การตัก “น้ำลึก” ขึ้นมา
สุภาษิตในคัมภีร์ไบเบิลกล่าวว่า “ความมุ่งหมายในใจคนลึกเหมือนน้ำลึก; แต่คนที่มีความเข้าใจจะยกขึ้นมาได้.” (สุภาษิต 20:5) ในสมัยคัมภีร์ไบเบิลการได้น้ำเป็นเรื่องลำบากยิ่งกว่าที่เป็นอยู่หลายดินแดนในทุกวันนี้มากนัก. เมื่อพระเยซูตรัสกับผู้หญิงชาวซะมาเรีย เธอได้ตักน้ำขึ้นมาจากบ่อน้ำของยาโคบ บ่อซึ่งลึกราว ๆ 23 เมตร!—โยฮัน 4:5-15.
ดังที่สุภาษิต 20:5 ชี้ให้เห็นนั้น การสังเกตเข้าใจซึ่งจำเป็นเพื่อจะดึงความคิดลึกซึ้งและความรู้สึกที่แอบแฝงอยู่ในหัวใจคนออกมานั้นเหมือนกันมากทีเดียวกับความพยายามที่ต้องมีเพื่อตักน้ำขึ้นจากบ่อ. เรื่องนี้เป็นความจริงในขอบเขตส่วนใหญ่ของชีวิต. ตัวอย่างเช่น คุณคงจะรู้จักบางคนซึ่งได้สะสมความรู้และประสบการณ์ไว้มากมายตลอดหลายปี. หากคนเหล่านี้ไม่มีแนวโน้มที่จะเสนอคำแนะนำให้เองโดยสมัครใจแล้ว คุณอาจต้องชักจูงเขาให้พูดออกมา. โดยการแสดงความสนใจ, ใช้คำถาม, และสืบสาวราวเรื่องอย่างผ่อนหนักผ่อนเบา เป็นประหนึ่งว่าคุณกำลังจะหย่อนถังน้ำลงไปในบ่อลึกแห่งสติปัญญา.
คำแนะนำในสุภาษิต 20:5 ยังนำไปใช้ได้ในครอบครัวด้วย. บ่อยครั้งมีการได้ยินภรรยาพูดว่า “สามีไม่บอกฉันว่าเขารู้สึกอย่างไร!” สามีก็อาจพูดว่า “ภรรยาเลิกพูดกับผม!” ในสถานการณ์เช่นนั้น จำเป็นต้องมีการสังเกตเข้าใจเพื่อจะดึงความคิดที่อยู่ลึกในหัวใจของคู่ชีวิตออกมา. คำถามที่ผ่อนหนักผ่อนเบา (คุณมีปัญหาระหว่างวันนี้หรือเปล่า? เกิดอะไรขึ้น? ฉันจะช่วยคุณได้อย่างไร?) บ่อยครั้งอาจทำให้การสื่อความอย่างจริงใจเริ่มต้นขึ้น. การแสดงความสังเกตเข้าใจเช่นนั้นจะทำให้ความผูกพันในชีวิตสมรสแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ยังประโยชน์แก่ทั้งสามีและภรรยา.