılar şarabı geniş çapta kullanıyordu. Roma’da da oturmuş olan Plininns, üzümün 91 çeşidini tanımlayıp 50 değişik şarap türünü sıralar. Bugün çok daha fazla çeşidimi bulursunuz.

İnsan olan sizlerin çeşitli boy ve renkleri olduğu gibi, benim de çeşitle boy ve renklerim var. Açık yeşilden kırmızı ve koyu erguvani renklere kadar, yani masa üzümlerim, kuru üzüm için çeşitlerim, üzüm suyu için türlerim veya basit olarak süs için üzümlerimle, en acımasız eleştirmenleri bile doyurabilirim.

Çok değişik toprak türlerine dikilebilirim; ama derin ve verimli toprakları tercih ederim. Evet, soğuk iklimde dayanıklıyım. Olgunlaşma dönemimde daha asitli ve ekşi olabilirim; bu nedenle koruk yiyenlerin dişleri kamaşır. Mukaddes Yazıların kaleme alındığı günlerde de böyleydim. (Yeremya 31:29; Hezekiel 18:2) Sıcak havayı çok severim, evet aslında tercih ederim. Asit oranım azalır ve tatlılığım artar.

Şeker oranım yüzde 20-23,5’e ulaştığı zaman koparılıp ezilirim, saplarım çıkarılır; suyum paslanmaz sarnıçlara pompalanır, fermantasyonum için gerekli maya eklenir ve zamanla şekerim alkole ve CO₂ gazına dönüşür. Bundan sonra, bir santrifüjle veya süzgeçler kullanılarak maya parçacıkları ve başka katı maddeler sıvıdan ayrılır; artık yeni şarap olarak ortaya çıkarım. Olgunluğa erişene kadar devamlı bir özenle analiz edilip denetlenirim. İşlem tamamlanınca şişelenip piyasaya sürülürüm.

Durum daima böyle değildi. İnsanlık tarihinin ilk günlerinde ve özellikle Mukaddes Kitabın yazıldığı bölgelerde ağustos ve eylül aylarında olgunlaşırdım. O zaman beni toplar ve kireç sarnıçlara koyarlardı. Orada şarkı söyleyen yalın ayaklı adamlar beni yumuşak hareketlerle ezerlerdi. Böylece tohumlarım parçalanmaz ve derilerimdeki tanin asitinin çok azı suyuma karışırdı.—İşaya 16:10; Yeremya 25:30; 48:33.

Yaşlandıkça, insanların yapısı bozulurken ben daha kaliteli duruma gelirim. Mukaddes Kitabın yazıldığı zamanlarda yıllanmam için testilere veya koyun, keçi veya öküz derilerinden yapılmış tulumlara konulurdum. Fermantasyon sırasında tortular dibe çökerdi ve tadım doruğa ulaşırdı.

İsa, Hıristiyanlığın hakikatinin eski Yahudilik sistemi tarafından tutulamayacak kadar güçlü ve enerjik olduğunu göstermek için bu süreçten şöyle söz etti: “İnsanlar da yeni şarabı eski tulumlara komazlar; yoksa tulumlar patlar, şarap dökülür ve tulumlar telef olur. Ancak yeni şarabı yeni tulumlara korlar, her ikisi de korunmuş olur.” (Matta 9:17) Herhalde biliyorsunuz, yeni şarap, fermastasyon sırasında karbondioksit gazını çıkarır. Bu gazın basıncına yeni tulumlar genişleyerek karşı dururlar, oysa eski kurumuş tulumlar bu basınca dayanamayarak patlarlar.

Sadece sıradan insanların değil, özellikle çoktan beri kralların masasında bile aranırım. Salem kralı Melkisedek, İbrahim’in önüne “ekmek ve şarap” koymuştu. (Tekvin 14:18) Kendilerine resmi sakileri tarafından şarap sunulan Firavunlar, bağlarının meyvesinin suyundan hoşlanarak içerlerdi. (Tekvin 40:21) Mordekay ve Ester’in zamanında, Kral Ahaşveroş’un kendine özgü şarapları vardı. (Ester 1:7) Kral Belşatsar ise ileri gelen bin kişiye ziyafet verirken kendi şarabını içti.—Daniel 5:1.

Milletler arasındaki ticarette kullanılırdım. Bugün de kullanılıyorum. (Nehemya 13:15; Hezekiel 27:18; Hoşea 14:7) Kral Süleyman, Sur kralı Hiram’ın mabedin inşası için gönderdiği yapı malzemeleri ve uzmanlara karşılık olarak, başka şeylerle beraber 440.000 litre şarap da verdi. Kâhinlerin ve Levililerin desteklenmesi için verilen ondalıklarda kullanılırdım. (Tesniye 18:3, 4; II. Tarihler 31:4, 5) Yehova’ya tapınmada arz edilen takdimelere eklenirdim.—Çıkış 29:38, 40; Sayılar 15:5, 7, 10.

Bu durumdan etkilendiniz mi? Daha da fazlası var. Mesih İsa bir düğünde suyu şaraba çevirdiği zaman yaptığı mucize dikkati üzerime çekmişti. (Yuhanna 2:2-10) Mesih isa, resulleriyle geçirdiği son gecede, dökmek üzere olduğu kanın sembolü olarak şarabı kullandığı zaman, daha da ünlü oldum.

Sembolik olarak veya mecazi anlamda, Mesih İsa’nın (düşmanları demek olan) asmanın üzümlerini toplayıp “Allahın gazabının büyük mâsarasına attı”ğı son günlerde gerçekleşen peygamberlikte benden söz ediliyor. (Vahiy 14:19, 20; 19:11-16) Yeryüzünden tüm kötülük kaldırıldıktan sonra İşaya 25:6’da sözü geçen şartlar hüküm sürmeye başlayacaktır: “Bu dağda Orduların Yehova’sı (YD) bütün kavmlara semiz şeylerden bir ziyafet, eski şaraplardan, ilikle dolu semiz şeylerden, süzme eski şaraplardan, ziyafet verecek.” Ve İşaya 65:21’de de şunları okuyoruz: “Evler yapacaklar, ve oturacaklar; ve bağlar dikecekler, ve meyvasını yiyecekler.”

Şimdi ne düşünüyorsunuz? Hakkımda daha iyi bir görüşünüz oldu mu? İşte, bunu başarmak benim amacımdı. Arkadaşlığımızın şimdiden ebede kadar sevinçli olmasını dilerim.

[Sayfa 19’daki pasaj]

“RABBİN işleri büyüktür, bütün onlarda zevk bulanlar tarafından aranılırlar. Onun işi celâl ve haşmettir; ve adaleti ebediyen durur.”—Mezmur 111:2, 3.