คุณมองเห็นความจำเป็นไหม?
1 มีพรรณนาถึงพระยะโฮวาว่าทรงเป็นผู้ช่วยและเป็นที่คุ้มภัย. เราทราบว่าเราสามารถทูลขอให้พระองค์ช่วยเหลือในยามจำเป็นและพระองค์จะทรงช่วยเรา. (เพลง. 18:2; 46:1) เราสามารถเลียนคุณลักษณะความเห็นอกเห็นใจนี้ได้โดยการเสนอจะช่วยเหลือคนอื่น ๆ เมื่อเรามองเห็นความจำเป็น.
2 อะไรที่กระตุ้นให้คนเราพยายามเป็นพิเศษเพื่อช่วยใครสักคน? ผู้คนส่วนใหญ่ยอมรับว่านี้เป็นสิ่งที่เปี่ยมด้วยความรักและความเมตตากรุณาที่พึงทำ. แน่นอน พระคำของพระเจ้าสนับสนุนเรื่องนี้. (โรม 15:1) เปาโลกระตุ้นเราให้ “เอาใจใส่ไม่เพียงแต่ประโยชน์ส่วนตัวเท่านั้น แต่เอาใจใส่ประโยชน์ของคนอื่น ๆ ด้วย.”—ฟิลิป. 2:4, ล.ม.
3 นี่คือสิ่งที่เราจะพบความยินดีได้เมื่อเราทำ. (กิจ. 20:35) เปาโลได้เลือกเฟ้นเอาติโมเธียวเป็นตัวอย่างของผู้ซึ่งจะ ‘เอาใจใส่อย่างแท้จริงต่อเรื่องราวต่าง ๆ’ ของพี่น้องของท่าน. (ฟิลิป. 2:20) ดีที่เรามีคนหนุ่มสาวในประชาคมทุกวันนี้ซึ่งมีแนวโน้มคล้ายกัน. แต่ไม่ว่าเราเป็นคนหนุ่มสาวหรือคนมีอายุ มีสิ่งต่าง ๆ ที่เราทำได้ถ้าเรามองเห็นความจำเป็น.
4 คุณเคยรู้สึกไหมว่า บางคนมีความจำเป็นซึ่งอาจให้ความเอาใจใส่มากขึ้นได้? บางทีมีพี่น้องคนหนึ่งเข้าโรงพยาบาล และพี่น้องไม่กี่คนไปเยี่ยม หรือบางคนกลายเป็นคนไร้ความสามารถ แต่ไม่มีใครวิ่งเต้นให้เขาได้รับบริการที่เป็นประโยชน์หรือช่วยเหลือทำงานบ้านให้. พระเยซูทรงมองดูผู้ที่รับใช้พระยะโฮวาว่าเป็นสมาชิกของครอบครัวซึ่งเอาใจใส่กันอย่างแท้จริง. (มโก. 3:33-35) ในอุปมาเรื่องแกะและแพะ พระองค์ทรงเผยให้เห็นว่า คนที่ได้รับความโปรดปรานจากกษัตริย์ให้อยู่เบื้องขวาพระหัตถ์นั้นก็เพราะการที่พวกเขาให้ความช่วยเหลือแก่พี่น้องของกษัตริย์.—มัด. 25:40.
5 ฉันจะช่วยได้อย่างไร? จะทำอะไรได้เพื่อให้การช่วยเหลือเมื่อมีความจำเป็นอย่างเห็นได้ชัด? เราอาจริเริ่มให้การช่วยเหลือในทางใดได้บ้าง? บางทีมีคนสูงอายุที่จำเป็นต้องได้รับการชูใจ แต่เขาไม่มีเพื่อนสนิทช่วยเขา. อาจมีคนหนุ่มสาวที่จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือก็ได้. ครอบครัวที่เพิ่งสนใจใหม่ซึ่งมีลูก ๆ หลายคนอาจมาที่หอประชุมตอนที่ผู้ประกาศซึ่งศึกษากับเขาไม่มา. พวกเขาคงหยั่งรู้ค่าที่มีสักคนสมัครใจช่วยเขาดูแลลูก ๆ.
6 เมื่อเราเติบโตขึ้นในความรักต่อความจริงและต่อองค์การของพระยะโฮวา เราก็เติบโตขึ้นเช่นกันในด้านความหยั่งรู้ค่าและความห่วงใยต่อคนอื่น ๆ ในประชาคม. เปาโลหนุนกำลังใจเราให้เปิดใจกว้างออกไปในเรื่องนี้. (2 โก. 6:11-13) พระเยซูทรงเน้นว่า การที่เราแสดงความรักต่อกันและกันนั้นเป็นแนวทางสำคัญที่เราแสดงให้เห็นว่า เราเป็นสาวกของพระองค์อย่างแท้จริง.—โย. 13:35.
7 ดังนั้น เมื่อเรามองเห็นความจำเป็น ความรักแท้ที่เรามีต่อพี่น้องและต่อประชาคมควรกระตุ้นเราให้ริเริ่มและช่วยเหลือด้วยวิธีที่เราทำได้. (ฆลา. 6:9, 10) ความห่วงใยต่อคนอื่น ๆ เช่นนี้จูงใจเราเข้ามาอยู่ด้วยกันในความผูกพันด้วยความรักและเอกภาพ. (1 โก. 10:24) ด้วยวิธีนี้ เราจึงทำส่วนของเราเพื่อช่วยสนองความจำเป็นในประชาคม.