Mezmur

142 Yehova’ya sesleniyor, O’nu yardıma çağırıyorum.+

Yehova’ya sesleniyor, bana iyilik etmesi için yakarıyorum.

 2 O’nun önünde içimdeki kaygıyı döküyorum,

O’nun önünde sıkıntımı anlatıyorum,+

 3 Ruhum daraldığında* O’na yakarıyorum.

 4 Sağ yanıma bak da gör,

Bak kimse beni umursamıyor.+

Kaçacağım yer kalmamış,+

Kimse benim için endişelenmiyor.

Diyorum ki “Sen benim sığınağımsın,+

Bu hayatta Senden başka kimsem yok.”*

 6 Yardım yakarışıma kulak ver,

Çünkü dibe vurdum.

Zulmedenlerden kurtar beni,+

Çünkü benden güçlüler.

 7 Beni bu zindandan çıkar ki,

İsmini yücelteyim.

Etrafıma doğrular toplansın,

Çünkü Sen bana iyilik edersin.