ศาลสูงสุดแห่งรัฐคอนเนกติกัตสนับสนุนสิทธิของผู้ป่วย
เมื่อวันที่ 16 เมษายน 1996 ศาลสูงสุดแห่งรัฐคอนเนกติกัต สหรัฐอเมริกา ได้สนับสนุนสิทธิของพยานพระยะโฮวาที่จะปฏิเสธการถ่ายเลือด. คำตัดสินนี้กลับคำตัดสินของศาลชั้นต้น.
ในเดือนสิงหาคม 1994 เนลลี เวกา พยานพระยะโฮวาคนหนึ่งได้เริ่มตกเลือดอย่างรุนแรงหลังจากคลอดลูกคนแรก. ความพยายามจะหยุดการตกเลือดของเธอนั้นไร้ผล. ขณะที่อาการของนางเวกาทรุดลง ทางโรงพยาบาลพยายามจะขอคำสั่งศาลที่ให้อำนาจทำการถ่ายเลือด. นางเวกาได้เซ็นเอกสารเปลื้องความรับผิดชอบของแพทย์ไว้แล้วซึ่งสั่งว่า อย่าให้เลือดหรือสารที่ได้จากเลือดแก่เธอระหว่างที่เธออยู่ในโรงพยาบาล ฉะนั้น จึงเปลื้องโรงพยาบาลจากความรับผิดชอบใด ๆ ต่อผลอันเกิดจากการตัดสินใจของนาง. กระนั้นก็ตาม ทางโรงพยาบาลชักเหตุผลว่า การบังคับให้เติมเลือดคงเป็นการกระทำเพื่อประโยชน์สูงสุดของทารกแรกเกิดซึ่งทางโรงพยาบาลสนับสนุนว่า จำต้องมีมารดา. ศาลชั้นต้นก็เป็นห่วงเช่นกันในข้อที่ว่า นอกจากการสูญเสียเลือดแล้ว นางเวกาเป็นสตรีสาวที่สุขภาพดี. ดังนั้น แม้ว่าทั้งนางเวกากับสามีรวมทั้งทนายความของเธอคัดค้าน ศาลก็ออกคำสั่งนั้นและมีการถ่ายเลือด.
ต่อมา คดีนี้ถูกนำสู่ศาลสูงสุดแห่งรัฐคอนเนกติกัต. ที่นั่น มีการตัดสินอย่างเป็นเอกฉันท์ว่า การกระทำของโรงพยาบาลนั้นเป็นการละเมิดสิทธิของนางเวกา. คำตัดสินกล่าวว่า “การพิจารณาต่อหน้าศาลชั้นต้นเกิดขึ้นตอนกลางคืน ภายใต้สภาพการณ์ฉุกเฉินยิ่งซึ่งไม่ช่วยทั้งสองฝ่ายให้ใช้ความสามารถในการขยายความการชักเหตุผลของตนได้เต็มที่.”
นอกจากพยานพระยะโฮวาแล้ว การตัดสินเช่นนี้ของศาลสูงสุดแห่งรัฐคอนเนกติกัตมีความหมายต่อประชาชนด้วย. โดนัลด์ ที. ริดลีย์ ทนายความของนางเวกากล่าวว่า “เป็นเรื่องสำคัญสำหรับคนไข้ทุกคนที่อาจไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของแพทย์ที่รักษาเขา. คำตัดสินนี้จะป้องกันมิให้โรงพยาบาลหักหาญฝ่าฝืนค่านิยมอันทรงคุณค่าของคนไข้ ไม่ว่าจะเป็นค่านิยมทางศาสนาหรือทางโลก.”