ความหมายของการอธิษฐาน
“ในภาษาฮีบรู คำหลักสำหรับการอธิษฐานมาจากรากศัพท์ที่มีความหมายว่า ‘ตัดสิน’ และรูปคำกริยาสะท้อนกลับธรรมดา . . . หมายความตามตัวอักษรว่า ‘ตัดสินตัวเอง.’” ดิ ออธอไรส์ด เดลี เพรเออะ บุค ออกความเห็นไว้เช่นนั้น. ความหมายคือว่าบทบาทอย่างหนึ่งของการอธิษฐานได้แก่ข้อที่ว่าการอธิษฐานนั้นควรช่วยคนเราให้ตรวจดูว่าเขาบรรลุมาตรฐาน และข้อเรียกร้องอันชอบธรรมของพระเจ้าหรือไม่.
ด้วยเหตุผลเช่นนี้ เราได้รับการแจ้งให้ทราบตลอดพระคัมภีร์ทั้งเล่มว่า คำอธิษฐานของคนเราจะไม่ได้รับการสดับด้วยความพอพระทัย นอกเสียจากเขากระทำตามพระทัยประสงค์ของพระเจ้า. “พระยะโฮวาทรงอยู่ห่างไกลจากคนชั่ว แต่พระองค์ทรงสดับคำอธิษฐานของคนชอบธรรม.”—สุภาษิต 15:29; 1 โยฮัน 5:14.
การสำรวจตัวเองจำเพาะพระยะโฮวาพระเจ้าควรทำให้คนที่อธิษฐานนั้นถ่อมใจและสำนึกผิด. เรื่องนี้เพิ่มพลังให้กับคำอุปมาของพระเยซูเรื่องฟาริซายผู้โอ้อวดกับคนเก็บภาษีที่สำนึกผิด ผู้ซึ่งมายังพระวิหารเพื่ออธิษฐาน.—ลูกา 18:9-14.
ฉะนั้น ไม่ว่าเราอธิษฐานต่อพระยะโฮวาเพื่อขอบพระคุณ สรรเสริญ หรือวิงวอนพระองค์ก็ตาม การอธิษฐานเป็นโอกาสสำหรับการตรวจสอบตัวเองอยู่เนือง ๆ. โดยวิธีนี้ การอธิษฐานชักนำเราเข้ามาใกล้ชิดพระยะโฮวายิ่งขึ้น และทำให้สัมพันธภาพระหว่างเรากับพระองค์แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น.