การเก็บเกี่ยวของผู้เผยแพร่กิตติคุณแท้
วิลเลียม อาร์. บราวน์ไปถึงแอฟริกาเป็นครั้งแรกในปี 1923. เขาพร้อมกับภรรยาและลูก ‘กระทำการงานของผู้เผยแพร่กิตติคุณ’ ในแกมเบีย, กานา, ไลบีเรีย, ไนจีเรีย, และเซียร์ราลีโอน. (2 ติโมเธียว 4:5) ผลจากการงานของเขานับว่าดีเยี่ยม.
ชาวพื้นเมืองคนนี้ในหมู่เกาะอินดีสตะวันตกมิได้เป็นสมาชิกของคริสต์จักรหนึ่งในคริสต์ศาสนจักร และมิได้เข้าไปพัวพันในเรื่องการเมืองแน่ ๆ. แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เขาได้เลียนแบบพระเยซูและพวกอัครสาวกโดยการโฆษณาพระนามและพระบรมเดชานุภาพของพระยะโฮวา เน้นความสำคัญเรื่องค่าไถ่ และประกาศข่าวดีเรื่องราชอาณาจักร. (มัดธาย 9:35; 20:28; โยฮัน 17:4-6) วิลเลียม อาร์. บราวน์ใช้พระคัมภีร์เสมอ ชี้ถึงพระคัมภีร์ฐานะเป็นต้นตำรับสุดท้ายในเรื่องเกี่ยวกับคำสอนและความเชื่อ. (2 ติโมเธียว 3:16) เขายืนหยัดในเรื่องนี้จนกระทั่งเขาเป็นที่รู้จักว่า ไบเบิล บราวน์.
พร้อมกับพระพรของพระยะโฮวา เมล็ดที่ไบเบิล บราวน์หว่านนั้นได้งอกขึ้นและเจริญเติบโต. ทุกวันนี้ ในดินแดนต่าง ๆ ที่เขาได้นำทางนั้น ชาวแอฟริกันเกือบ 200,000 คนได้อุทิศชีวิตของเขาแด่พระผู้สร้างของตน และประกาศข่าวดีเรื่องราชอาณาจักรแก่คนอื่นเช่นกัน. (มัดธาย 24:14; 1 โกรินโธ 3:6-9) คริสเตียนที่เอาการเอางานเหล่านี้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในเรื่องความซื่อตรงและความไว้ใจได้ของพวกเขา. พวกเขาภูมิใจที่เป็นพยานของพระยะโฮวาและเป็นประชากรของพระคริสต์ พระมหากษัตริย์ที่ครอบครองอยู่.
การเก็บเกี่ยวดังกล่าวเป็นผลพวงจากการเผยแพร่กิตติคุณของคริสเตียนแท้. มีการเก็บเกี่ยวอย่างเดียวกันตลอดทั่วโลกในทุกทวีปที่มีคนอาศัยอยู่. ใน 200 กว่าดินแดน ชายและหญิงที่มีหัวใจอ่อนสุภาพมากกว่าสี่ล้านคนได้ถูก “เก็บเกี่ยว” และกล่าวซ้ำถ้อยคำของทูตสวรรค์ที่เผยแพร่กิตติคุณนั้นแก่คนอื่น ๆ ที่ว่า “จงเกรงกลัวพระเจ้าและถวายเกียรติยศแด่พระองค์ เพราะเวลาที่พระองค์จะทรงพิพากษานั้นมาถึงแล้ว.” (วิวรณ์ 14:7) ตามจริงแล้ว ทางเดียวเท่านั้นที่จะพบความหวังในยุคอันยุ่งยากของเราก็คือ หันไปหาพระเจ้า และยอมอยู่ใต้การปกครองแห่งราชอาณาจักรของพระองค์.