จดหมายของยากอบ

1 ผมยากอบ+ ทาสของพระเจ้าและของพระเยซูคริสต์ผู้เป็นนาย เขียนถึง 12 ตระกูลที่อยู่กระจัดกระจายในที่ต่าง ๆ

สวัสดีครับ

2 พี่น้องของผม เมื่อพวกคุณเจอความลำบาก* ให้มองว่าเป็นเรื่องน่ายินดี+ 3 เพราะพวกคุณรู้ว่าเมื่อความเชื่อของพวกคุณผ่านการทดสอบแล้ว จะทำให้เกิดความอดทน+ 4 และให้อดทนจนถึงที่สุดเพราะนั่นจะเป็นการฝึกตัวคุณ เพื่อพวกคุณจะเป็นคนดีพร้อมไม่ขาดตกบกพร่องเลย+

5 ถ้าใครในพวกคุณขาดสติปัญญา ให้เขาพยายามขอจากพระเจ้าต่อ ๆ ไป+ แล้วเขาจะได้รับจากพระองค์+ เพราะพระเจ้าเต็มใจให้ทุกคนอย่างใจกว้างและไม่เคยต่อว่า+ 6 แต่ให้เขาขออยู่เรื่อย ๆ ด้วยความเชื่อ+ อย่าสงสัยเลย+ เพราะคนที่สงสัยก็เป็นเหมือนคลื่นในทะเลที่ถูกลมพัดซัดไปซัดมา 7 ที่จริง คนแบบนั้นไม่ต้องหวังจะได้อะไรจากพระยะโฮวา* 8 เขาเป็นคนโลเล+ เอาแน่เอานอนไม่ได้สักอย่าง

9 พี่น้องคนไหนที่ต่ำต้อย* ขอให้ชื่นชมยินดีเพราะคุณได้รับการยกฐานะขึ้นแล้ว+ 10 ส่วนพี่น้องที่รวยก็ให้ชื่นชมยินดีเพราะคุณได้เรียนรู้ที่จะถ่อมตัวลง+ คนรวยจะร่วงโรยไปเหมือนดอกไม้ในทุ่ง 11 เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นและแดดร้อนแผดเผา พืชก็เหี่ยวแห้งไป ดอกของมันร่วงโรยและความงามก็หมดไป คนรวยก็เหมือนกัน เขาจะร่วงโรยไปในตอนที่กำลังใช้ชีวิตตามทางของเขา+

12 คนที่อดทนกับความลำบาก*เรื่อยไปก็มีความสุข+ เพราะเมื่อพระยะโฮวา*ยอมรับเขาแล้ว พระองค์จะให้ชีวิตกับเขาเป็นรางวัล*+ตามที่พระองค์สัญญาไว้ว่าจะให้กับคนที่รักพระองค์+ 13 เมื่อเจอความลำบาก*อย่าพูดว่า “พระเจ้าลองใจฉัน” เพราะพระองค์ไม่เคยลองใจใครด้วยความชั่วและไม่มีใครลองใจพระเจ้าให้ทำชั่วได้ 14 แต่ทุกคนถูกล่อใจเมื่อความต้องการของตัวเองชักนำและล่อลวง+ 15 เมื่อความต้องการเพิ่มขึ้นจนเต็มที่แล้วก็ทำให้เกิดบาป และเมื่อมีการทำบาป บาปนั้นก็ทำให้เกิดความตาย+

16 พี่น้องที่รัก อย่าหลอกตัวเองเลย 17 ของดี ๆ และสมบูรณ์ทุกอย่างมาจากเบื้องบน+ จากพระเจ้าผู้ทำให้เกิดดวงดาวที่ส่องแสงบนท้องฟ้า+ พระองค์ไม่เคยเปลี่ยนเหมือนเงาที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ+ 18 พระองค์ประสงค์ที่จะทำให้เราเกิดด้วยความจริง+ เพื่อเราจะเป็นผลแรกจากท่ามกลางมนุษย์+

19 พี่น้องที่รัก จำไว้ว่า ทุกคนต้องไวในการฟัง ช้าในการพูด+ ช้าในการโกรธ+ 20 เพราะความโกรธของคนเราไม่ช่วยให้ใครทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาพระเจ้า+ 21 ดังนั้น ให้กำจัดความสกปรกโสโครกและการทำชั่วทุกรูปแบบออกไป+ แล้วน้อมรับเมื่อพระเจ้าปลูกฝังคำสอนของพระองค์ไว้ในตัวคุณ เพราะคำสอนนั้นช่วยชีวิตคุณได้

22 ให้ทำตามคำสอนของพระเจ้าเสมอ+ อย่าเป็นแค่ผู้ฟังที่หลอกตัวเองด้วยการคิดหาเหตุผลผิด ๆ 23 ถ้าใครฟังคำสอนของพระเจ้าแล้วไม่ทำตาม+ เขาก็เหมือนกับคนที่ส่องดูหน้าตัวเองในกระจก 24 พอดูเสร็จเขาก็ไป แล้วลืมทันทีว่าหน้าตาตัวเองเป็นอย่างไร 25 แต่คนที่ดูลึกเข้าไปในกฎหมายที่สมบูรณ์แบบ+ซึ่งให้เสรีภาพและยึดมั่นกับกฎหมายนั้น เขาไม่ใช่คนที่ฟังแล้วก็ลืม แต่เขาทำตามคำสอนของพระเจ้าและจะมีความสุขที่ทำอย่างนั้น+

26 ถ้าใครคิดว่าเขานมัสการพระเจ้าอยู่* แต่ไม่ได้ควบคุมลิ้นของตัวเอง+ เขากำลังหลอกตัวเอง* และการนมัสการของเขาก็ไร้ประโยชน์ 27 การนมัสการ*แบบที่สะอาดและไม่แปดเปื้อนตามทัศนะของพระเจ้าผู้เป็นพ่อของเราคือ การดูแลลูกกำพร้า+กับแม่ม่าย+ที่มีความทุกข์ยาก+ และรักษาตัวไม่ให้มีด่างพร้อยจากโลกนี้+

2 พี่น้องครับ พวกคุณเชื่อในพระเยซูคริสต์ผู้เป็นนายของเราซึ่งมีสง่าราศี แต่พวกคุณกลับเป็นคนลำเอียงหรือ?+ 2 ถ้ามีคนหนึ่งใส่แหวนทองคำและใส่เสื้อผ้าหรู ๆ เข้ามาร่วมประชุมกับพวกคุณ และมีอีกคนหนึ่งเป็นคนจนที่ใส่เสื้อผ้าสกปรกซอมซ่อเข้ามาด้วย 3 พวกคุณจะชื่นชมคนที่ใส่เสื้อผ้าหรู ๆ และบอกเขาว่า “คุณครับ เชิญมาทางนี้ มีที่นั่งดี ๆ ให้คุณ” แต่พูดกับคนจนว่า “คุณยืนก็แล้วกัน” หรือ “ไปนั่งข้าง ๆ ที่วางเท้าของผมสิ”+ พวกคุณจะทำอย่างนั้นไหม? 4 ถ้าใช่ พวกคุณก็แบ่งชนชั้นกัน+และตัดสินอย่างชั่วช้าไม่ใช่หรือ?+

5 พี่น้องที่รัก ฟังให้ดี ๆ พระเจ้าเลือกคนจนในโลกนี้ให้มาเป็นคนที่ร่ำรวยในความเชื่อ+และเป็นผู้รับรัฐบาล*ซึ่งพระองค์สัญญาไว้กับคนที่รักพระองค์ไม่ใช่หรือ?+ 6 แต่ทำไมพวกคุณกลับดูถูกคนจน ทั้ง ๆ ที่คนรวยนั่นแหละที่กดขี่+และลากตัวพวกคุณไปขึ้นศาล? 7 คนพวกนั้นไม่ใช่หรือที่หมิ่นประมาทชื่อที่มีเกียรติซึ่งพวกคุณถูกเรียกตามชื่อนั้น? 8 ถ้าพวกคุณทำตามกฎหมายที่สูงส่ง*ซึ่งเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “ให้รักคนอื่นเหมือนรักตัวเอง”+ พวกคุณก็ทำดีแล้ว 9 แต่ถ้าพวกคุณยังลำเอียง+ พวกคุณก็ทำบาป และตามกฎหมายนั้นต้องถือว่าพวกคุณเป็นผู้ฝ่าฝืนกฎหมาย+

10 ถ้าใครเชื่อฟังกฎหมายของโมเสสทั้งหมดแต่แล้วทำพลาดไปข้อหนึ่ง ก็ถือว่าเขาเป็นผู้ฝ่าฝืนกฎหมายทั้งหมด+ 11 อย่าลืมว่าพระองค์ที่บอกว่า “อย่าเล่นชู้”+ ก็บอกด้วยว่า “อย่าฆ่าคน”+ ดังนั้น ถ้าคุณไม่เล่นชู้แต่ฆ่าคน คุณก็เป็นผู้ฝ่าฝืนกฎหมายอยู่ดี 12 แต่ให้คุณพูดและทำตัวเหมือนคนที่จะถูกตัดสินตามกฎหมายของคนที่มีอิสระ+ 13 เพราะคนที่ไม่เมตตาจะถูกตัดสินอย่างไร้ความเมตตา+ ความเมตตาอยู่เหนือการตัดสินลงโทษ

14 พี่น้องครับ ถ้ามีใครบอกว่าเขามีความเชื่อแต่ไม่มีการกระทำ จะมีประโยชน์อะไร?+ ความเชื่อแบบนั้นจะช่วยเขาให้รอดได้หรือ?+ 15 ถ้าพี่น้องชายหรือพี่น้องหญิงคนไหนไม่มีเสื้อผ้าใส่และไม่มีอาหารพอกินในแต่ละวัน 16 แล้วพวกคุณคนหนึ่งบอกเขาว่า “ขอให้อยู่ดีมีสุข ร่างกายอบอุ่น และกินอิ่มเถอะนะ” แต่ไม่ได้ให้อะไรที่จำเป็นกับเขา จะมีประโยชน์อะไรล่ะ?+ 17 ดังนั้น ถ้ามีความเชื่อ แต่ไม่มีการกระทำ ความเชื่อนั้นก็ตายแล้ว+

18 บางคนอาจจะพูดว่า “คุณมีความเชื่อ ส่วนฉันมีการกระทำ คุณจะแสดงความเชื่อให้ฉันเห็นได้อย่างไร ถ้าคุณไม่มีการกระทำที่ดี? แต่ฉันจะแสดงความเชื่อให้คุณเห็นโดยการกระทำที่ดีของฉัน” 19 คุณเชื่อว่ามีพระเจ้าองค์เดียวใช่ไหม? ถ้าคุณเชื่ออย่างนั้นก็ดีแล้ว แต่พวกปีศาจก็เชื่อเหมือนกันและกลัวจนตัวสั่น+ 20 คนไม่มีความคิด คุณต้องการข้อพิสูจน์ไหมว่าความเชื่อที่ไม่มีการกระทำก็ไร้ประโยชน์? 21 พระเจ้าถือว่าอับราฮัมพ่อของเราเป็นที่ยอมรับของพระองค์*ก็เพราะการกระทำของเขาไม่ใช่หรือ คือตอนที่เขาถวายอิสอัคลูกชายบนแท่นบูชา?+ 22 เห็นไหมว่าอับราฮัมแสดงความเชื่อโดยการกระทำ และการกระทำนั้นทำให้ความเชื่อของเขาสมบูรณ์ครบถ้วน+ 23 สิ่งที่เขียนไว้ในพระคัมภีร์จึงเป็นจริงที่ว่า “อับราฮัมเชื่อในพระยะโฮวา* พระองค์จึงนับว่าเขาเป็นคนที่พระองค์ยอมรับ”*+ และเขาได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนของพระยะโฮวา*+

24 ตอนนี้ พวกคุณเห็นแล้วว่าสิ่งที่ทำให้พระเจ้าถือว่าคนเราเป็นที่ยอมรับของพระองค์*ก็คือการกระทำ ไม่ใช่แค่ความเชื่ออย่างเดียว 25 ราหับผู้หญิงโสเภณีก็เหมือนกัน พระเจ้าถือว่าเธอเป็นที่ยอมรับของพระองค์*เพราะการกระทำของเธอไม่ใช่หรือ คือตอนที่เธอแสดงน้ำใจต้อนรับคนสอดแนม*และส่งพวกเขาไปทางอื่น+ 26 ที่จริง ร่างกายที่ไม่มีลมหายใจ*ก็ตายแล้ว+ ความเชื่อที่ไม่มีการกระทำก็ตายแล้วเหมือนกัน+

3 พี่น้องครับ หลายคนในพวกคุณไม่ควรเป็นครู พวกคุณก็รู้ว่าคนที่เป็นครูจะถูกตัดสินอย่างเข้มงวดกว่าคนอื่น+ 2 เราทุกคนผิดพลาดกันอยู่บ่อย ๆ+ ถ้าใครไม่ผิดพลาดในการพูดเลย เขาก็เป็นคนสมบูรณ์แล้ว และสามารถควบคุมร่างกายได้ทุกส่วน 3 ถ้าเราใส่บังเหียนที่ปากม้าเพื่อให้มันเชื่อฟังเรา เราก็ควบคุมมันได้ทั้งตัว 4 ดูอย่างเรือสิ ถึงแม้จะลำใหญ่โตและแล่นไปด้วยกระแสลมแรง แต่มันก็ถูกควบคุมด้วยหางเสืออันเล็กนิดเดียวให้แล่นไปในทิศทางที่นายท้ายต้องการ

5 ลิ้นก็เหมือนกัน มันเป็นอวัยวะเล็ก ๆ แต่คุยโต คิดดูสิ ไฟป่าที่ลุกลามใหญ่โตเกิดจากเปลวไฟเล็ก ๆ เท่านั้น 6 ลิ้นเป็นเหมือนไฟ+ ในอวัยวะต่าง ๆ ของร่างกาย ลิ้นเป็นศูนย์รวมความชั่วร้ายเพราะมันทำให้ทั้งร่างกายด่างพร้อย+และทำลายชีวิตคน และก่อความพินาศเหมือนเกเฮนนา* 7 สัตว์ทุกชนิดทำให้เชื่องได้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ป่า นก สัตว์เลื้อยคลาน หรือสัตว์ในทะเล และมีคนเคยทำให้พวกมันเชื่องมาแล้ว 8 แต่ไม่มีมนุษย์คนไหนทำให้ลิ้นเชื่องได้ มันควบคุมไม่ได้ สร้างความเสียหาย และมีพิษร้ายถึงตาย+ 9 เราใช้ลิ้นสรรเสริญพระยะโฮวา*ผู้เป็นพ่อของเรา แต่ก็ใช้มันแช่งด่ามนุษย์ที่ถูกสร้าง “ตามแบบพระเจ้า” ด้วย+ 10 ทั้งคำสรรเสริญและคำแช่งด่าออกมาจากปากเดียวกัน

พี่น้องครับ อย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย+ 11 น้ำจืดกับน้ำเค็มจะออกมาจากน้ำพุแห่งเดียวกันได้หรือ? 12 พี่น้องครับ ผลมะกอกจะออกมาจากต้นมะเดื่อได้ไหม? ผลมะเดื่อจะออกมาจากเถาองุ่นได้หรือเปล่า?+ และน้ำจืดจะออกมาจากน้ำพุเค็มก็ไม่ได้เหมือนกัน

13 ใครบ้างในพวกคุณมีสติปัญญาและความเข้าใจ? ให้เขาแสดงออกโดยความประพฤติที่ดี คือการกระทำด้วยความอ่อนโยนที่เกิดจากสติปัญญา 14 แต่ถ้าในใจพวกคุณมีความอิจฉาริษยา+และน้ำใจชิงดีชิงเด่น*+ ก็อย่าโอ้อวด+ว่าตัวเองมีสติปัญญา เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้นก็แสดงว่าคุณพูดขัดกับความจริง 15 นี่ไม่ใช่สติปัญญาที่มาจากเบื้องบน แต่เป็นสติปัญญาแบบโลก+ แบบสัตว์ และแบบปีศาจ 16 ถ้าที่ไหนมีความอิจฉาริษยาและน้ำใจชิงดีชิงเด่น* ที่นั่นก็มีความวุ่นวายและความชั่วร้ายทุกอย่าง+

17 แต่สติปัญญาจากเบื้องบนนั้น อย่างแรกคือบริสุทธิ์+ แล้วก็ทำให้มีสันติสุข+ มีเหตุผล+ พร้อมจะเชื่อฟัง เต็มไปด้วยความเมตตา ทำให้เกิดผลดีมากมาย+ ไม่ลำเอียง+ และไม่เสแสร้ง+ 18 นอกจากนั้น คนที่สร้างสันติสุข+ในสภาพที่สงบสุข ก็ทำให้เกิดผลเป็นความถูกต้องชอบธรรม+

4 การต่อสู้และการทะเลาะวิวาทในหมู่พวกคุณเกิดจากอะไร? เกิดจากความต้องการของร่างกายที่มีบาปซึ่งต่อสู้กันอยู่ในตัวพวกคุณไม่ใช่หรือ?+ 2 พวกคุณอยากได้แต่ก็ไม่ได้ พวกคุณยังเกลียดกัน*และโลภมากต่อไป แต่ก็ยังไม่ได้อย่างที่ต้องการ พวกคุณเลยทะเลาะวิวาทและต่อสู้กันต่อไป+ ที่พวกคุณไม่ได้ก็เพราะไม่ได้ขอจากพระเจ้า 3 แต่ที่พวกคุณขอแล้วยังไม่ได้ ก็เพราะพวกคุณขอด้วยเจตนาผิด ๆ เพื่อจะสนองความต้องการของร่างกายที่มีบาป

4 คนไม่ซื่อสัตย์* พวกคุณไม่รู้หรือว่าการเป็นมิตรกับโลกก็เท่ากับเป็นศัตรูกับพระเจ้า? ดังนั้น คนที่อยากเป็นมิตรกับโลกก็ทำตัวเป็นศัตรูกับพระเจ้า+ 5 พวกคุณคิดว่าพระคัมภีร์เขียนไว้เล่น ๆ หรือที่ว่า “น้ำใจอิจฉาที่ฝังอยู่ในตัวเรานั้นทำให้เราอยากได้โน่นได้นี่ไม่รู้จักพอ”?+ 6 แต่ความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ที่พระองค์ให้กับเราเหนือกว่าน้ำใจแบบนั้น พระคัมภีร์บอกว่า “พระเจ้าต่อต้านคนหยิ่ง+ แต่พระองค์แสดงความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ต่อคนอ่อนน้อมถ่อมตน”+

7 ดังนั้น ให้พวกคุณยอมอยู่ใต้อำนาจพระเจ้า+ แต่ต่อสู้กับมาร+ แล้วมันจะหนีไปจากคุณ+ 8 เข้าไปใกล้ชิดกับพระเจ้า แล้วพระองค์จะเข้ามาใกล้ชิดกับคุณ+ พวกคุณที่เป็นคนบาป ให้ชำระตัวคุณให้สะอาดจากการทำชั่ว+ และพวกคุณที่เป็นคนใจโลเล ให้ชำระใจของคุณให้บริสุทธิ์+ 9 ให้พวกคุณเศร้าโศกเสียใจและร้องไห้+ เปลี่ยนเสียงหัวเราะให้เป็นเสียงคร่ำครวญ และเปลี่ยนความสนุกสนานให้เป็นความเศร้าหมอง 10 ให้ถ่อมตัวลงต่อหน้าพระยะโฮวา*+ แล้วพระองค์จะยกฐานะของคุณให้สูงขึ้น+

11 พี่น้องครับ เลิกกล่าวหากันได้แล้ว+ คนที่กล่าวหาหรือตัดสินพี่น้องก็ตำหนิและตัดสินกฎหมาย* และถ้าคุณตัดสินกฎหมาย คุณก็ทำตัวเป็นผู้พิพากษา ไม่ใช่ผู้ทำตามกฎหมาย 12 แต่ที่จริง มีผู้เดียวเท่านั้นที่เป็นทั้งผู้ตั้งกฎหมายและผู้พิพากษา+ พระองค์มีอำนาจที่จะช่วยให้รอดหรือจะทำลายก็ได้+ แล้วคุณเป็นใครถึงมาตัดสินคนอื่น?+

13 ฟังให้ดี พวกคุณที่ชอบพูดว่า “วันนี้หรือพรุ่งนี้เราจะเดินทางไปเมืองนั้น จะอยู่ที่นั่นสักปีหนึ่ง และค้าขายทำกำไร”+ 14 ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้พวกคุณจะเป็นอย่างไร+ เพราะพวกคุณเป็นเหมือนหมอกที่อยู่แค่ประเดี๋ยวเดียวแล้วก็จางหายไป+  15 พวกคุณน่าจะพูดว่า “ถ้าพระยะโฮวา*ต้องการ+ เราก็จะมีชีวิตอยู่และทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ได้” 16 แต่พวกคุณกลับถือดีและโอ้อวด การโอ้อวดแบบนั้นเป็นสิ่งชั่วร้าย 17 ดังนั้น ถ้าใครรู้วิธีทำสิ่งที่ถูกต้องแต่ไม่ทำ ก็ถือว่าเป็นบาป+

5 ฟังให้ดี พวกคุณที่เป็นคนรวย ร้องไห้คร่ำครวญเถอะ ความทุกข์กำลังจะเกิดกับคุณแล้ว+ 2 ทรัพย์สมบัติของคุณผุพังไป และเสื้อผ้าของคุณก็ถูกมอดกินหมดแล้ว+ 3 ทองคำและเงินของคุณโดนสนิมกินหมดแล้ว และสนิมพวกนั้นจะเป็นหลักฐานยืนยันความผิดของคุณและจะกัดกินเนื้อคุณ สิ่งที่พวกคุณสะสมไว้จะเป็นเหมือนไฟในสมัยสุดท้ายนี้+ 4 ฟังสิ ค่าจ้างที่พวกคุณโกงจากคนงานเกี่ยวข้าวในนากำลังร้องขอความยุติธรรมอยู่ และเสียงร้องขอความช่วยเหลือของคนงานพวกนั้นไปถึงหูพระยะโฮวา*ผู้เป็นจอมทัพแล้ว+ 5 พวกคุณใช้ชีวิตในโลกอย่างหรูหราฟุ่มเฟือยและเอาแต่หาความสุขใส่ตัว พวกคุณเลี้ยงดูหัวใจตัวเองจนเป็นเหมือนสัตว์อ้วนพีซึ่งพร้อมจะเอาไปฆ่า+ 6 พวกคุณกล่าวโทษและฆ่าคนของพระเจ้า* แล้วผู้นั้นจะไม่ต่อสู้พวกคุณหรือ?

7 ดังนั้น พี่น้องครับ ขอให้อดทนรอจนถึงเวลาที่ผู้เป็นนายมาประทับ+ เหมือนชาวไร่ชาวนาที่เฝ้าคอยพืชผลที่มีค่าจากพื้นดิน พวกเขาอดทนรอจนกว่าฝนต้นฤดูกับฝนปลายฤดูจะมา+ 8 พวกคุณก็เหมือนกัน ขอให้อดทนรอ+ ทำใจให้เข้มแข็งไว้ เพราะการประทับของผู้เป็นนายมาใกล้แล้ว+

9 พี่น้องครับ อย่าบ่นต่อว่ากัน พวกคุณจะได้ไม่ถูกตัดสินลงโทษ+ ระวังให้ดี ผู้พิพากษายืนอยู่หน้าประตูแล้ว 10 พี่น้องครับ พวกคุณควรเลียนแบบพวกผู้พยากรณ์ที่พูดในนามของพระยะโฮวา*+ พวกเขาทนกับความชั่ว+และมีความอดทนอดกลั้น+ 11 เราถือว่าคนที่อดทนก็มีความสุข*+ พวกคุณเคยได้ยินเรื่องความอดทนของโยบ+และรู้ว่าตอนจบพระยะโฮวา*ให้อะไรกับเขาบ้าง+ นั่นแสดงว่าพระยะโฮวา*เมตตา+และมีความเห็นอกเห็นใจจริง ๆ

12 และที่สำคัญ พี่น้องครับ เลิกสาบานได้แล้ว ไม่ต้องอ้างสวรรค์หรือโลกหรืออะไรทั้งนั้น แต่ให้คำพูดของคุณที่ว่า “ใช่” หมายความว่าใช่ และที่ว่า “ไม่” หมายความว่าไม่+ พวกคุณจะได้ไม่ถูกตัดสินลงโทษ

13 มีใครในพวกคุณเจอความยากลำบากอยู่ไหม? ถ้าอย่างนั้นก็ให้เขาอธิษฐานเรื่อย ๆ+ มีใครบ้างอารมณ์ดีมีความสุข? ก็ให้เขาร้องเพลงสดุดี+ 14 มีใครในพวกคุณป่วย*ไหม? ก็ให้เขาเชิญพวกผู้ดูแล*+ในประชาคมมาหา แล้วขอให้ผู้ดูแลอธิษฐานเพื่อเขาและเอาน้ำมันทาให้เขา*+ในนามของพระยะโฮวา* 15 การอธิษฐานด้วยความเชื่อจะทำให้คนป่วยหายดี* และพระยะโฮวา*จะทำให้เขาฟื้นตัว ถ้าเขาได้ทำบาป พระองค์ก็จะให้อภัยเขา

16 ดังนั้น ให้สารภาพผิดต่อกัน+และอธิษฐานเพื่อกันและกัน พวกคุณจะได้หายป่วย คำอ้อนวอนของคนที่พระเจ้ายอมรับ*มีพลังและได้ผลดี+ 17 เอลียาห์เป็นคนธรรมดาเหมือนเรา* แต่เมื่อเขาอธิษฐานอย่างจริงจังขอไม่ให้ฝนตก ฝนก็ไม่ตกรดแผ่นดินถึง 3 ปี 6 เดือน+ 18 เมื่อเขาอธิษฐานอีกครั้ง ฝนก็ตกจากฟ้า และแผ่นดินก็เกิดพืชผล+

19 พี่น้องครับ ถ้ามีใครในพวกคุณถูกชักนำให้หลงไปจากทางของความจริง แล้วมีคนช่วยเขากลับมา 20 ขอให้รู้เถอะว่าคนที่ช่วยเขาให้หันกลับจากทางผิด+ ก็ช่วยเขาให้รอดพ้นจากความตาย และพระเจ้าจะให้อภัยบาปมากมายที่เขาทำไป+

หรือ “การทดสอบ”

ดูภาคผนวก ก5

น่าจะหมายถึงคนที่ต่ำต้อยในสังคมหรือคนยากจน

หรือ “การทดสอบ”

ดูภาคผนวก ก5

แปลตรงตัวว่า “ให้มงกุฎชีวิตกับเขา”

หรือ “การทดสอบ”

หรือ “เคร่งศาสนา”

แปลตรงตัวว่า “หลอกใจตัวเอง”

หรือ “การปฏิบัติศาสนา”

หรือ “ราชอาณาจักร”

หรือ “กฎหมายของกษัตริย์”