Özdeyişler

7 Oğlum, sözümü dinle,

Emirlerime bir hazine gibi değer ver.*+

 2 Onlara uy ki ömrün uzun olsun,+

Verdiğim eğitimi* de gözbebeğin gibi koru.

 3 Onları parmaklarına bağla,

Yürek levhana yaz.+

 5 Onlar da seni yoldan çıkmış kadından,+

Ahlaksız kadından ve onun tatlı* sözlerinden korurlar.+

 6 Ben evimin penceresinden,

Kafesli pencerenin arkasından aşağıya bakıyordum,

 7 Tecrübesiz* gençleri izliyordum,

Aralarındaki akılsız bir genç dikkatimi çekti.+

 8 O kadının yaşadığı sokağın köşesinden geçiyordu,

Sonra onun evinin olduğu tarafa doğru yürüdü.

 9 Akşam olmuştu, ortalık alacakaranlıktı,+

Akşam karanlığı çökmek üzereydi.

10 Sonra bir kadının onu karşıladığını gördüm;

Fahişe gibi giyinmiş,+ yüreğinde kurnazlık olan bir kadın.

12 Bir bakmışsın sokakta, bir bakmışsın meydanlarda.

Her köşe başında pusuya yatar.+

13 O kadın genci tuttu ve öptü.

Hiç utanmadan şunları söyledi:

15 Onun için seni karşılamaya çıktım,

Seni aradım ve işte buldum!

16 Yatağıma Mısır keteninden,

Rengârenk güzel örtüler serdim,+

18 Gel, sabaha kadar aşkı kana kana içelim,

Aşkı tutkuyla yaşayalım.

19 Nasılsa kocam evde değil,

Uzun bir yolculuğa çıktı.

20 Yanına para kesesini de aldı,

Ayın on dördüne* kadar eve dönmeyecek.”

22 Delikanlı kesime giden sığır gibi,

Akılsızlığı yüzünden zincire* vurulacak bir adam gibi,

Hemen onun ardından gitti.+

23 Karaciğerini ok deşinceye kadar,

Tuzağa koşan kuş gibi kadının peşinden koştu

24 Şimdi oğlum,* beni dinle,

Ağzımdan çıkan sözlere dikkat et.

Ona kapılıp arkasından gitme.+

26 Çünkü onun katlettiği sayısız insan var,+

Öldürdüğü kişiler öyle çok ki!+

27 Onun evi mezara* gider,

Ölülerin yattığı odalara iner.