การถ่ายเลือดถูกประเมินค่าสูงเกินไปไหม?
การถ่ายเลือดเป็นสิ่งธรรมดาในการแพทย์ปัจจุบัน แต่การถ่ายเลือดเป็นสิ่งดีจริงดังว่าไหม? คุณคิดอย่างไร?
ในวารสารการแพทย์อเมริกัน (กุมภาพันธ์ 1993) ดร. เครก เอส. คิตเช็นส์ ถามดังนี้: “การถ่ายเลือดถูกประเมินค่าสูงเกินไปไหม?” เขาสังเกตว่าพวกแพทย์มักจะประเมินดูอย่างระมัดระวังว่าประโยชน์ของการบำบัดบางอย่างจะมีมากกว่าความเสี่ยงที่การบำบัดนั้นจะก่อขึ้นหรือไม่. แล้วจะว่าอย่างไรกับการถ่ายเลือด?
คิตเช็นส์ทบทวนดูหลักฐานบางประการเกี่ยวกับความเสี่ยงหลายอย่างซึ่งเกี่ยวโยงกับการถ่ายเลือด เช่น โรคตับอักเสบ, ระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ, ความเสื่อมของระบบอวัยวะ, ปฏิกิริยาของเซลล์ที่เข้ามาใหม่มีต่อเซลล์ของผู้รับ. การศึกษาค้นคว้าอย่างหนึ่งซึ่งสรุป “ความยุ่งยากนับไม่ถ้วน” จากการถ่ายเลือด “ลงความเห็นว่า การถ่ายเลือดแต่ละครั้งมีโอกาสทั้งหมด 20% ที่จะเกิดปฏิกิริยาที่ก่อผลเสียบางประการ ซึ่งบางปฏิกิริยาก็มีเล็กน้อย แต่อย่างอื่น ๆ นั้นเป็นอันตราย” กระทั่งถึงตายได้.
อย่างไรก็ตาม ประโยชน์ที่อ้างว่าจะมีทำให้การเสี่ยงเช่นนั้นคุ้มไหม?
ดร. คิตเช็นส์ได้สรุปรายงานการวิจัย 16 รายซึ่งเกี่ยวข้องกับการผ่าตัดพยานพระยะโฮวา 1,404 ราย ซึ่งปฏิเสธการถ่ายเลือดเนื่องจากคำสั่งในคัมภีร์ไบเบิลที่ให้ ‘ละเว้นจากเลือด.’—กิจการ 15:28, 29, ล.ม.
ผลเป็นประการใด? “การตัดสินใจของผู้ป่วยที่เป็นพยานพระยะโฮวาที่ให้งดเว้นการถ่ายเลือดสำหรับการผ่าตัดใหญ่ ๆ ดูเหมือนทำให้อัตราเสี่ยงต่อการเสียชีวิตในการผ่าตัดทั้งหมดเพิ่มขึ้น 0.5% ถึง 1.5%. ที่ไม่ค่อยชัดเจนนักคือการปฏิบัติเช่นนี้ทำให้หลีกเลี่ยงความเจ็บป่วยและการเสียชีวิตมากน้อยแค่ไหน แต่ก็คงจะมากกว่าอัตราเสี่ยงของการที่ไม่ยอมรับการถ่ายเลือด.” (เราเปลี่ยนเป็นตัวเอน.) เขาหมายถึงอะไร? ก็คือความเสี่ยงทางการแพทย์ที่การปฏิเสธเลือดดูเหมือนน้อยกว่าความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องอยู่ด้วยในการรับการถ่ายเลือด.
ฉะนั้น คำถามที่สมเหตุสมผลของคิตเช็นส์คือ: “ที่จริง ถ้าการที่พยานพระยะโฮวาไม่รับการถ่ายเลือดนั้นยังผลให้มีความเจ็บป่วยและการเสียชีวิตเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย และหลีกเลี่ยงการเสียค่าใช้จ่ายมาก ๆ และโรคแทรกซ้อนเรื้อรังละก็ ไม่ควรหรือที่ผู้ป่วยจะรับการถ่ายเลือดให้น้อยลง?”
คนเหล่านั้นที่ปฏิเสธการถ่ายเลือดโดยอาศัยหลักฐานเช่นนั้นก็จะปฏิบัติสอดคล้องกับคำชี้แนะจากพระผู้สร้างของเราเช่นกัน.