ความคิดสร้างสรรค์ของประทานด้วยพระทัยกว้างขวางจากพระเจ้า
พระยะโฮวาทรงยินดีในผลงานสร้างสรรค์ของพระองค์. (บทเพลงสรรเสริญ 104:31) ความพอพระทัยลึกซึ้งที่พระองค์ทรงมีจากราชกิจแห่งการสร้างนั้นมีแสดงไว้ที่เยเนซิศ 1:31 ดังนี้: “พระเจ้าทอดพระเนตรดูสิ่งทั้งปวงที่พระองค์ทรงสร้างไว้นั้นเห็นว่าดีนัก.”
พระยะโฮวาไม่ได้สงวนความยินดีไว้กับพระองค์เองเท่านั้น. พระองค์ทรงประทานสิทธิพิเศษแห่งการเป็นตัวแทนหรือเป็นเครื่องมือแก่พระเยซู ซึ่งโดยทางพระเยซูนี้เองที่สิ่งอื่น ๆ ทั้งปวงถูกสร้างขึ้น. (โยฮัน 1:3; โกโลซาย 1:16, 17) ในฐานะ “นายช่าง” พระเยซูก็เช่นเดียวกันทรง “เปรมปรีดิ์อยู่ต่อพระพักตร์พระองค์ [พระยะโฮวา] เสมอ.”—สุภาษิต 8:30, 31, ฉบับแปลใหม่.
แต่ความสามารถในการสร้างสรรค์หาได้มีอยู่แต่ในสวรรค์เท่านั้นไม่. ยูจีน รอดเซ็ป เขียนไว้ในหนังสือของเขาชื่อคุณมีความสามารถในการสร้างสรรค์แค่ไหน? ว่า “ความสามารถในการสร้างสรรค์เป็นส่วนที่มีอยู่ดั้งเดิมในตัวมนุษย์.” นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เพราะมนุษย์ถูกสร้างตามแบบฉายาของพระเจ้า. (เยเนซิศ 1:26) ด้วยวิธีนี้เองที่พระยะโฮวาทรงประสาทให้มนุษย์มีความสามารถในการสร้างสรรค์ที่น่าพอใจ.—ยาโกโบ 1:17.
ดังนั้น จึงไม่น่าประหลาดใจที่คัมภีร์ไบเบิลกล่าวถึงอย่างชื่นชมยิ่งเกี่ยวกับการ้องเพลง, การเต้นรำ, การทอผ้า, การปรุงอาหาร, การฝีมือ, และความพยายามสร้างสรรค์ในด้านอื่น ๆ. (เอ็กโซโด 35:25, 26; 1 ซามูเอล 8:13; 18:6, 7; 2 โครนิกา 2:13, 14) บะซาเล็ล ช่างฝีมือคนหนึ่ง ได้ใช้ความสามารถเฉพาะตัวของเขาในการ “ออกแบบ” เครื่องมือต่าง ๆ เพื่อช่วยในการสร้างพลับพลา. (เอ็กโซโด 31:3, 4) ยาบาลคนเลี้ยงสัตว์อาจเคยเป็นผู้ประดิษฐ์กระโจม สิ่งประดิษฐ์ที่อำนวยความสะดวกแก่การอยู่อาศัยของคนเลี้ยงสัตว์. (เยเนซิศ 4:20) ดาวิดไม่ใช่เป็นเพียงนักดนตรีและนักแต่งเพลงเท่านั้น แต่ยังเป็นนักประดิษฐ์เครื่องดนตรีชนิดใหม่ ๆ ด้วย. (2 โครนิกา 7:6; บทเพลงสรรเสริญ 7:17; อาโมศ 6:5) มิระยามอาจได้ออกแบบจังหวะเต้นระบำแสดงความยินดีฉลองการช่วยชาวยิศราเอลให้รอดอย่างมหัศจรรย์ผ่านทะเลแดง.—เอ็กโซโด 15:20.
บ่อยครั้ง ความสามารถในการสร้างสรรค์เป็นสิ่งมีค่าในการส่งเสริมการนมัสการแท้. พระเยซูทรงใช้อุทาหรณ์และบทเรียนซึ่งใช้ของจริงที่กระตุ้นความคิดเพื่อถ่ายทอดข่าวสารของพระองค์. เหล่าสาวกของพระองค์ก็ได้รับการกระตุ้นเช่นกันให้ “พากเพียรในการพูดและการสั่งสอน.” (1 ติโมเธียว 5:17, ล.ม.) ใช่แล้ว งานประกาศของพวกเขาไม่ใช่เพียงกิจวัตร. งานนี้เป็นศิลปะอย่างหนึ่งซึ่งต้องใช้วิธีการสอนที่มีความคิดสร้างสรรค์. (โกโลซาย 4:6) นี่เป็นสิ่งสำคัญยิ่งโดยเฉพาะเมื่อสอนบุตร.—พระบัญญัติ 6:6, 7; เอเฟโซ 6:4.
ด้วยเหตุนั้น พระยะโฮวาทรงให้คนอื่นมีส่วนร่วมความยินดีที่พระองค์ได้จากการสร้างสรรค์นั้น. ช่างเป็นของประทานด้วยพระทัยกว้างขวางจริง ๆ!