“โรคระบาด . . . แห่งแล้วแห่งเล่า”
จากข้อความข้างต้นซึ่งพบที่พระธรรมลูกา 21:11 (ล.ม.) การทวีขึ้นของโรคระบาดได้รับการระบุว่าเป็นลักษณะเด่นอย่างหนึ่งแห่งสัญลักษณ์ของยุคสุดท้าย. ที่พระธรรมวิวรณ์ 6:8 มีการแสดงให้เห็นล่วงหน้าเกี่ยวกับโรคระบาดโดยการขี่ม้าสีกะเลียว ม้าตัวที่สี่ในพระธรรมวิวรณ์บท 6. ลอว์เรนซ์ ฮอลล์ นักเขียนคอลัมน์ประจำหนังสือพิมพ์ ได้นำเสนอจุดเด่นจากหนังสือใหม่เล่มหนึ่งชื่อผู้ขี่ม้าคนที่สี่: ประวัติโดยย่อแห่งการระบาดของโรค, โรคระบาด, ทุพภิกขภัย และภัยพิบัติอื่น ๆ (ภาษาอังกฤษ) โดยแอนดรูว์ นิกิโฟรุก. จุดเด่นเหล่านี้ปรากฏอยู่ที่คอลัมน์ของฮอลล์ในหนังสือพิมพ์สตาร์-เลดเจอร์ในเมืองนูเวิก รัฐนิวเจอร์ซี ฉบับ 25 กุมภาพันธ์ 1994. ข้อความที่ตัดตอนมาจากคอลัมน์นั้นมีดังนี้:
“ผู้ขี่ม้าคนที่สี่แห่งอะพอกคาลิปส์กำลังขี่ม้าอย่างดุดันในยุคที่สิ้นหวังนี้. มนุษยชาติอยู่ในระหว่างเสี่ยงหลายทางด้วยกัน—แม้จะมีบรรดาเทคโนโลยีและความก้าวหน้าใหม่เอี่ยมน่าทึ่งในด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์. ยาปฏิชีวนะหลายอย่าง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยฮือฮากันว่าเป็นยาวิเศษ กลับสู้เชื้อโรคที่เก่งกาจในทุกวันนี้ไม่ได้. . . .
“‘แม้ว่า . . . ยาและวัคซีนอาจสร้างภาพลวงตาว่ามีสมรรถภาพ แต่โรคระบาดจะเตือนใจประชาชนต่อไปว่า วิทยาศาสตร์การแพทย์ยังคงเป็นเหมือนทารกน้อยที่ต้องใส่ผ้าอ้อม และอาจถ่ายเลอะเทอะเสียด้วยซ้ำ’ . . . ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณกลัว แต่การเปรียบเทียบโดยใช้ผู้ขี่ม้าคนที่สี่นั้นเป็นจริงทีเดียว. วัณโรคเพิ่มมากขึ้นอีกครั้งหนึ่ง. ไวรัสเอดส์ยังคงคร่าชีวิตผู้คนนับเป็นพัน ๆ ทุกปีทั่วโลก . . . โรคอื่น ๆ เช่น ไทฟอยด์, โรคคอตีบ, อหิวาตกโรค, โรคแอนแทร็กซ์และมาลาเรียกำลังคุกคามอย่างน่ากลัว—ก่อความหวาดวิตกอย่างมากแก่วงการแพทย์และสาธารณชนทั่วไป. . . .
“ในแต่ละยุคแห่งประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติมีโรคใหม่ ๆ เกิดขึ้น . . . . ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการมีโรคซิฟิลิส, โรคฝีดาษถูกนำไปยังทวีปอเมริกาเหนือและใต้พร้อมกับโคลัมบัส, และเวลานี้เอดส์กำลังคุกคามเราอีกครั้งหนึ่ง. . . . กระนั้น มีภัยพิบัติและการระบาดของโรคใหม่ ๆ เกิดขึ้นขณะที่มนุษยชาติดูเหมือนกำลังพ่ายแพ้ต่อพวกจุลินทรีย์. . . . จำนวนผู้ที่ระบบภูมิคุ้มกันถูกยับยั้งมีมากขึ้น.” นิกิโฟรุกยังกล่าวด้วยว่า “‘เรื่องโกหกขนาดใหญ่เรื่องหนึ่งในหลาย ๆ เรื่องแห่งศตวรรษที่ 20 [คือ] ยาปฏิชีวนะ, วัคซีน และแพทย์ได้ช่วยชีวิตเราจากโรคระบาด. . . .
“‘ไม่ว่าจะพยายามอย่างหนักหน่วงเพียงใด เราก็ไม่สามารถเอาชนะเชื้อโรคที่เก่งกาจ หรือติดสินบนผู้ขี่ม้าคนนั้น หรือเพิกเฉยต่อการปรากฏอย่างชนิดที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ของโรคระบาดในประวัติศาสตร์.’”