ครั้งหนึ่งเราเคยเป็นสุนัขป่า—ตอนนี้เราเป็นแกะ!
ตอนที่ดิฉันกับซาคีนาเป็นเด็กเล็ก ๆ เราเป็นเพื่อนบ้านกัน. ซาคีนาตัวโตและแข็งแรง ส่วนดิฉันตัวเล็กและผอม. เรามักทะเลาะกันเสมอ แต่วันหนึ่งเราตีกันอุตลุด. ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เราต่างก็ไม่พูดคุยหรือทักทายกัน. ในที่สุด เราทั้งคู่ต่างก็ย้ายไปที่อื่นและไม่รู้ที่อยู่ของกันและกันเลย.
ในปี 1994 ดิฉันเริ่มศึกษาคัมภีร์ไบเบิลกับพยานพระยะโฮวา และบุคลิกของดิฉันค่อย ๆ เปลี่ยนไป. สี่ปีต่อมาขณะเข้าร่วมการประชุมพิเศษวันเดียวในเมืองบูจุมบูรา ประเทศบุรุนดี ดิฉันตกตะลึงที่พบซาคีนาโดยบังเอิญ. ดิฉันดีใจที่เธออยู่ที่นั่น ทว่าการทักทายของเราค่อนข้างจะเย็นชา. ต่อมาในวันนั้น ดิฉันแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเมื่อสังเกตเห็นเธออยู่ในท่ามกลางผู้ที่จะรับบัพติสมา! เธอได้เปลี่ยนแปลงอย่างถอนรากถอนโคนด้วยเช่นกัน. เธอไม่ใช่คนที่ชอบต่อสู้อีกต่อไป คนที่มักจะทะเลาะกับดิฉันบ่อยเหลือเกิน. ช่างวิเศษสักเพียงไรที่เห็นเธอแสดงหลักฐานอย่างเปิดเผยถึงการอุทิศตัวแด่พระเจ้าโดยการรับบัพติสมาในน้ำ!
เมื่อเธอขึ้นจากน้ำ ดิฉันรีบไปกอดเธอแล้วกระซิบข้างหูเธอว่า “เธอจำได้ไหมว่าเราเคยสู้กันขนาดไหน?” เธอตอบว่า “จำได้ ฉันยังจำได้ แต่นั่นเป็นเรื่องในอดีตนะ. ตอนนี้ฉันเป็นคนใหม่แล้ว.”
เราทั้งคู่มีความสุขที่ได้พบความจริงในคัมภีร์ไบเบิลซึ่งทำให้เราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและได้เปลี่ยนบุคลิกแบบสุนัขป่าของเรามาเป็นบุคลิกแบบแกะซึ่งเป็นของพระยะโฮวาพระเจ้า ผู้เลี้ยงแกะองค์ยิ่งใหญ่. ความจริงในคัมภีร์ไบเบิลทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลงได้จริง ๆ.