คริสเตียนที่กระตือรือร้นในอังกฤษ
ตามที่กล่าวไว้ในนิตยสารดิ อิโคโนมิสต์ มีไม่ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ของจำนวนประชากร 56 ล้านคนในอังกฤษเป็นคริสเตียนที่กระตือรือร้นในปัจจุบัน. ตามปกติในวันอาทิตย์ มีไม่ถึงสี่ล้านคนที่ไปโบสถ์. ในจำนวนนี้มีแค่ 1.1 ล้านคนเท่านั้นที่นับถือนิกายแองกลิกัน. อย่างไรก็ตาม ทั้ง ๆ ที่ลัทธิอไญยนิยมมีแพร่หลาย นิกายคริสต์จักรแห่งอังกฤษก็ยังคงอยู่ในฐานะศาสนาประจำชาติ. นิตยสารเดียวกันอ้างว่า “อังกฤษไม่ได้เป็นสังคมคริสเตียนมาหลายปีแล้วแต่ปฏิเสธที่จะถูกเรียกว่าถือลัทธิอไญยนิยม ส่วนใหญ่เนื่องมาจากไม่อยากละทิ้งประเพณีที่สืบต่อกันมานาน.” ไม่น่าแปลกใจที่บรรดานักการเมืองและหนังสือพิมพ์สมัยใหม่เรียกร้องให้เพิกถอนฐานะของคริสต์จักร ให้ศาสนากับรัฐแยกออกจากกัน.
วอลเตอร์ เบจฮอต บรรณาธิการในศตวรรษที่ 19 ของนิตยสารดิ อิโคโนมิสต์ได้โอดครวญว่า “สังคมซึ่งแท้จริงแล้วเป็นฝ่ายโลก แต่กลับอ้างว่าเป็นคริสเตียน เป็นสังคมที่เลวร้ายที่สุด.” แต่ในศตวรรษแรกสากลศักราช พระเยซูคริสต์ได้ตรัสว่าสาวกของพระองค์ ‘ไม่เป็นส่วนของโลกเหมือนพระองค์ไม่เป็นส่วนของโลก.’ (โยฮัน 17:16, ล.ม.) อย่างไรก็ตาม พระองค์ได้ส่งพวกเขาเข้าไปในโลกเพื่อประกาศราชอาณาจักรของพระเจ้า. ทุกวันนี้ก็เช่นเดียวกัน พยานพระยะโฮวาทั่วโลกเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการประกาศอย่างกระตือรือร้น “ในที่ประชุมและตามบ้านเรือน.”—กิจการ 20:20.
เมื่อเทียบกับนิกายแองกลิกัน พยานฯ 126,173 คนในอังกฤษเป็นจำนวนที่ไม่มาก. กระนั้น เดือนหนึ่งพวกเขาใช้เวลาประมาณ 20 ชั่วโมงเข้าร่วมการประชุมต่าง ๆ ฝ่ายคริสเตียน. นอกจากนี้ ระหว่างปี 1992 พยานฯแต่ละคนใช้เวลาเฉลี่ยอีก 16 ชั่วโมงในแต่ละเดือนประกาศข่าวดีกับคนอื่น ๆ เรื่องราชอาณาจักรของพระเจ้า คือรัฐบาลซึ่งในไม่ช้าจะสถาปนาโลกใหม่ที่ชอบธรรมขึ้น. (มัดธาย 24:14; 2 เปโตร 3:13) ครั้งต่อไปเมื่อพยานพระยะโฮวามาเยี่ยมคุณที่บ้าน ขอเชิญคุณฟังข่าวสารที่ไม่เหมือนของใครและคุณจะรู้ว่าอะไรทำให้เขามีความกระตือรือร้น.