ผู้ประกาศราชอาณาจักรรายงาน
พระยะโฮวาจัดเตรียมการบรรเทาทุกข์
เมื่อเร็ว ๆ นี้ พยานพระยะโฮวาในแอฟริกาใต้ได้รับข่าวเกี่ยวกับสภาพที่อับจนของพี่น้องฝ่ายวิญญาณในประเทศใกล้เคียงซึ่งงานประกาศถูกสั่งห้าม. พวกเขาได้รับรายงานว่า เนื่องจากความแห้งแล้งอย่างแสนสาหัส พวกพี่น้องของเขายังชีพอยู่ต่อไปโดยการรับประทานรากไม้บางชนิด. พวกเขาขาดเสื้อผ้าที่เหมาะสม ซึ่งทำให้พยานฯบางคนไม่สู้เต็มใจจะมีส่วนในงานรับใช้ตามบ้าน.
พวกพี่น้องในแอฟริกาใต้สนองตอบโดยทันที. มีการประกาศคำขอร้องแก่ประชาคมท้องถิ่นในบริเวณเมืองโยฮันเนสเบิร์กเกี่ยวกับความต้องการเครื่องนุ่งห่ม. ภายในไม่กี่วัน มีการบริจาคเครื่องนุ่งห่มสามตัน. ต่อจากนั้นมีการจัดเครื่องนุ่งห่มนั้นเป็นหมวดหมู่โดยคนงานอาสาสมัคร. มีการจัดเตรียมเพื่อส่งถั่ว 3 ตัน, น้ำมันพืช 1 ตัน, สบู่ 1 ตัน, และแป้งข้าวโพด 17 ตัน. เมื่อบริษัทที่จำหน่ายแป้งขาวโพดได้ยินเรื่องสภาพของพยานฯในประเทศที่ประสบความแห้งแล้ง พวกเขาได้บริจาคอาหารที่จำเป็นยิ่งนี้มากกว่าหนึ่งตัน.
ในวันจันทร์ที่ 16 เมษายน 1990 รถบรรทุกพร้อมกับเสบียงอาหารหนัก 25 ตันออกจากแอฟริกาใต้เดินทางด้วยความยากลำบากเป็นระยะ 5,500 กิโลเมตร. แต่ตอนนี้ต้องได้รับอนุญาตจากผู้มีอำนาจเพื่อที่จะเอาเสบียงนั้นผ่านประเทศของเขาที่ย่อยยับเพราะสงคราม.
เจ้าหน้าที่ ณ สถานกงสุลกล่าวว่า ถึงแม้พยานพระยะโฮวาไม่เป็นที่ยอมรับในประเทศของเขา ความเป็นไปของพวกเขาก็เป็นที่รู้กันดี. คงจะไม่มีข้อขัดข้องที่จะส่งเสบียงบรรเทาทุกข์ไปให้พี่น้องของเรา. มีการให้อนุญาต. มีการออกเอกสารที่จำเป็นให้ และในวันศุกร์ที่ 20 เมษายน พวกพยานฯข้ามชายแดนไปโดยไม่มีปัญหา. ถึงกระนั้น พวกเขาพบด่านตรวจกว่า 30 จุด ที่มีการเรียกร้องให้แสดงเอกสารของเขาอยู่เนือง ๆ. ตอนนี้เองที่พวกเขาสำนึกว่าเอกสารเหล่านั้นจำเป็นสักเพียงไร.
หลังจากพวกเขาได้เดินทางเข้าไปในประเทศราว ๆ 140 กิโลเมตรแล้ว การเดินทางก็ถูกขวางโดยแม่น้ำใหญ่ที่ไหลบ่า. สะพานเดิมถูกทำลาย และสะพานที่สร้างขึ้นมาแทนชั่วคราวไม่เหมาะสำหรับรถบรรทุกขนาดใหญ่จะใช้ได้. อย่างไรก็ดี พวกเขาพบว่า รถที่เล็กกว่าซึ่งติดตามขบวนรถมาด้วยนั้นสามารถข้ามสะพานที่ถูกน้ำท่วมได้อย่างปลอดภัย. จึงตัดสินใจแบ่งเป็นสองกลุ่ม. กลุ่มหนึ่งตั้งค่ายตรงแม่น้ำที่ไหลบ่า ขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งเดินทางต่อไปเพื่อพบพวกพี่น้องที่อยู่ห่างไปทางเหนือราว ๆ 260 กิโลเมตร. น่ายินดีสักเพียงไรที่พวกเขาติดต่อกับพี่น้องได้ในที่สุด! พวกเขายิ้ม โอบกอด และจับมือกันชนิดที่หยุดไม่ได้. ในไม่ช้ารถบรรทุกในท้องถิ่นสองคันก็เดินทางไปเพื่อพบพี่น้องกลุ่มที่รออยู่ใกล้แม่น้ำ. ณ ที่นั่น เสบียงบรรเทาทุกข์ได้ถูกเคลื่อนย้ายจากรถบรรทุกใหญ่ไปยังรถสองคันที่เล็กกว่า.
รายงานที่ได้รับบ่งบอกถึงความรู้สึกขอบพระคุณอย่างสุดซึ้งต่อการจัดเตรียมของพระยะโฮวาในการบรรเทาทุกข์ด้านวัตถุ. กระนั้น แม้จะมีสภาพย่ำแย่ทางร่างกายก็ตาม พวกพี่น้องเรียกร้องเอาอาหารฝ่ายวิญญาณกันเสียเหลือเกิน. ประชาคมหนึ่ง มีเพียงหอสังเกตการณ์ ฉบับเดียวเท่านั้นเข้าไปถึง ซึ่งต้องคัดลอกสำหรับทุกครอบครัว. ขอบพระคุณพระยะโฮวา ขณะนี้การจัดเตรียมกำลังรุดหน้าไปเพื่ออาหารฝ่ายวิญญาณจะหลั่งไหลมายังพวกพี่น้องในประเทศนั้นโดยไม่ขาดสาย.