เชิงอรรถ
a การเรียกบางคนว่า “ลูกแห่ง . . . ” เป็นการเน้นลักษณะเฉพาะตัวบ่งบอกบุคลิกภาพที่โดดเด่น. (ดูพระบัญญัติ 3:18, เชิงอรรถ.) ในศตวรรษแรก ถือเป็นเรื่องปกติที่จะใช้ฉายาเพื่อมุ่งความสนใจไปที่คุณสมบัติประการต่าง ๆ ของบุคคล. (เทียบกับมาระโก 3:17.) ถือเป็นรูปแบบหนึ่งของการยอมรับอย่างเปิดเผย.