Mezmur

132 Davut’u hatırla ey Yehova

Ve onun neler çektiğini.+

 2 Sana nasıl yemin ettiğini hatırla, ey Yehova,

Yakup’un güçlü Tanrısına nasıl adak adadığını.+

Yatağıma, sedirime yatmayacağım,

 4 Bir an olsun uyumayacağım,

Gözümü bile kırpmayacağım,

 5 Evet, Yehova için bir yer,

Yakup’un güçlü Tanrısına hoş bir mesken* bulana dek.”+

 6 İşte! Onun* haberini Efrata’dayken+ aldık,

Onu ormanda bulduk.+

 7 Tanrı’nın meskenine gidelim,+

Ayağını koyduğu basamağın önünde eğilelim.+

 8 Kalk ey Yehova,

Gücünü temsil eden o sandıkla* birlikte,

 9 Kâhinlerin doğruluğu kuşansın,

Vefalı kulların sevinçle haykırsın.

10 Kulun Davut’un hatırına,

Seçtiğin* kişiyi reddetme.+

11 Yehova Davut’a şöyle yemin etti

Ve sözünden asla dönmeyecek:

12 Oğulların ahdime bağlı kalır

Ve hatırlatmalarıma* uyarlarsa,+

Onların oğulları da,

Sonsuza dek senin tahtında oturacak.”+

13 Çünkü Yehova Sion’u seçti,+

Oturacağı yer orası olsun istedi.+

14 Ve şöyle dedi:

“Mekânım sonsuza dek burası,

15 Şehre bol bol erzak sağlayacağım,

Onun yoksullarını ekmeğe doyuracağım.+

16 Kâhinlerini kurtuluşla donatacağım,+

Oradaki vefalı kullarım sevinçle haykıracak.+

18 Düşmanlarına utancı bir giysi gibi giydireceğim,

Fakat onun tacı parlayacak.”+