“เมื่อดิฉันไปเยือนหอประชุมราชอาณาจักร”
ลอราa ซึ่งเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยได้รับมอบหมายให้เข้าร่วมการประชุมทางศาสนาและเขียนรายงานเกี่ยวกับประสบการณ์ของเธอ. เธอเลือกพยานพระยะโฮวา และเธอตั้งชื่อเรียงความของเธอว่า “เมื่อดิฉันไปเยือนหอประชุมราชอาณาจักร.” ลอราเห็นว่าพยานฯ มีอะไรที่แตกต่างออกไป? ต่อไปนี้เป็นบางสิ่งที่เธอกล่าวถึง.
เด็ก ๆ: “เด็กทุกคนอยู่ในห้องเดียวกับผู้ใหญ่. ในโบสถ์ทุกแห่งที่ดิฉันเคยเข้าร่วม เด็ก ๆ แยกจากบิดามารดาและต้องเข้าร่วมโรงเรียนรวีวารศึกษา.”
ความกลมเกลียวด้านเชื้อชาติ: “ตามปกติแล้วโบสถ์ต่าง ๆ จะได้สมาชิกจากกลุ่มเชื้อชาติหรือชาติพันธุ์เฉพาะบางกลุ่ม. . . . แต่พยานพระยะโฮวานั่งอยู่ด้วยกันทั้งหมดและไม่ใช่นั่งเป็นกลุ่มเป็นพวก.”
น้ำใจต้อนรับ: “หลายคนเข้ามาหาและพูดกับดิฉัน. . . . บางคนถึงกับถามด้วยว่าดิฉันกำลังศึกษาคัมภีร์ไบเบิลกับใครอยู่หรือเปล่า. ถึงอย่างนั้น ดิฉันก็ไม่ได้รู้สึกว่าพวกเขาคะยั้นคะยอ. พวกเขา . . . ให้ดิฉันตัดสินใจเอง.”
ไม่มีการเรี่ยไร: “สิ่งหนึ่งที่ทำให้ดิฉันประหลาดใจจริง ๆ คือข้อเท็จจริงที่ว่า ไม่มีใครเรี่ยไร. . . . โบสถ์ที่ดิฉันเคยไปนั้นเรี่ยไรแม้แต่ในชั้นเรียนเด็ก ๆ ด้วยซ้ำ.”
มีประชาคมของพยานพระยะโฮวาเกือบ 90,000 ประชาคมทั่วโลก. ทำไมไม่ลองไปเยือนประชาคมใกล้ ๆ สักแห่งหนึ่งดูบ้าง?
[เชิงอรรถ]
a นามสมมุติ.