Eyüp
9 Eyüp şu sözlerle karşılık verdi:
2 “Aslında bunların doğru olduğunu ben de biliyorum.
Fakat ölümlü insan Tanrı’yla davasında nasıl haklı çıkabilir?+
4 O’nun hikmeti ve gücü çok büyük.+
Kim Tanrı’ya karşı çıkıp da ayakta kalabilir?+
5 O ki dağları yerinden oynatır, kimse farkına bile varmaz,
Öfkesiyle onları altüst eder.
7 Tanrı güneşe ışığını saçmasın diye emreder,
Yıldızları mühürleyip örter.+
8 Tek başına gökleri bir örtü gibi yayar,+
Denizin kabaran dalgalarını ayağıyla çiğner.+
9 Ayiş’i,* Kesil’i,* Kima’yı*+
Ve güney takımyıldızlarını* yaratan O’dur.
10 Büyük ve akıl almaz işler,+
Sayılamayacak kadar çok harikalar yapar.+
11 Yanımdan geçer, O’nu görmem,
Geçip gider, farkına varmam.
12 Bir şeyi çekip almak isterse kim O’na direnebilir?
Kim O’na ‘Ne yapıyorsun’ diyebilir?+
14 Öyleyse O’na cevap verirken,
Ağzımdan çıkan sözlere çok dikkat etmeliyim.
15 Haklı olsam bile O’na cevap veremem,+
Hâkimimden ancak merhamet dileyebilirim.
16 O’na seslensem cevap verir mi?
Sesime kulak vereceğine inanmıyorum.
17 Çünkü beni fırtınalarla paramparça ediyor,
Yok yere yaralarımı çoğaltıyor.+
18 Hiç nefes aldırmıyor,
Beni sürekli acıya boğuyor.
19 Mesele güçse, güçlü olan O,+
Mesele adaletse, kim O’nu sorgulayabilir?
21 Doğruluktan ayrılmayan biri olsam da, kendimden emin değilim,
Böyle hayat olmaz olsun!
23 Aniden gelen bir sel ölüme yol açınca,
Masumların çaresizliğiyle alay eder.
Bunu O’ndan başka kim yapabilir?
26 Tıpkı sazdan kayıklar gibi sessiz ve hızlı,
Avına ok gibi dalan kartallar misali.
27 ‘Derdimi unutacağım,
Yüzüm gülecek, sevinçli olacağım’ desem,
29 Sonunda suçlu çıkacağım.
Öyleyse neden boşuna didinip durayım?+