การปลอบโยนในช่วงสงครามสี่ปี
ในช่วงสี่ปีแห่งสงครามในอาณาเขตของอดีตยูโกสลาเวีย ผู้คนมากมายต้องได้รับความยากลำบากและการขาดแคลนรุนแรง. ท่ามกลางคนเหล่านั้นมีพยานพระยะโฮวาอยู่ด้วยหลายร้อยคนซึ่งยังนมัสการ “พระเจ้าแห่งการปลอบโยนทุกอย่าง” ด้วยความซื่อสัตย์ต่อ ๆ ไป.—2 โกรินโธ 1:3, ล.ม.
ในซาราเยโว ผู้คนได้รับความลำบากเพิ่มขึ้นอีกจากการอยู่ในเมืองใหญ่ที่ถูกโอบล้อมโจมตีตลอดช่วงสงครามนั้น. เกิดการขาดแคลนไฟฟ้า, น้ำ, ฟืน, และอาหาร. ประชาคมพยานพระยะโฮวาในซาราเยโวดำเนินการอย่างไรภายใต้สภาพการณ์รุนแรงเหล่านี้? คริสเตียนจากดินแดนใกล้เคียงได้เสี่ยงชีวิตเพื่อนำสิ่งของบรรเทาทุกข์ปริมาณมากเข้าไปให้. (ดูหอสังเกตการณ์ ฉบับ 1 พฤศจิกายน 1994 หน้า 23-27.) นอกจากนั้น พี่น้องคริสเตียนในซาราเยโวยังแบ่งปันสิ่งที่ตนมีแก่กันด้วย โดยให้ความสำคัญอันดับแรกแก่การให้สิ่งฝ่ายวิญญาณ. ระหว่างการล้อมเมืองนั้น คริสเตียนผู้ดูแลคนหนึ่งจากเมืองนั้นรายงานดังต่อไปนี้:
“เราเห็นคุณค่าการประชุมของเรามากทีเดียว. ผมกับภรรยา พร้อมกับคนอื่นอีก 30 คน เดินเที่ยวละ 15 กิโลเมตรไปยังการประชุม. บางครั้งเจ้าหน้าที่รัฐบาลประกาศว่า จะจ่ายน้ำให้ระหว่างเวลาที่มีการประชุม. พี่น้องจะทำอย่างไร? พวกเขาจะอยู่บ้านหรือจะเข้าร่วมการประชุม? พี่น้องของเรายินดีเลือกการเข้าร่วมประชุมมากกว่า. พวกพี่น้องช่วยเหลือกันเสมอ อะไรก็ตามที่เขามี เขาจะแบ่งปันกัน. พี่น้องหญิงคนหนึ่งในประชาคมเราอยู่ในแถบชานเมืองใกล้ ๆ ป่า ดังนั้น เธอจึงหาฟืนได้ง่ายกว่าบ้าง. นอกจากนี้ เธอยังทำงานในโรงงานทำขนมปังและได้รับค่าจ้างเป็นแป้ง. เมื่อไรที่ทำได้ เธอจะทำขนมปังแถวใหญ่และเอามาที่การประชุม. ตอนจะกลับบ้านหลังการประชุมเธอจะให้แก่ทุกคน คนละชิ้น.
“เป็นเรื่องสำคัญที่จะไม่ให้มีพี่น้องคนใดรู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง. ไม่มีใครรู้ว่าใครในพวกเราจะต้องได้รับการช่วยเหลือเป็นคนถัดไปในสภาพการณ์ที่ไม่ราบรื่น. ตอนที่ถนนมีแต่น้ำแข็งและพี่น้องหญิงคนหนึ่งป่วย พี่น้องชายหนุ่มที่แข็งแรงให้เธออยู่บนเลื่อนแล้วลากไปยังการประชุม.
“พวกเราทุกคนร่วมในงานประกาศและพระยะโฮวาทรงอวยพรความพยายามของเรา. พระองค์ทรงเห็นสภาพความทุกข์สาหัสของเราในบอสเนีย แต่พระองค์ได้ทรงอวยพรเราด้วยการเพิ่มพูน—การเพิ่มพูนที่เราไม่เคยเห็นก่อนเกิดสงคราม.”
เช่นเดียวกัน ในส่วนอื่น ๆ ของอดีตยูโกสลาเวียที่เกิดสงคราม พยานพระยะโฮวามีการทวีขึ้นทั้ง ๆ ที่มีความยากลำบากรุนแรง. รายงานนี้มาจากสำนักงานของพยานพระยะโฮวาในโครเอเชีย เป็นเรื่องเกี่ยวกับพยานฯกลุ่มหนึ่ง: “พี่น้องที่อยู่ในเมืองเวลิกา คลาดูชาประสบภาวะวิกฤติยากจะรับมือ. เมืองนี้ถูกโจมตีหลายครั้ง. พี่น้องต้องอธิบายความเป็นกลางของตนกับกองทัพของโครเอเชีย, เซอร์เบีย, และกองกำลังต่าง ๆ ของมุสลิม. แน่ละ พวกเขาต้องเพียรอดทนมากกับการถูกจำคุก, การทุบตี, ความหิวโหย, อันตรายถึงชีวิต. กระนั้น พวกเขาทุกคนรักษาความซื่อสัตย์ไว้และได้รับสิทธิพิเศษได้เห็นพระพรจากพระยะโฮวาหลั่งลงเหนือการงานของตน.”
ทั้ง ๆ ที่มีความทุกข์ลำบากเหล่านี้ พยานพระยะโฮวาในเมืองเวลิกา คลาดูชาและเมืองบีฮากที่อยู่ข้างเคียงยังคงมีการทวีขึ้นขณะที่พวกเขาบอกข่าวสารที่ให้การปลอบโยนจากพระเจ้ากับเพื่อนบ้านของตนด้วยความกระตือรือร้นอันแรงกล้า. ผู้ประกาศราชอาณาจักรทั้งหมด 26 คนจากสองเมืองนี้กำลังนำการศึกษาพระคัมภีร์ตามบ้าน 39 ราย!