โยเอล
1 พระยะโฮวาบอกให้โยเอล*ลูกชายเปธุเอลพูดอย่างนี้
2 “พวกผู้นำ ขอฟังทางนี้
ทุกคนในแผ่นดินนี้ตั้งใจฟังให้ดี
เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในสมัยของคุณ
หรือในสมัยบรรพบุรุษของคุณไหม?+
4 ตั๊กแตนจอมเขมือบกินอะไรเหลือ ฝูงตั๊กแตนก็มากินต่อ+
ฝูงตั๊กแตนกินอะไรเหลือ ตั๊กแตนตัวอ่อนก็มากินต่อ
และอะไรที่ตั๊กแตนตัวอ่อนกินเหลือ ตั๊กแตนที่หิวจัดก็มากินต่อ+
5 ตื่นได้แล้วพวกขี้เมา+ และร้องไห้เสียเถอะ
พวกขี้เหล้า คร่ำครวญสิ
เพราะไม่มีเหล้าองุ่นให้กินแล้ว+
6 เพราะมีกองทัพตั๊กแตนบุกเข้ามาในแผ่นดินของผม พวกมันแข็งแกร่งและมีจำนวนมหาศาล+
มีฟันและขากรรไกรเหมือนสิงโต+
7 มันทำลายต้นองุ่นและกินต้นมะเดื่อของผมจนเหลือแต่ตอ
มันกินจนหมดเกลี้ยง
เหลือแต่กิ่งขาวโพลน แล้วก็ทิ้งไป
9 วิหารของพระยะโฮวาไม่มีเครื่องบูชาที่ทำจากเมล็ดข้าว+และเครื่องบูชาดื่มแล้ว+
พวกปุโรหิตผู้รับใช้ของพระยะโฮวากำลังโศกเศร้า
10 ทุ่งนาวอดวาย พื้นดินโศกเศร้า+
เมล็ดข้าวถูกทำลาย เหล้าองุ่นใหม่และน้ำมันไม่มีเหลือ+
11 ชาวนาก็ท้อใจเพราะไม่มีข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์
ชาวสวนองุ่นก็ร้องไห้เพราะไม่มีพืชผลให้เก็บเกี่ยวอีกแล้ว
12 ต้นองุ่นแห้งตาย
ต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้ง
ต้นทับทิม ต้นปาล์ม ต้นแอปเปิล
ต้นไม้ทั้งหมดในทุ่งแห้งเหี่ยว+
จากที่เคยชื่นชมยินดี ผู้คนกลับอับอายขายหน้า
13 ปุโรหิตทั้งหลาย ใส่ผ้ากระสอบและโศกเศร้าเสียเถอะ
พวกคุณที่ทำงานที่แท่นบูชา+ ร้องคร่ำครวญสิ
พวกคุณที่รับใช้พระเจ้า มาใส่ผ้ากระสอบทั้งคืนเถอะ
เพราะในวิหารของพระเจ้า ไม่มีเครื่องบูชาที่ทำจากเมล็ดข้าว+และเครื่องบูชาดื่มแล้ว+
14 ประกาศให้มีการอดอาหาร และเรียกคนมาร่วมประชุมศักดิ์สิทธิ์+
เรียกพวกผู้นำและทุกคนในแผ่นดินมารวมกัน
ที่วิหารของพระยะโฮวาพระเจ้าของคุณ+ และขอให้พระยะโฮวาช่วย
15 ช่างเป็นวันที่น่ากลัวจริง ๆ!
เพราะวันของพระยะโฮวาใกล้เข้ามาแล้ว+
และจะเป็นเหมือนวันแห่งหายนะจากผู้มีพลังอำนาจสูงสุด!
16 เราไม่มีอาหารกินแล้ว
และเราไม่ได้รับความสุขความยินดีจากวิหารของพระเจ้าอีกแล้ว
17 เมล็ดพืช*ฝ่ออยู่ใต้พลั่ว
โรงเก็บพืชผลว่างเปล่า
โรงเก็บข้าวก็ถูกรื้อเพราะเมล็ดข้าวเสียหมด
18 แม้แต่ฝูงสัตว์ก็ร้องคราง
ฝูงวัวเดินไปมาด้วยความงงงวยเพราะไม่มีทุ่งหญ้าให้กิน
ฝูงแกะก็พลอยแย่ไปด้วย
19 พระยะโฮวา ผมจะเรียกหาพระองค์+
เพราะไฟเผาทุ่งหญ้าในที่กันดารหมดแล้ว
และไฟเผาผลาญต้นไม้จนหมดทุ่ง
20 แม้แต่สัตว์ป่าก็ร้องหาพระองค์
เพราะน้ำในแม่น้ำแห้งหมดแล้ว
และไฟเผาทุ่งหญ้าในที่กันดารหมดแล้ว”
2 “ให้เป่าแตรเขาสัตว์ในศิโยน+
และร้องเตือนบนภูเขาบริสุทธิ์ของพระองค์
ให้ทุกคนที่อาศัยในแผ่นดินหวาดกลัว
เพราะวันของพระยะโฮวามาใกล้แล้ว+
มีกลุ่มคนที่แข็งแกร่งมากมายมหาศาล+
อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
และจะไม่มีอีกเลยตลอดทุกยุคทุกสมัย
3 มีไฟเผาผลาญอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลังพวกเขา+
แผ่นดินที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาเป็นเหมือนสวนเอเดน+
แต่เมื่อพวกเขาผ่านไป แผ่นดินก็กันดารว่างเปล่า
ไม่มีอะไรหนีพ้นได้
พวกเขาเหมือนทหารตั้งแถวเตรียมรบ+
6 ใคร ๆ ก็จะกลัวพวกเขา
ทุกคนจะมีสีหน้าหวาดกลัว
8 พวกเขาไม่ผลักกัน
ต่างคนต่างเดินหน้าไปเรื่อย ๆ
ถ้าคนไหนถูกยิงล้มลง
คนอื่นก็ไม่แตกแถว
9 พวกเขาวิ่งเข้าไปในเมืองและวิ่งบนกำแพง
ปีนเข้าบ้านทางหน้าต่างเหมือนขโมย
10 แผ่นดินก็สั่น ฟ้าก็สะเทือนต่อหน้าพวกเขา
ดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ก็มืดไป+
และดวงดาวไม่ส่องแสง
11 พระยะโฮวาจะร้องตะโกนอยู่หน้ากองทัพของพระองค์+ซึ่งมีจำนวนมหาศาล+
คนที่ทำตามคำสั่งของพระองค์จะเข้มแข็ง
เพราะวันของพระยะโฮวายิ่งใหญ่และน่ากลัว+
ใครจะทนได้?”+
12 พระยะโฮวาบอกว่า “ดังนั้น กลับมาหาเราอย่างจริงใจเถอะ+
อดอาหาร+และร้องไห้คร่ำครวญด้วย”
13 “พวกคุณต้องฉีกใจ+ไม่ใช่ฉีกเสื้อผ้า+
และกลับมาหาพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกคุณ
เพราะพระองค์มีความสงสาร* เมตตา ไม่โกรธง่าย+ รักใครก็รักมั่นคง+
แล้วพระองค์จะเปลี่ยนใจ*ไม่ทำลาย
14 พระองค์อาจจะไม่ทำอย่างที่คิดไว้และเปลี่ยนใจ*+
และอวยพรพวกคุณ
เพื่อพวกคุณจะได้ถวายเครื่องบูชาที่ทำจากเมล็ดข้าวกับเครื่องบูชาดื่มให้พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกคุณ
15 ให้เป่าแตรเขาสัตว์ในศิโยน
ประกาศให้มีการอดอาหาร และเรียกคนมาร่วมประชุมศักดิ์สิทธิ์+
16 เรียกผู้คนมารวมกันและทำให้พวกเขาบริสุทธิ์+
พาคนแก่* เด็ก และทารกมาด้วย+
เรียกเจ้าบ่าวเจ้าสาวออกมาจากห้อง
17 ให้พวกปุโรหิตผู้รับใช้ของพระยะโฮวามาอยู่ระหว่างโถงทางเข้าและแท่นบูชา+
ให้พวกเขาร้องไห้และพูดว่า
‘พระยะโฮวา โปรดสงสารประชาชนของพระองค์เถอะ
อย่าให้คน*ของพระองค์ถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม
อย่าให้ชาติอื่นมาปกครองพวกเขา
ทำไมจะต้องให้คนพวกนั้นพูดว่า “พระเจ้าของพวกนี้อยู่ไหนล่ะ?”’+
19 พระยะโฮวาจะตอบประชาชนของพระองค์ว่า
‘เราจะให้ข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันแก่พวกเจ้า
พวกเจ้าจะได้กินจนพอใจ+
เราจะไม่ให้ชาติต่าง ๆ มาต่อว่าพวกเจ้าอีกเลย+
20 เราจะไล่คนที่มาจากทางเหนือไปให้ไกลจากพวกเจ้า
เราจะไล่เขาไปอยู่ในที่แห้งแล้งและรกร้างว่างเปล่า
และจะไล่ทหารกองหน้าของเขาไปที่ทะเลตะวันออก*
และไล่ทหารกองหลังของเขาไปที่ทะเลตะวันตก*
21 โอ้แผ่นดิน อย่ากลัวเลย
ชื่นชมยินดีเถอะ เพราะพระยะโฮวาจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่
22 สัตว์ป่าในทุ่ง อย่ากลัวเลย
หญ้าในที่กันดารจะเขียวขจี+
ต้นไม้จะออกผล+
มะเดื่อและองุ่นจะมีผลดกเต็มต้น+
23 ชาวศิโยน ขอให้มีความสุขและชื่นชมกับสิ่งที่พระยะโฮวาพระเจ้าทำเพื่อพวกคุณ+
เพราะพระองค์จะให้มีฝนตกในฤดูใบไม้ร่วงอย่างพอเหมาะพอดี
และให้มีฝนตกชุ่มฉ่ำในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูใบไม้ผลิเหมือนเมื่อก่อน+
25 “เราจะชดเชยที่เราส่งตั๊กแตนฝูงใหญ่ไปกินพืชผลของพวกเจ้าหลายปี
คือฝูงตั๊กแตน ตั๊กแตนตัวอ่อน ตั๊กแตนที่หิวจัด และตั๊กแตนจอมเขมือบ+
26 พวกเจ้าจะได้กินจนอิ่ม+
และจะสรรเสริญชื่อของพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเจ้า+
ผู้ทำสิ่งมหัศจรรย์เพื่อพวกเจ้า
ประชาชนของเราจะไม่ต้องอับอายอีกเลย+
27 พวกเจ้าจะรู้ว่าเราอยู่กับชาวอิสราเอล+
และเราคือยะโฮวาพระเจ้าของพวกเจ้า+ ไม่มีพระเจ้าอื่น
ประชาชนของเราจะไม่ต้องอับอายอีกเลย
28 จากนั้น เราจะให้*พลังของเรา+กับคนทุกประเภท
พวกลูกชายลูกสาวของเจ้าจะพยากรณ์
คนแก่จะฝันเรื่องพิเศษ
คนหนุ่มจะเห็นนิมิต+
31 ดวงอาทิตย์จะมืด และดวงจันทร์จะแดงเหมือนเลือด+
ก่อนที่วันอันยิ่งใหญ่และน่ากลัวของพระยะโฮวาจะมาถึง+
32 และทุกคนที่อ้อนวอนโดยออกชื่อของพระยะโฮวาจะรอด+
เพราะจะมีคนที่รอดอยู่บนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็ม+ เหมือนที่พระยะโฮวาบอกไว้
คนเหล่านั้นจะเป็นผู้รอดชีวิตที่พระยะโฮวาเรียก”
3 “ในสมัยนั้น ตอนที่เราพาเชลยชาวยูดาห์และเยรูซาเล็ม กลับมา+
2 เราจะรวบรวมทุกชาติ
และพาลงมายังหุบเขาเยโฮชาฟัท*
เราจะพิพากษาพวกเขาที่นั่น+
เพื่อเห็นแก่ชาวอิสราเอลประชาชนของเรา
เพราะพวกเขาเอาคนของเราไปอยู่ตามประเทศต่าง ๆ
และพวกเขาเอาแผ่นดินของเราไปแบ่งกัน+
3 พวกเขาเอาประชาชนของเรามาจับฉลากกัน+
เอาเด็กผู้ชายไปจ่ายเป็นค่าตัวโสเภณี
และเอาเด็กผู้หญิงไปขายเพื่อซื้อเหล้าองุ่นมาดื่ม
4 ไทระ ไซดอน และเขตแดนฟีลิสเตียทั้งหมด
พวกเจ้ากล้าดีอย่างไรมาทำแบบนี้กับเรา
จะแก้แค้นที่เราเคยทำกับพวกเจ้าไว้หรือ?
ถ้าอย่างนั้น เราจะรีบมาแก้แค้นพวกเจ้าบ้าง+
5 เพราะพวกเจ้าเอาเงินและทองของเราไป+
และเอาสมบัติล้ำค่าที่สุดของเราไปไว้ในวิหารของตัวเอง
6 แล้วพวกเจ้ายังเอาชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มไปขายให้พวกกรีกอีก+
เพื่อจะให้พวกเขาไปอยู่ไกลจากแผ่นดินของตัวเอง
7 เราจะพาประชาชนของเรากลับมาจากที่ที่พวกเจ้าเอาพวกเขาไปขาย+
และเราจะแก้แค้นพวกเจ้า
8 เราจะขายลูกชายลูกสาวของพวกเจ้าให้ชาวยูดาห์+
และพวกเขาจะเอาไปขายต่อให้ชาวเชบาที่อยู่ห่างไกล
เรายะโฮวาจะทำอย่างนั้นแน่
‘เตรียมทำสงคราม! ปลุกใจทหาร!
ให้ทหารทุกคนบุกโจมตี!+
10 เอาผาลไถนา*ตีเป็นดาบ เอามีดตัดแต่งกิ่งตีเป็นหอก
ให้คนอ่อนแอบอกว่า “ฉันแข็งแรง”
11 มาเลย ให้ชาติที่อยู่รอบ ๆ เข้ามาช่วยกัน’”+
พระยะโฮวา ขอส่งทหารของพระองค์ลงมาที่นั่นด้วย
12 “ให้ชาติทั้งหลายมารวมตัวกันที่หุบเขาเยโฮชาฟัท
เพราะเราจะนั่งบัลลังก์ที่นั่นเพื่อพิพากษาชาติที่อยู่รอบ ๆ+
13 ยื่นเคียวออกไปสิ เพราะพืชผลพร้อมเก็บเกี่ยวแล้ว
ลงมาย่ำเลย เพราะบ่อย่ำองุ่นเต็มแล้ว+
บ่อรองน้ำองุ่นก็ล้นแล้วเพราะความชั่วของชาติเหล่านั้นมากเหลือเกิน
14 มีคนมากมายอยู่ในหุบเขาแห่งการพิพากษา
เพราะวันที่เรายะโฮวาจะพิพากษาผู้คนที่นั่นมาใกล้แล้ว+
15 ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์จะมืดไป
ดวงดาวจะไม่ส่องแสง
16 เรายะโฮวาจะแผดเสียงเหมือนสิงโตคำรามออกมาจากศิโยน
เราจะร้องเสียงดังออกมาจากเยรูซาเล็ม
ฟ้าและโลกจะสั่นสะเทือน
แต่เรายะโฮวาจะเป็นที่หลบภัยให้ประชาชนของเรา+
และจะเป็นป้อมปราการของชาวอิสราเอล
17 แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือยะโฮวาพระเจ้าของพวกเจ้า
และคนต่างชาติ*จะไม่ผ่านเข้ามาในเมืองนี้อีกต่อไป+
18 ในวันนั้นจะมีเหล้าองุ่นหยดจากภูเขา+
เนินเขาจะมีน้ำนมไหลลงมา
และลำธารทั้งหลายในยูดาห์จะมีน้ำอยู่เต็ม
วิหารของเรายะโฮวาจะมีน้ำพุพุ่งออกมา+
ทำให้หุบเขาต้นอะคาเซียชุ่มชื้น
19 แต่อียิปต์จะถูกทิ้งร้าง+
เอโดมจะเป็นที่กันดารว่างเปล่า+
เพราะพวกเขาทำร้ายชาวยูดาห์+
และฆ่าคนบริสุทธิ์ในแผ่นดินนั้น+
แปลว่า “พระยะโฮวาเป็นพระเจ้า”
หรือ “สามี”
หรืออาจแปลได้ว่า “มะเดื่อแห้ง”
หรือ “กรุณา”
หรือ “เสียใจ”
หรือ “เสียใจ”
หรือ “ผู้นำ”
แปลตรงตัวว่า “มรดก”
หรือ “กระตือรือร้นเพื่อ”
คือ ทะเลเดดซี หรือ ทะเลตาย
คือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
แปลตรงตัวว่า “เหล้าองุ่นใหม่”
แปลตรงตัวว่า “เท”
แปลตรงตัวว่า “เท”
แปลว่า “พระยะโฮวาเป็นผู้พิพากษา”
คือ เหล็กที่ใช้กลับดินตอนไถนา
หรือ “คนแปลกหน้า”