คุณจะเอาใจใส่คำเตือนไหม?
วันที่ 19 พฤษภาคม 1997 พายุไซโคลนได้พัดกระหน่ำทั้งเมืองจิตตะกอง ประเทศบังกลาเทศ. ความเร็วลม 250 กิโลเมตรต่อชั่วโมงถูกบันทึกได้ที่เมืองคอกซ์ บาซาร์. ตามแถบชนบท กระท่อมหลังคามุงจากหายวับไปเฉย ๆ เหลือเพียงพื้นที่เป็นโคลนสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ซึ่งเคยมีตัวเรือนตั้งอยู่ก่อน. ต้นไม้และเสาโทรเลขถูกถอนราก บ้างก็โค่นหักกลางสองท่อนราวกับก้านไม้ขีดไฟ. พาดหัวข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์วอราร์ คากอจ รายงานว่ามี 105 คนเสียชีวิตจากพายุไซโคลนครั้งนี้.
หน่วยอุตุนิยมออกอากาศเตือนถึงแนวของพายุล่วงหน้าประมาณ 36 ชั่วโมง. จึงไม่ต้องสงสัยที่หลายคนรอดชีวิต เนื่องจากคนนับแสนได้เข้าไปอยู่ในที่กำบังอันแน่นหนาหลบภัยพายุไซโคลน.
จวบจนเวลานี้ก็นานกว่าหนึ่งร้อยปีที่พยานพระยะโฮวาได้ประกาศข่าวความหายนะที่ใกล้เข้ามา ซึ่งจะยังความหายนะยิ่งกว่าพายุไซโคลนครั้งใด ๆ. คัมภีร์ไบเบิลเรียกพิบัติภัยนี้ว่า “วันใหญ่ยิ่งอันน่ากลัวของพระยะโฮวา.” (โยเอล 2:31) โดยเอาใจใส่ข่าวสารเชิงพยากรณ์ที่ให้คำเตือนซึ่งหาพบได้ในคัมภีร์ไบเบิล เราก็อาจหนีพ้นความรุนแรงของวันนั้นได้.—ซะฟันยา 2:2, 3.
เปล่าเลย พยานพระยะโฮวาไม่ใช่ผู้ทำนายเรื่องวันโลกาพินาศ. ข่าวที่เขาประกาศเป็นข่าวให้ความหวัง. พวกเขาปรารถนาจะช่วยประชาชนเรียนเรื่องราชอาณาจักรของพระเจ้า ซึ่งอีกไม่นานจะขจัดความไม่ชอบธรรมทุกอย่างให้หมดสิ้นจากแผ่นดินโลก. คัมภีร์ไบเบิลพระคำของพระเจ้าบอกเราดังนี้: “ยังอีกหน่อยหนึ่ง, คนชั่วจะไม่มี: ท่านจงเพ่งตาหาที่ของเขา, แต่ไม่มีแล้ว. แต่คนทั้งหลายที่มีใจถ่อมลงจะได้แผ่นดินเป็นมฤดก, และเขาจะชื่นชมยินดีด้วยความสงบสุขอันบริบูรณ์.”—บทเพลงสรรเสริญ 37:10, 11.
[ที่มาของภาพหน้า 32]
WHO/League of Red Cross