จดหมายถึงคริสเตียนชาวฮีบรู

1 สมัยก่อน พระเจ้าพูดกับบรรพบุรุษของเราในหลายโอกาสและหลายวิธีผ่านทางผู้พยากรณ์+ 2 มาถึงช่วงท้ายของสมัยนี้ พระองค์พูดกับเราผ่านทางลูก+ที่พระองค์แต่งตั้งให้เป็นผู้รับมรดกทั้งหมด+ และพระองค์ใช้ท่านผู้นี้ให้สร้างสิ่งต่าง ๆ ในเอกภพ*+ 3 ท่านสะท้อนความสง่างามของพระเจ้า+และถอดแบบมาจากพระองค์อย่างไม่ผิดเพี้ยน+ ท่านค้ำจุนทุกสิ่งไว้ด้วยถ้อยคำที่ทรงพลังของท่าน และเมื่อท่านลบล้างบาปของเราแล้ว+ ท่านก็นั่งข้างขวามือของพระเจ้าองค์ยิ่งใหญ่ในสวรรค์+ 4 ดังนั้น ท่านจึงสูงส่งกว่าพวกทูตสวรรค์+เพราะท่านได้รับชื่อที่ยิ่งใหญ่กว่าชื่อของทูตสวรรค์ทุกองค์+

5 ตัวอย่างเช่น พระเจ้าเคยพูดกับทูตสวรรค์องค์ไหนไหมว่า “ลูกพ่อ วันนี้เราได้เป็นพ่อของเจ้าแล้ว”+ และพูดอีกว่า “เราจะเป็นพ่อของเขาและเขาจะเป็นลูกของเรา”?+ 6 และตอนที่พระองค์จะส่งลูกคนโต+เข้ามาในโลกอีกครั้ง พระองค์สั่งว่า “ให้ทูตสวรรค์ทั้งหมดของพระเจ้าแสดงความเคารพท่าน”*

7 และพระเจ้าพูดถึงพวกทูตสวรรค์ว่า “พระองค์ให้ทูตสวรรค์ของพระองค์มีอำนาจมาก* และทำให้ผู้รับใช้*ของพระองค์+เป็นเปลวไฟ”+ 8 แต่พระองค์พูดถึงลูกของพระองค์ว่า “พระเจ้าเป็นบัลลังก์+ของท่านตลอดไป และคทาแห่งการปกครอง*ของท่านเป็นคทาแห่งความเที่ยงธรรม* 9 ท่านรักความยุติธรรม*และเกลียดความชั่ว เพราะอย่างนี้ พระเจ้าซึ่งเป็นพระเจ้าของท่านจึงเจิมท่าน+ด้วยน้ำมันแห่งความยินดีมากกว่าเพื่อน ๆ ของท่าน”+ 10 และยังให้เขียนไว้ด้วยว่า “ท่านผู้เป็นนาย ในตอนเริ่มต้น ท่านวางฐานรากของโลกไว้นานมาแล้ว ท้องฟ้าเป็นผลงานของท่าน 11 สิ่งเหล่านั้นจะสาบสูญไป แต่ท่านจะคงอยู่ และมันจะเก่าไปเหมือนเสื้อผ้า 12 มันจะถูกม้วนเก็บเหมือนเสื้อคลุม มันจะถูกเปลี่ยนเหมือนเสื้อ แต่ท่านจะเป็นเหมือนเดิม และชีวิตของท่านจะไม่มีวันสิ้นสุด”+

13 ส่วนทูตสวรรค์นั้น พระเจ้าเคยพูดกับองค์ไหนไหมว่า “นั่งข้างขวามือของเราไปก่อน จนกว่าเราจะทำให้พวกศัตรูของเจ้าเป็นที่วางเท้าของเจ้า”?+ 14 ทูตสวรรค์เหล่านั้นทุกองค์ได้รับอำนาจให้รับใช้พระเจ้า*ไม่ใช่หรือ? พระองค์ใช้พวกเขาไปรับใช้คนที่จะได้รับความรอด*+

2 เพราะอย่างนั้น เราจึงต้องเอาใจใส่สิ่งที่ได้ยินให้มากกว่าปกติ+ ไม่อย่างนั้นเราจะค่อย ๆ ห่างออกไป+ 2 ถ้าข่าวสารที่เคยพูดผ่านทางทูตสวรรค์+เป็นเรื่องแน่นอน และทำให้ทุกคนที่ทำผิดและไม่เชื่อฟังต้องถูกลงโทษตามความยุติธรรม+ 3 แล้วเราจะพ้นโทษได้อย่างไรถ้าเราละเลยข่าวสารเกี่ยวกับความรอดที่ยิ่งใหญ่+ ซึ่งผู้เป็นนายของเราได้พูดเรื่องนี้เป็นคนแรก+ และคนที่ได้ยินก็ยืนยันเรื่องนี้กับเรา 4 พระเจ้าก็ร่วมยืนยันเรื่องนี้ด้วยโดยทำการอัศจรรย์ แสดงปาฏิหาริย์ และทำสิ่งที่น่าทึ่งหลายอย่าง+ รวมทั้งให้พลังบริสุทธิ์กับพวกผู้รับใช้ตามที่พระองค์ประสงค์+

5 พระเจ้าไม่ได้ให้ทูตสวรรค์ปกครองโลกที่จะมีมาในอนาคต+ ซึ่งเป็นโลกที่เราพูดถึงอยู่ 6 แต่มีคนหนึ่งยืนยันเรื่องนี้ไว้ว่า “มนุษย์เป็นใครกัน พระองค์จึงคิดถึงเขา และลูกของมนุษย์เป็นใครกันที่พระองค์ต้องดูแลเขา?+ 7 พระองค์สร้างเขาให้ต่ำกว่าทูตสวรรค์หน่อยหนึ่ง พระองค์ให้เขามีเกียรติยศและความสง่างาม และตั้งเขาให้มีอำนาจเหนือทุกสิ่งที่พระองค์สร้างไว้ 8 พระองค์ทำให้ทุกสิ่งอยู่ใต้เท้าเขา”+ นี่หมายความว่า เมื่อพระเจ้าทำให้ทุกสิ่งอยู่ใต้พระเยซู+ ก็ไม่มีอะไรเลยที่ไม่อยู่ใต้อำนาจท่าน+ ถึงแม้เรายังไม่ได้เห็นทุกสิ่งอยู่ใต้อำนาจท่านก็ตาม+ 9 แต่เราเห็นว่าตอนนี้พระเยซูได้รับเกียรติยศและความสง่างามแล้วเพราะท่านยอมสละชีวิต+ ท่านถูกทำให้ต่ำกว่าทูตสวรรค์เล็กน้อย+เพื่อมาตายแทนทุกคน ซึ่งเป็นการแสดงความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ของพระเจ้า+

10 พระเจ้าสร้างทุกสิ่ง และทุกสิ่งมีขึ้นเพื่อพระองค์ พระองค์อยากให้ลูก ๆ หลายคนได้รับเกียรติ+ จึงเหมาะสมแล้วที่พระองค์จะยอมให้ผู้นำคนสำคัญต้องทนทุกข์+ เพื่อท่านจะได้มีคุณสมบัติครบถ้วนที่จะช่วยพวกเขาให้รอดได้+ 11 ทั้งพระเยซูและคนเหล่านั้นที่ท่านทำให้บริสุทธิ์*+มีพ่อองค์เดียวกัน+ ท่านจึงไม่อายที่จะเรียกพวกเขาว่า “พี่น้อง”+ 12 เหมือนที่ท่านพูดว่า “ผมจะบอกพวกพี่น้องของผมให้รู้จักชื่อพระองค์ ผมจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุม”+ 13 ท่านพูดอีกว่า “ผมจะไว้วางใจพระองค์”+ และยังพูดอีกว่า “ผมกับลูกเล็ก ๆ ที่พระยะโฮวา*ให้มา”+

14 ดังนั้น ในเมื่อ “ลูกเล็ก ๆ” เหล่านี้เป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อ พระเยซูจึงมาเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อด้วย+ เพื่อท่านจะได้ตายแล้วมีอำนาจที่จะทำลายมาร+ที่สามารถทำให้คนตายได้+ 15 และเพื่อท่านจะปลดปล่อยทุกคนที่ตกเป็นทาสมาตลอดชีวิตเพราะกลัวความตาย+ 16 ที่จริง พระเยซูไม่ได้ช่วยทูตสวรรค์ แต่ช่วยลูกหลานของอับราฮัมต่างหาก+ 17 เพราะอย่างนี้ ท่านจึงต้องมาเป็นเหมือน “พี่น้อง” ของท่านในทุกด้าน+ เพื่อท่านจะได้เป็นมหาปุโรหิตที่เมตตาและซื่อสัตย์ในการรับใช้พระเจ้า และเพื่อถวายเครื่องบูชาไถ่บาปของประชาชนเพื่อการคืนดีกับพระเจ้า+ 18 ท่านสามารถช่วยเหลือคนที่ถูกทดสอบได้+ เพราะท่านเคยทนทุกข์เมื่อถูกทดสอบมาก่อน+

3 ดังนั้น พี่น้องครับ พวกคุณเป็นผู้บริสุทธิ์ที่พระเจ้าเรียก*ไปสวรรค์+ ขอให้คิดใคร่ครวญถึงพระเยซูซึ่งถูกส่งมา*และเป็นมหาปุโรหิตที่เรายอมรับ+ 2 ท่านซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าผู้ที่ตั้งท่านไว้ในตำแหน่งนั้น+ เหมือนที่โมเสสซื่อสัตย์เมื่อรับใช้ในบ้าน*ของพระเจ้า+ 3 ท่านสมควรได้รับเกียรติ+มากกว่าโมเสส เหมือนที่คนสร้างบ้านได้รับเกียรติมากกว่าบ้าน 4 บ้านทุกหลังต้องมีคนสร้าง แต่ผู้ที่สร้างทุกสิ่งก็คือพระเจ้า 5 โมเสสเป็นคนรับใช้ที่ซื่อสัตย์ในบ้านของพระเจ้า และการรับใช้ของเขาชี้*ถึงสิ่งที่พระเจ้าจะเปิดเผยในภายหลัง 6 แต่พระคริสต์เป็นลูกที่ซื่อสัตย์+และเป็นนายเหนือบ้านของพระเจ้า เราเป็นบ้านของพระเจ้า+ถ้าเราพูดอย่างกล้าหาญและอวดเรื่องความหวังของเราต่อไปจนถึงที่สุด

7 เพราะอย่างนี้ พลังบริสุทธิ์ของพระเจ้าจึงบอกว่า+ “วันนี้ ถ้าเพียงพวกเจ้าฟังเสียงของพระองค์ที่พูดว่า 8 ‘อย่าดื้อด้านเหมือนตอนที่บรรพบุรุษของพวกเจ้าทำให้เราโกรธมากในวันที่เขาลองดีกับเราในที่กันดาร+ 9 พวกเขาลองดีกับเราทั้ง ๆ ที่ได้เห็นสิ่งที่เราทำตลอด 40 ปี+ 10 เพราะอย่างนี้ เราจึงรังเกียจคนสมัยนั้นและพูดว่า “พวกเขาเป็นชนชาติที่ใจหลงผิดเสมอ และพวกเขาไม่รู้จักแนวทางของเรา” 11 เราจึงสาบานด้วยความโมโหว่า “พวกเขาจะไม่ได้เข้าไปในที่หยุดพักของเรา”’”+

12 พี่น้องครับ ระวังให้ดี อย่าให้ใครในพวกคุณมีใจชั่วที่ขาดความเชื่อโดยตีตัวออกห่างจากพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่+ 13 แต่คอยให้กำลังใจกันทุก ๆ วันตอนที่ยังเป็น “วันนี้”+ อยู่ เพื่อจะไม่มีใครในพวกคุณกลายเป็นคนดื้อด้านเพราะแรงชักจูงของบาป 14 เราจะมีส่วนร่วมกับพระคริสต์ได้ก็ต่อเมื่อเรารักษาความเชื่อมั่นที่มีในตอนแรกไว้จนถึงที่สุด+ 15 เหมือนที่มีบอกไว้ว่า “วันนี้ ถ้าเพียงพวกเจ้าฟังเสียงของพระองค์ที่พูดว่า ‘อย่าดื้อด้านเหมือนตอนที่บรรพบุรุษของพวกเจ้าทำให้เราโกรธมาก’”+

16 ใครกันที่ได้ยินเสียงพระเจ้าแล้ว แต่ยังทำให้พระองค์โกรธมาก? ก็พวกนั้นทุกคนที่โมเสสพาออกมาจากอียิปต์ไม่ใช่หรือ?+ 17 และใครกันที่ทำให้พระเจ้ารังเกียจตลอด 40 ปี?+ ก็พวกนั้นที่ทำบาปแล้วศพของพวกเขาถูกทิ้งอยู่ในที่กันดารไม่ใช่หรือ?+ 18 แล้วใครกันที่พระองค์สาบานว่าจะไม่ได้เข้าไปในที่หยุดพักของพระองค์? ก็คนพวกนั้นที่ไม่ยอมเชื่อฟังไม่ใช่หรือ? 19 เราจึงเห็นว่า พวกเขาเข้าไปในที่หยุดพักไม่ได้ก็เพราะขาดความเชื่อ+

4 ดังนั้น ในเมื่อยังมีคำสัญญาที่จะให้เราเข้าไปในที่หยุดพักของพระเจ้า ก็ให้เราระวังไว้ เพื่อจะไม่มีใครพลาดโอกาสนั้นไป+ 2 เราก็ได้ยินข่าวดี+เหมือนบรรพบุรุษของเรา แต่พวกเขาไม่ได้ประโยชน์จากถ้อยคำที่ได้ยินเพราะไม่มีความเชื่อแบบเดียวกับคนที่เชื่อฟัง 3 ส่วนพวกเราที่แสดงความเชื่อได้เข้าไปในที่หยุดพัก ไม่เหมือนพวกเขาที่พระองค์พูดว่า “เราจึงสาบานด้วยความโมโหว่า ‘พวกเขาจะไม่ได้เข้าไปในที่หยุดพักของเรา’”+ ทั้ง ๆ ที่งานของพระองค์เสร็จไปแล้วตั้งแต่เริ่มมีโลกนี้*+ 4 เพราะมีตอนหนึ่งในพระคัมภีร์ที่พระองค์พูดถึงวันที่ 7 ว่า “และในวันที่ 7 พระเจ้าหยุดพักจากงานทั้งหมด”+ 5 และพูดไว้อีกที่หนึ่งว่า “พวกเขาจะไม่ได้เข้าไปในที่หยุดพักของเรา”+

6 คนพวกนั้นที่ได้ยินข่าวดีก่อนไม่ได้เข้าไปในที่หยุดพักเพราะไม่เชื่อฟัง+ แต่คนอื่นยังมีโอกาสที่จะเข้าไปในที่หยุดพักนั้น 7 เพราะนานหลังจากนั้น พระเจ้ากำหนดวันหนึ่งไว้อีกครั้งในเพลงสดุดีของดาวิดโดยใช้คำว่า “วันนี้” เหมือนที่ยกมาแล้วก่อนหน้านี้ว่า “วันนี้ ถ้าเพียงพวกเจ้าฟังเสียงของพระองค์ที่พูดว่า ‘อย่าดื้อด้าน’”+ 8 ที่จริง ถ้าโยชูวา+ได้พาพวกเขาเข้าไปในที่หยุดพักแล้ว พระเจ้าก็คงไม่พูดถึงอีกวันหนึ่ง 9 นี่แสดงว่ายังมีการหยุดพักแบบเดียวกับวันสะบาโตสำหรับประชาชนของพระเจ้าอยู่+ 10 เพราะคนที่ได้เข้าไปในที่หยุดพักของพระเจ้าก็หยุดจากงานของตัวเองด้วย เหมือนที่พระเจ้าหยุดจากงานของพระองค์+

11 ดังนั้น ให้เราพยายามสุดความสามารถที่จะเข้าไปในที่หยุดพักนั้น เพื่อจะไม่มีใครมีนิสัยไม่เชื่อฟังเหมือนคนพวกนั้น+ 12 ถ้อยคำของพระเจ้ามีชีวิต ทรงพลัง+ คมยิ่งกว่าดาบสองคม+ แทงทะลุได้ถึงขนาดที่แยกออกระหว่างตัวตนที่เห็นกับตัวตนจริง ๆ และระหว่างกระดูก*กับไขกระดูก และสามารถรู้ถึงความคิดและเจตนาในใจ 13 สิ่งที่พระเจ้าสร้างขึ้นมา ไม่มีสิ่งไหนถูกปิดซ่อนไว้จากสายตาพระองค์ได้+ แต่ทุกสิ่งถูกเปิดเผยและปรากฏชัดต่อสายตาพระองค์ผู้ที่เราต้องให้การ+

14 ดังนั้น ในเมื่อเรามีมหาปุโรหิตที่ยิ่งใหญ่ซึ่งเข้าไปถึงสวรรค์แล้ว คือพระเยซูลูกของพระเจ้า+ ก็ให้เราประกาศเรื่องของท่านอย่างเปิดเผยต่อไป+ 15 มหาปุโรหิตของเราเห็นอกเห็นใจในความอ่อนแอของเรา+ เพราะท่านเคยผ่านการทดสอบทุกอย่างมาแล้วเหมือนเรา แต่ก็ไม่ได้ทำบาป+ 16 ดังนั้น ให้เราเข้าหาและกล้าพูด+ต่อหน้าบัลลังก์ของพระเจ้าผู้มีความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ เพื่อเราจะได้รับความเมตตาและความกรุณานั้นจากพระองค์เมื่อเราต้องการความช่วยเหลือ

5 มหาปุโรหิตทุกคนที่เลือกมาจากมนุษย์ก็ถูกแต่งตั้งไว้ให้เป็นตัวแทนของมนุษย์เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์กับพระเจ้า+ เขาถวายของถวายและเครื่องบูชาเพื่อไถ่บาป+ 2 เขาสามารถปฏิบัติอย่างเห็นอกเห็นใจต่อคนที่ทำผิดโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพราะตัวเขาเองก็มีจุดอ่อนเหมือนกัน 3 เขาจึงต้องถวายเครื่องบูชาเพื่อไถ่บาปให้ตัวเองด้วยเหมือนที่เขาทำให้ประชาชน+

4 ตำแหน่งที่มีเกียรตินี้ ไม่ใช่ใครคิดอยากเป็นก็เป็นได้ แต่พระเจ้าจะเป็นผู้แต่งตั้งเขาเหมือนที่เคยแต่งตั้งอาโรน+ 5 คล้ายกัน พระคริสต์ก็ไม่ได้ยกย่องตัวเอง+ด้วยการแต่งตั้งตัวท่านเป็นมหาปุโรหิต แต่พระเจ้ายกย่องท่านเมื่อพูดกับท่านว่า “ลูกพ่อ วันนี้เราได้เป็นพ่อของเจ้าแล้ว”+ 6 และอย่างที่พระองค์พูดไว้อีกที่หนึ่งในพระคัมภีร์ว่า “เจ้าจะเป็นปุโรหิตตลอดไปตามอย่างเมลคีเซเดค”+

7 ตอนที่มีชีวิตอยู่บนโลก พระคริสต์อธิษฐานขอและอ้อนวอนเสียงดังทั้งน้ำตา+ต่อพระเจ้าผู้ที่ช่วยท่านให้พ้นจากความตายได้ และพระเจ้ารับฟังท่านเพราะท่านเกรงกลัวพระองค์ 8 ถึงแม้ท่านเป็นลูกของพระเจ้า แต่ท่านก็เรียนรู้ที่จะเชื่อฟังเมื่อต้องทนทุกข์ลำบาก+ 9 และหลังจากท่านมีคุณสมบัติครบถ้วนแล้ว+ ท่านก็ได้รับหน้าที่ให้ช่วยเหลือทุกคนที่เชื่อฟังท่านให้ได้รับความรอดตลอดไป+ 10 เพราะพระเจ้าแต่งตั้งท่านให้เป็นมหาปุโรหิตตามอย่างเมลคีเซเดค+

11 เรามีอีกหลายเรื่องที่อยากจะพูดเกี่ยวกับพระคริสต์ แต่ก็อธิบายให้เข้าใจได้ยากเพราะพวกคุณกลายเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจฟัง 12 ถึงแม้ตอนนี้พวกคุณควรจะเป็นครูได้แล้ว แต่ก็ยังต้องให้มีคนมาสอนเรื่องพื้นฐาน+เกี่ยวกับคำสอนของพระเจ้าใหม่ตั้งแต่ต้น พวกคุณกลับไปเป็นเหมือนคนที่ต้องกินน้ำนม ไม่ใช่อาหารแข็ง 13 ทุกคนที่ยังกินน้ำนมอยู่ก็เป็นเหมือนเด็ก+ เขาไม่คุ้นเคยกับคำสอนของพระเจ้าเรื่องความถูกผิด 14 แต่อาหารแข็งเป็นอาหารสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งได้ฝึกใช้ความคิด*จนแยกออกว่าอะไรถูกอะไรผิด

6 ดังนั้น ให้เราพยายามก้าวหน้าไปเพื่อจะได้เป็นผู้ใหญ่+ เพราะเราผ่านหลักคำสอนเบื้องต้น+เกี่ยวกับพระคริสต์มาแล้ว อย่าให้ต้องวางรากฐานซ้ำอีกเลย คือ เรื่องการกลับใจจากการกระทำที่ไร้ประโยชน์ ความเชื่อเรื่องพระเจ้า 2 คำสอนเรื่องบัพติศมา การวางมือ+ การฟื้นขึ้นจากตาย+ และการตัดสินลงโทษตลอดไป 3 ถ้าพระเจ้าอนุญาต เราก็จะก้าวหน้าไปเพื่อเป็นผู้ใหญ่ได้

4 บางคนเคยได้รับความสว่างแล้ว+ ได้ลิ้มรสของขวัญจากพระเจ้า ได้รับพลังบริสุทธิ์ของพระองค์ 5 และได้ลิ้มรสคำสอนที่ยอดเยี่ยมของพระเจ้าและผลของฤทธิ์อำนาจที่พระองค์จะแสดงในยุค*หน้า 6 แต่พวกเขากลับปฏิเสธคำสอนที่เป็นความจริง+ ไม่มีทางเลยที่จะช่วยคนพวกนั้นให้กลับตัวกลับใจได้อีก เพราะพวกเขาตรึงลูกของพระเจ้าอีกครั้งและทำให้ท่านต้องอับอายต่อหน้าคนทั่วไป+ 7 ถ้าพื้นดินซับน้ำฝนที่ตกลงมาบ่อย ๆ แล้วเกิดพืชผลให้คนเพาะปลูกได้กิน มันก็จะได้รับพรจากพระเจ้า 8 แต่ถ้าพื้นดินนั้นทำให้เกิดพุ่มไม้มีหนามและวัชพืช คนเพาะปลูกก็จะไม่เก็บที่ดินผืนนั้นไว้ เขาจะสาปแช่งมัน แล้วในที่สุดมันก็จะถูกเผา

9 พี่น้องที่รัก ถึงเราจะพูดอย่างนี้ แต่สำหรับพวกคุณแล้ว เราเชื่อมั่นว่าพวกคุณอยู่ในฐานะที่ดีกว่า และพวกคุณกำลังทำสิ่งที่นำไปถึงความรอด 10 พระเจ้าไม่ทำสิ่งที่ชั่ว พระองค์จึงไม่มีวันลืมงานที่พวกคุณทำและความรักที่พวกคุณมีต่อชื่อของพระองค์+ คือที่พวกคุณรับใช้พวกผู้บริสุทธิ์และยังคงรับใช้อยู่ 11 แต่เราอยากให้พวกคุณแต่ละคนขยันขันแข็งต่อไป เพื่อจะแน่ใจได้ว่าความหวัง+ของพวกคุณจะเป็นจริงในที่สุด+ 12 พวกคุณจะได้ไม่เป็นคนเฉื่อยชา+ แต่จะเลียนแบบคนที่ได้รับสิ่งที่พระเจ้าสัญญาเป็นรางวัล*เพราะพวกเขามีความเชื่อและความอดทน

13 เมื่อพระเจ้าสัญญากับอับราฮัม พระองค์สาบานโดยอ้างตัวพระองค์เอง+ เพราะไม่มีใครยิ่งใหญ่กว่าพระองค์ที่จะให้พระองค์อ้างถึงได้ในคำสาบาน 14 พระองค์สาบานว่า “เราจะอวยพรเจ้าแน่ ๆ และเราจะทำให้ลูกหลานของเจ้าเพิ่มจำนวนขึ้นมากมาย”+ 15 หลังจากที่อับราฮัมรอคอยด้วยความอดทน เขาก็ได้รับสิ่งที่พระเจ้าสัญญา 16 มนุษย์มักจะสาบานโดยอ้างผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่า และคำสาบานก็ทำให้ข้อโต้เถียงทุกอย่างจบลง เพราะคำสาบานเป็นการรับประกันตามกฎหมาย+ 17 คล้ายกัน เมื่อพระเจ้าตั้งใจจะทำให้คนที่ได้รับคำสัญญานั้น+มั่นใจมากขึ้นว่าความประสงค์ของพระองค์จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง พระองค์จึงรับประกันคำสัญญานั้นด้วยคำสาบาน 18 ด้วยสองสิ่งนี้ที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงซึ่งแสดงว่าพระเจ้าโกหกไม่ได้+ พวกเราที่ได้หนีเข้ามาอยู่ในที่ลี้ภัยจึงมีกำลังใจเข้มแข็งและยึดมั่นกับความหวังที่พระองค์ยื่นให้เรา 19 ความหวังนี้+เป็นเหมือนสมอเรือของชีวิตที่มั่นคงแน่นอน และนำเราผ่านเข้าไปหลังม่าน+ 20 พระเยซูเข้าไปในนั้นแล้วเพื่อประโยชน์ของเรา+ ท่านเป็นมหาปุโรหิตตลอดกาลแบบเมลคีเซเดค+

7 เมลคีเซเดคคนนี้เป็นกษัตริย์ที่ปกครองเมืองซาเลมและเป็นปุโรหิตของพระเจ้าองค์สูงสุด เขาออกไปพบอับราฮัมที่กำลังกลับจากการรบชนะกษัตริย์หลายองค์และอวยพรอับราฮัม+ 2 อับราฮัมถวายส่วน 1 ใน 10 ของทุกสิ่งที่ได้มาให้เขา ชื่อเมลคีเซเดคแปลว่า “กษัตริย์ที่มีความถูกต้องชอบธรรม” และเขาเป็นกษัตริย์ของซาเลมด้วยซึ่งหมายถึง “กษัตริย์ที่ทำให้มีสันติสุข” 3 ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับพ่อแม่และลำดับวงศ์ตระกูลของเขา รวมทั้งวันเกิดและวันตาย แต่เขาเป็นเหมือนลูกของพระเจ้าและเป็นปุโรหิตตลอดไป+

4 คิดดูสิ เขายิ่งใหญ่ขนาดไหน แม้แต่อับราฮัมที่เป็นหัวหน้าวงศ์ตระกูล*ก็ยังแบ่งส่วน 1 ใน 10 ของส่วนที่ดีที่สุดจากของที่ยึดมาได้ให้เขา+ 5 ที่จริง ลูกหลานในตระกูลเลวีที่ทำหน้าที่ปุโรหิต+ได้รับคำสั่งให้เก็บส่วน 1 ใน 10 จากประชาชน+ คือจากพวกพี่น้องของเขา ทั้ง ๆ ที่พี่น้องของเขาก็สืบเชื้อสายจากอับราฮัม 6 แต่เมลคีเซเดคซึ่งไม่ได้สืบเชื้อสายจากเลวีกลับได้รับส่วน 1 ใน 10 จากอับราฮัมและให้พรอับราฮัมซึ่งเป็นคนที่ได้รับคำสัญญาจากพระเจ้า+ 7 เป็นที่ยอมรับกันว่าผู้ใหญ่เป็นฝ่ายให้พรผู้น้อย 8 คนเลวีที่ได้รับส่วน 1 ใน 10 นั้นเป็นมนุษย์ที่ต้องตาย แต่พระคัมภีร์พูดถึงอีกคนหนึ่งที่ได้รับส่วน 1 ใน 10 เหมือนกับว่ายังมีชีวิตอยู่+ 9 และอาจจะพูดได้ว่า แม้แต่เลวีซึ่งรับส่วน 1 ใน 10 ก็ได้ให้ส่วน 1 ใน 10 โดยทางอับราฮัม 10 เพราะเลวีซึ่งจะเป็นลูกหลานของอับราฮัมยังไม่เกิดตอนที่เมลคีเซเดคพบกับอับราฮัม+

11 การจัดเตรียมเรื่องปุโรหิตตระกูลเลวีเป็นส่วนหนึ่งในกฎหมายของโมเสสที่ชาวอิสราเอลได้รับ แต่ถ้าปุโรหิตตระกูลเลวีทำให้คนเราเป็นมนุษย์สมบูรณ์ได้+ เรายังต้องมีปุโรหิตแบบเมลคีเซเดคอีกหรือ?+ ปุโรหิตแบบอาโรนไม่พอหรือ? 12 แล้วในเมื่อต้องเปลี่ยนระบบปุโรหิต กฎหมายก็ต้องถูกเปลี่ยนด้วย+ 13 คนที่เราพูดถึงนั้นมาจากตระกูลอื่น ซึ่งในตระกูลนั้นไม่มีใครทำหน้าที่ที่แท่นบูชา+ 14 คนนั้นก็คือผู้เป็นนายของเราที่รู้กันว่าเกิดจากตระกูลยูดาห์+ และโมเสสไม่เคยบอกเลยว่าปุโรหิตจะมาจากตระกูลนี้

15 การเปลี่ยนแปลงนี้ยิ่งเห็นได้ชัดขึ้นอีกเมื่อมีปุโรหิตคนใหม่+ที่เป็นเหมือนเมลคีเซเดค+ 16 ท่านเป็นปุโรหิตได้ไม่ใช่เพราะอยู่ในเชื้อสายที่กฎหมายกำหนดไว้ แต่เพราะได้รับฤทธิ์อำนาจซึ่งทำให้มีชีวิตที่ไม่มีวันทำลายได้+ 17 เหมือนที่พระคัมภีร์ยืนยันว่า “เจ้าจะเป็นปุโรหิตตลอดไปตามอย่างเมลคีเซเดค”+

18 ดังนั้น ข้อกำหนดเดิมจึงถูกยกเลิกไปเพราะขาดพลังและไม่เกิดผลเท่าที่ควร+ 19 กฎหมายของโมเสสทำอะไรให้สมบูรณ์ไม่ได้เลย+ แต่ความหวังที่ดีกว่า+ซึ่งมาจากพระเจ้านั้นต่างหากที่ทำให้สมบูรณ์ และทำให้เราใกล้ชิดพระเจ้าด้วย+ 20 พระเจ้าสาบานกับพระเยซูไว้เรื่องตำแหน่งปุโรหิต 21 (ที่จริง เคยมีบางคนได้เป็นปุโรหิตโดยที่พระเจ้าไม่ได้สาบาน แต่ท่านผู้นี้ได้เป็นปุโรหิตโดยที่พระเจ้าเองสาบานเกี่ยวกับท่านไว้ “พระยะโฮวา*สาบานไว้แล้ว และจะไม่เปลี่ยนใจ* พระองค์พูดว่า ‘เจ้าจะเป็นปุโรหิตตลอดไป’”)+ 22 ดังนั้น พระเยซูจึงเป็นผู้ค้ำประกันของสัญญาที่ดีกว่า+ 23 นอกจากนั้น ต้องมีหลายคนทำหน้าที่ปุโรหิตสืบต่อกัน+ เพราะพวกเขาต้องตายและทำหน้าที่ต่อไปไม่ได้ 24 แต่พระเยซูทำหน้าที่ปุโรหิตโดยไม่ต้องมีผู้สืบทอด เพราะท่านมีชีวิตอยู่ตลอดไป+ 25 ท่านช่วยคนที่เข้าหาพระเจ้าผ่านทางท่านให้รอดได้อย่างสมบูรณ์ เพราะท่านมีชีวิตอยู่และอ้อนวอนแทนพวกเขาได้เสมอ+

26 มหาปุโรหิตแบบนี้แหละที่เราต้องการ ท่านภักดี ไม่มีความผิด บริสุทธิ์+ แตกต่างกับคนบาป และท่านสูงส่งเหนือฟ้าสวรรค์ทั้งหมด+ 27 มหาปุโรหิตคนอื่น ๆ ถวายเครื่องบูชาทุก ๆ วัน+ สำหรับบาปของตัวเองก่อน แล้วค่อยถวายสำหรับบาปของประชาชน+ แต่พระเยซูไม่ต้องทำอย่างนั้น เพราะท่านถวายตัวท่านเองเป็นเครื่องบูชาแค่ครั้งเดียวสำหรับตลอดไป+ 28 กฎหมายของโมเสสแต่งตั้งมนุษย์ที่อ่อนแอเป็นมหาปุโรหิต+ แต่คำสาบาน+ที่มีมาหลังจากกฎหมายนั้นแต่งตั้งลูกของพระเจ้า และท่านถูกทำให้สมบูรณ์ครบถ้วน+ตลอดไป

8 จุดสำคัญของเรื่องที่เรากำลังพูดถึงก็คือ มหาปุโรหิตของเราเป็นแบบนี้+ และท่านนั่งข้างขวาบัลลังก์ของพระเจ้าองค์ยิ่งใหญ่ในสวรรค์+ 2 เป็นผู้รับใช้*ในสถานบริสุทธิ์*+และในเต็นท์เข้าเฝ้าที่แท้จริงซึ่งพระยะโฮวา*ตั้งไว้ ไม่ใช่มนุษย์ 3 มหาปุโรหิตทุกคนถูกแต่งตั้งไว้เพื่อให้ถวายทั้งของถวายและเครื่องบูชา ดังนั้น มหาปุโรหิตท่านนี้ก็ต้องมีของถวายเหมือนกัน+ 4 ถ้าท่านอยู่บนโลก ท่านก็คงไม่ได้เป็นปุโรหิต+ เพราะมีคนทำหน้าที่ถวายของถวายตามกฎหมายของโมเสสอยู่แล้ว 5 คนพวกนั้นทำงานรับใช้ที่ศักดิ์สิทธิ์ในสถานที่ซึ่งเป็นแบบจำลองและเป็นเงา+ของสิ่งที่อยู่ในสวรรค์+ เหมือนตอนที่โมเสสจะสร้างเต็นท์เข้าเฝ้า เขาได้รับคำสั่งจากพระเจ้าว่า “ให้ทำทุกสิ่งตามแบบที่เราให้เจ้าเห็นบนภูเขา”+ 6 แต่ตอนนี้พระเยซูได้รับมอบหมายให้ทำงานรับใช้*ที่ยิ่งใหญ่กว่า เพราะท่านเป็นคนกลาง+ของสัญญาที่ดีกว่า+ ซึ่งทำขึ้นตามกฎหมายโดยอาศัยคำสัญญาต่าง ๆ ที่ดีกว่า+

7 ถ้าสัญญาแรกไม่มีข้อบกพร่อง ก็ไม่ต้องมีสัญญาที่สอง+ 8 แต่พระเจ้าเห็นข้อบกพร่องของชนชาตินี้เพราะพระคัมภีร์บอกไว้ว่า “พระยะโฮวา*บอกว่า ‘วันหนึ่ง เราจะทำสัญญาใหม่กับชาวอิสราเอลและยูดาห์ 9 สัญญานี้จะไม่เหมือนสัญญาที่เราเคยทำกับปู่ย่าตายายของพวกเขาตอนที่เราจูงมือพาคนเหล่านั้นออกมาจากแผ่นดินอียิปต์+ เราเลิกสนใจพวกเขาเพราะพวกเขาไม่ทำตามสัญญาของเรา’ พระยะโฮวา*บอกไว้อย่างนั้น”

10 “พระยะโฮวา*บอกว่า ‘นี่คือสัญญาที่เราจะทำกับชาวอิสราเอลหลังจากสมัยนั้น เราจะเอากฎหมายของเราใส่ไว้ในความคิดพวกเขา และเราจะเขียนกฎหมายนั้นไว้ที่หัวใจพวกเขา+ แล้วเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา+

11 “‘พวกเขาจะไม่สอนเพื่อนร่วมชาติและพี่น้องของตัวเองอีกว่า “คุณต้องรู้จักพระยะโฮวา”* เพราะพวกเขาทุกคนตั้งแต่คนต่ำต้อยที่สุดจนถึงคนสำคัญที่สุดจะรู้จักเรา 12 เราจะให้อภัยที่พวกเขาทำชั่ว และจะไม่นึกถึงบาปของพวกเขาอีกเลย’”+

13 เมื่อพระองค์พูดถึง “สัญญาใหม่” พระองค์ก็ทำให้สัญญาเดิมล้าสมัยไป+ สิ่งที่ล้าสมัยและเก่าลงเรื่อย ๆ ใกล้จะสาบสูญไปแล้ว+

9 ในสัญญาเดิมนั้น มีข้อกำหนดทางกฎหมายเกี่ยวกับงานรับใช้ที่ศักดิ์สิทธิ์และสถานบริสุทธิ์+บนโลก 2 สถานบริสุทธิ์ที่เป็นเต็นท์นั้นถูกสร้างเป็น 2 ห้อง ห้องแรกมีเชิงตะเกียง+ โต๊ะ และขนมปังที่ตั้งถวาย+ ห้องนี้เรียกว่า “ห้องบริสุทธิ์”+ 3 แต่ห้องที่อยู่หลังม่านชั้นที่สอง+เรียกว่า “ห้องบริสุทธิ์ที่สุด”+ 4 ในห้องนี้มีภาชนะทองคำสำหรับเผาเครื่องหอม+และหีบสัญญา+ที่หุ้มด้วยทองคำ+ ในหีบนั้นมีโถทองคำที่ใส่มานา+ มีไม้เท้าของอาโรนซึ่งออกดอกตูม+ และมีแผ่นหิน+ที่จารึกสัญญา 5 บนหีบนั้นมีเครูบทองคำที่งดงามคู่หนึ่งซึ่งทอดเงาลงบนฝาหีบ*+ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะพูดถึงสิ่งเหล่านี้อย่างละเอียด

6 หลังจากสิ่งเหล่านี้ถูกสร้างเสร็จแล้ว พวกปุโรหิตก็เข้าไปในห้องแรกเป็นประจำเพื่อทำงานรับใช้ที่ศักดิ์สิทธิ์+ 7 ส่วนห้องที่สองนั้น เฉพาะมหาปุโรหิตจะเข้าไปปีละครั้ง+ เขาจะเอาเลือดเข้าไปด้วย+เพื่อถวายสำหรับตัวเอง+และสำหรับบาปที่ประชาชน+ทำไปโดยไม่รู้ตัว 8 ด้วยวิธีนี้ พลังบริสุทธิ์ของพระเจ้าทำให้เห็นว่าตอนที่ยังมีเต็นท์หลังแรกอยู่ ไม่มีใครรู้ทางเข้าสถานบริสุทธิ์*+ 9 เต็นท์นี้เป็นภาพแสดงถึงสิ่งที่ทำกันอยู่ตอนนี้+ซึ่งยังมีการถวายของถวายและเครื่องบูชาให้พระเจ้า+ แต่สิ่งเหล่านี้ก็ขจัดความรู้สึกผิดของคนที่เอาของมาถวาย*ได้ไม่หมด+ 10 สิ่งเหล่านี้เป็นแค่เรื่องของอาหาร เครื่องดื่ม และการชำระล้างตามพิธีกรรมแบบต่าง ๆ+ เป็นข้อกำหนดทางกฎหมายเกี่ยวกับร่างกาย+ และใช้บังคับจนกว่าจะถึงเวลาที่จะจัดการเรื่องราวให้เรียบร้อย

11 แต่เมื่อพระคริสต์มาในฐานะมหาปุโรหิตที่ทำให้สิ่งดี ๆ เกิดขึ้น ท่านเข้าไปในเต็นท์ที่ยิ่งใหญ่กว่าและสมบูรณ์กว่า เป็นเต็นท์ที่มนุษย์ไม่ได้สร้างและไม่ใช่สิ่งที่พระเจ้าสร้างไว้บนโลก 12 ท่านเข้าไปในสถานบริสุทธิ์*โดยเอาเลือดของท่านเองเข้าไปด้วย+ ไม่ใช่เลือดแพะและเลือดวัวหนุ่ม ท่านเข้าไปเพียงครั้งเดียวและรับเอาความรอด*ตลอดไปมาให้เรา+ 13 ถ้าเลือดแพะกับเลือดวัวตัวผู้+ และเถ้าของวัวสาวที่พรมบนคนที่ไม่สะอาดตามพิธีกรรมนั้นชำระตัวเขาให้บริสุทธิ์+ในสายตาพระเจ้าได้ 14 เลือดของพระคริสต์ก็ต้องทำได้มากกว่านั้นอีก+ ท่านทำตามการชี้นำของพลังบริสุทธิ์ที่คงอยู่ตลอดไปและถวายตัวเองให้พระเจ้าเป็นเครื่องบูชาที่ไม่มีตำหนิ เลือดของท่านจึงลบล้างความรู้สึกผิดของเราซึ่งเกิดจากการกระทำที่ไร้ประโยชน์+ เพื่อเราจะได้ทำงานรับใช้ที่ศักดิ์สิทธิ์ให้กับพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่+

15 นี่เป็นเหตุผลที่ท่านเป็นคนกลางของสัญญาใหม่+ เพื่อคนที่พระเจ้าเรียกจะได้รับคำสัญญาเรื่องมรดกตลอดไป+ เรื่องนี้เป็นไปได้เพราะท่านยอมตายเพื่อไถ่+พวกเขาให้พ้นโทษของการทำผิดภายใต้สัญญาเดิม 16 เมื่อทำสัญญากับพระเจ้า ก็ต้องมีการตายของคนทำสัญญา*ที่เป็นมนุษย์ 17 เพราะจะต้องมีการตายก่อน สัญญาจึงจะมีผลบังคับใช้ ถ้าคนทำสัญญา*ที่เป็นมนุษย์ยังมีชีวิตอยู่ สัญญานั้นก็ไม่มีผลบังคับใช้ 18 ดังนั้น สัญญาเดิมจะไม่มีผลบังคับใช้ถ้าไม่มีการหลั่งเลือด 19 เมื่อโมเสสประกาศกฎหมายทุกข้อให้ประชาชนทั้งหมดฟังแล้ว เขาก็เอาเลือดวัวหนุ่ม เลือดแพะ กับน้ำมา และใช้ขนแกะสีแดงเข้มกับกิ่งหุสบจุ่มลงไป แล้วประพรมม้วนหนังสือสัญญานั้นและประชาชนทุกคน 20 แล้วโมเสสก็พูดว่า “นี่เป็นเลือดที่ทำให้สัญญามีผลบังคับใช้ พระเจ้าสั่งให้พวกคุณทำตามสัญญานี้”+ 21 แล้วโมเสสก็เอาเลือดประพรมเต็นท์และเครื่องใช้ทั้งหมด+สำหรับงานรับใช้ที่บริสุทธิ์*ด้วย 22 ที่จริง ตามกฎหมายของโมเสส เกือบทุกสิ่งถูกชำระด้วยเลือด+ ถ้าไม่มีการหลั่งเลือดก็ไม่มีการให้อภัย+

23 แบบจำลอง+ของสิ่งที่อยู่ในสวรรค์ต้องได้รับการชำระด้วยวิธีนี้+ แต่ของจริงในสวรรค์ต้องชำระด้วยเครื่องบูชาที่ดีกว่านั้นมาก 24 พระคริสต์ไม่ได้เข้าไปในสถานบริสุทธิ์*ซึ่งมนุษย์สร้าง+และเป็นแค่แบบจำลองจากของจริง+ แต่ท่านเข้าไปในสวรรค์+เพื่อปรากฏตัวต่อหน้าพระเจ้าเพื่อเรา+ 25 และท่านไม่ได้เข้าไปเพื่อถวายตัวเองบ่อย ๆ เหมือนที่มหาปุโรหิตเข้าไปในสถานบริสุทธิ์*ทุกปี+พร้อมกับเลือดที่ไม่ใช่เลือดของตัวเอง 26 ไม่อย่างนั้น ท่านก็คงต้องทนทุกข์บ่อย ๆ ตั้งแต่เริ่มมีโลกนี้* แต่ตอนนี้ซึ่งเป็นช่วงสุดท้ายของยุค* ท่านมาปรากฏตัวแค่ครั้งเดียวเพื่อกำจัดบาปตลอดไปโดยถวายตัวท่านเองเป็นเครื่องบูชา+ 27 มนุษย์ทุกคนต้องตายครั้งหนึ่ง และจะมีการพิพากษาตามมา 28 พระคริสต์ก็เหมือนกัน ท่านถูกถวายครั้งเดียวเพื่อรับบาปของคนมากมาย+ และเมื่อท่านมาปรากฏเป็นครั้งที่สอง นั่นจะไม่ใช่เพื่อขจัดบาป แต่เพื่อช่วยคนที่ตั้งตาคอยความรอดจากท่านอยู่+

10 กฎหมายของโมเสสเป็นเงา+ของสิ่งดี ๆ ที่จะมีมา+ ไม่ใช่ของจริง กฎหมายนั้น*จึงไม่สามารถทำให้คนที่มาหาพระเจ้าเป็นมนุษย์สมบูรณ์ได้+ ถึงแม้พวกเขาจะเอาเครื่องบูชาแบบเดิม ๆ มาถวายปีแล้วปีเล่า 2 ถ้าพวกเขาเอาเครื่องบูชามาถวาย* แล้วได้รับการชำระจนไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนบาปอีกต่อไป พวกเขาก็คงเลิกถวายไปแล้ว จริงไหม? 3 แต่จริง ๆ แล้วไม่เป็นอย่างนั้น เครื่องบูชากลับเตือนพวกเขาทุกปีให้รู้ว่าตัวเองมีบาป+ 4 เพราะเลือดวัวตัวผู้และเลือดแพะขจัดบาปไม่ได้

5 ดังนั้น เมื่อพระคริสต์เข้ามาในโลก ท่านจึงพูดว่า “‘พระองค์ไม่ต้องการเครื่องบูชาและของถวาย แต่พระองค์เตรียมร่างกายหนึ่งไว้ให้ผม 6 พระองค์ไม่พอใจเครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาไถ่บาป’+ 7 ผมจึงพูดว่า ‘ผมมาแล้ว (มีเรื่องของผมเขียนไว้ในม้วนหนังสือนี้) พระเจ้าของผม ผมมาเพื่อทำตามความประสงค์ของพระองค์’”+ 8 หลังจากที่พระคริสต์พูดว่า “พระองค์ไม่ต้องการและพระองค์ไม่พอใจเครื่องบูชา ของถวาย เครื่องบูชาเผา และเครื่องบูชาไถ่บาป” (คือเครื่องบูชาชนิดต่าง ๆ ตามที่กฎหมายของโมเสสกำหนดไว้) 9 ท่านก็พูดอีกว่า “ผมมาเพื่อทำตามความประสงค์ของพระองค์”+ ท่านยกเลิกระบบเดิมเพื่อจะตั้งระบบใหม่ขึ้น 10 และด้วย “ความประสงค์” นี้เอง+ พระเยซูคริสต์จึงมาถวายร่างกายแค่ครั้งเดียวซึ่งชำระเราให้บริสุทธิ์*+

11 นอกจากนั้น ปุโรหิตทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองวันแล้ววันเล่าเพื่อทำงานรับใช้ที่บริสุทธิ์*+ และเพื่อถวายเครื่องบูชาแบบเดิมอยู่เรื่อย ๆ+ แต่เครื่องบูชาเหล่านั้นไม่มีทางขจัดบาปได้หมด+ 12 ส่วนพระคริสต์ถวายเครื่องบูชาแค่ครั้งเดียวที่ขจัดบาปได้ตลอดไป แล้วนั่งอยู่ข้างขวามือของพระเจ้า+ 13 ตั้งแต่นั้นมา ท่านก็คอยอยู่จนกว่าพระเจ้าจะทำให้ศัตรูของท่านเป็นที่วางเท้าสำหรับท่าน+ 14 ด้วยการถวายเครื่องบูชาแค่ครั้งเดียว ท่านทำให้คนที่ถูกชำระให้บริสุทธิ์*มีความสมบูรณ์+ตลอดไป 15 พลังบริสุทธิ์ของพระเจ้าก็ยืนยันเรื่องนี้กับเราด้วย เมื่อพูดว่า 16 “พระยะโฮวา*บอกว่า ‘นี่คือสัญญาที่เราจะทำกับพวกเขาหลังจากสมัยนั้น เราจะเอากฎหมายของเราใส่ไว้ในหัวใจพวกเขา และเราจะเขียนกฎหมายนั้นไว้ที่ความคิดพวกเขา’”+ 17 แล้วพูดอีกว่า “และเราจะไม่นึกถึงบาปและการทำชั่วของพวกเขาอีกเลย”+ 18 เมื่อพระเจ้าให้อภัยบาปเหล่านั้นแล้ว ก็ไม่ต้องมีการถวายเครื่องบูชาเพื่อไถ่บาปอีกต่อไป

19 ดังนั้น พี่น้องครับ เราเข้าไปในสถานบริสุทธิ์*+ด้วยความมั่นใจก็เพราะเลือดของพระเยซู 20 ท่านเปิดทางนั้นให้เราซึ่งเป็นทางใหม่ที่นำไปถึงชีวิตโดยที่ท่านผ่านม่าน+เข้าไป ม่านนั้นก็คือร่างกายที่ท่านได้สละ 21 ในเมื่อเรามีปุโรหิตที่ยิ่งใหญ่คอยดูแลครอบครัวของพระเจ้าอยู่+ 22 ก็ให้เราเข้าหาพระเจ้าด้วยความจริงใจและด้วยความเชื่อมั่นเต็มที่ เราไม่รู้สึกผิดอีกต่อไปเพราะใจเราถูกประพรมให้สะอาดแล้ว+ และร่างกายเราก็ถูกชำระด้วยน้ำสะอาด+ 23 ให้เราประกาศความหวังของเราอย่างเปิดเผยต่อไปโดยไม่หวั่นไหว+ เพราะพระเจ้าที่สัญญากับเรานั้นซื่อสัตย์ 24 และให้เราสนใจกัน* เราจะได้กระตุ้นกันให้มีความรักและทำความดี+ 25 อย่าขาดการประชุม+เหมือนที่บางคนทำเป็นนิสัย แต่ให้กำลังใจกัน+ และทำสิ่งเหล่านี้ให้มากขึ้นเมื่อเห็นว่าวันนั้นใกล้มาถึงแล้ว+

26 เมื่อเรามีความรู้ที่ถูกต้องเกี่ยวกับความจริงแล้ว+แต่ยังจงใจทำบาปอยู่ ก็จะไม่มีเครื่องบูชาไหนไถ่บาปให้เราได้+ 27 มีแต่จะรอการตัดสินลงโทษที่น่ากลัว และความโกรธของพระเจ้าจะเป็นเหมือนไฟที่เผาผลาญคนที่ต่อต้านพระองค์+ 28 คนที่ไม่เชื่อฟังกฎหมายของโมเสสและมีพยานสองหรือสามปากยืนยัน จะต้องถูกประหารชีวิตโดยไม่ปรานี+ 29 ถ้าอย่างนั้น คนที่เหยียบย่ำลูกของพระเจ้าและไม่เห็นคุณค่าเลือดที่ทำให้สัญญามีผลบังคับใช้+ซึ่งชำระเขาให้บริสุทธิ์* แถมยังดูหมิ่นพลังของพระเจ้าที่แสดงความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ สมควรจะถูกลงโทษหนักยิ่งกว่านั้นสักแค่ไหน?+ 30 เพราะเรารู้จักพระเจ้าผู้ที่พูดว่า “การแก้แค้นเป็นหน้าที่ของเรา เราเองจะตอบแทน” และพูดอีกว่า “พระยะโฮวา*จะพิพากษาประชาชนของพระองค์”+ 31 เป็นเรื่องน่าหวาดกลัวจริง ๆ ที่จะตกอยู่ในมือของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่

32 ขอให้คิดถึงสมัยก่อนเสมอ ตอนที่พวกคุณเพิ่งได้รับความสว่าง+ พวกคุณต้องอดทนความทุกข์ยากและการข่มเหงอย่างหนัก 33 บางครั้งพวกคุณถูกประจานให้ขายหน้าและถูกเคี่ยวเข็ญ บางครั้งก็ร่วมทุกข์*กับคนที่เจอสิ่งเหล่านั้น 34 ตอนนั้น พวกคุณเห็นอกเห็นใจคนที่ถูกขังคุก และพวกคุณยินดียอมถูกปล้นทรัพย์สินไป+เพราะรู้ว่ามีทรัพย์ที่ดีกว่าและคงทนถาวร+

35 ดังนั้น ขอให้พวกคุณกล้าหาญต่อไป เพราะมีรางวัลที่ยิ่งใหญ่รออยู่+ 36 พวกคุณต้องอดทนไว้+ เพื่อว่าเมื่อพวกคุณทำตามความต้องการของพระเจ้าแล้ว จะได้รับสิ่งที่พระองค์สัญญา 37 และอีก “ประเดี๋ยวเดียว”+ “พระองค์ที่กำลังมาก็จะมาถึงอยู่แล้ว พระองค์จะไม่ชักช้า”+ 38 “แต่คนดี*ที่รับใช้เราจะมีชีวิตอยู่เพราะเขามีความเชื่อ”+ และ “ถ้าเขาถอยหลังกลับ เราจะไม่พอใจเขาเลย”+ 39 พวกเราไม่ใช่คนที่จะถอยหลังกลับไปหาความพินาศ+ แต่เราเป็นคนที่มีความเชื่อซึ่งจะทำให้ได้ชีวิต

11 ความเชื่อคือความมั่นใจเพราะมีเหตุผลหนักแน่นว่าสิ่งที่หวังไว้จะเกิดขึ้น+ และเป็นความแน่ใจเพราะมีหลักฐานชัดเจนว่าสิ่งที่มองไม่เห็นนั้นมีจริง 2 คนสมัยก่อน*มีความเชื่อแบบนี้ พระเจ้าจึงทำให้เขารู้แน่ว่าพระองค์พอใจเขา

3 เพราะความเชื่อ เราจึงเข้าใจว่าพระเจ้าจัดสิ่งต่าง ๆ ในเอกภพ*ให้เป็นระบบด้วยคำพูดของพระองค์ สิ่งที่เรามองเห็นจึงเกิดขึ้นจากสิ่งที่มองไม่เห็น

4 เพราะความเชื่อ อาเบลถวายเครื่องบูชาที่มีค่ามากกว่าของคาอินให้พระเจ้า+ และเพราะเขามีความเชื่อ พระเจ้าจึงพอใจของถวายของเขาซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันว่าพระองค์ยอมรับเขา*+ และถึงแม้เขาตายไปแล้ว ความเชื่อของเขาก็ยังสอนเราอยู่

5 เพราะความเชื่อ เอโนค+ถูกรับไปเพื่อจะไม่ต้องเจอความตาย และไม่มีใครพบเขาอีกเลยเพราะพระเจ้ารับเขาไป+ แต่ก่อนที่เขาจะถูกรับไป เขามีหลักฐานยืนยันแล้วว่าพระองค์พอใจเขา 6 ถ้าไม่มีความเชื่อก็ไม่มีทางทำให้พระเจ้าพอใจได้ เพราะคนที่เข้ามาหาพระเจ้าต้องเชื่อว่าพระองค์มีอยู่จริง และต้องเชื่อว่าพระองค์ให้รางวัลกับคนที่เสาะหาพระองค์อย่างจริงจัง+

7 เพราะความเชื่อ เมื่อโนอาห์+ได้รับคำเตือนจากพระเจ้าเกี่ยวกับสิ่งที่ยังไม่เห็น+ เขาก็แสดงความเกรงกลัวพระเจ้าและสร้างเรือ*+เพื่อช่วยคนในครอบครัวให้รอด และเพราะเขามีความเชื่อ เขาจึงทำให้เห็นว่าโลกในสมัยนั้นควรถูกทำลาย+ ความเชื่อทำให้เขาเป็นที่ยอมรับของพระเจ้า*

8 เพราะความเชื่อ อับราฮัม+เชื่อฟังเมื่อพระเจ้าเรียกให้ไปที่แผ่นดินซึ่งจะเป็นมรดกของเขา แล้วเขาก็ไปทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้ว่าจะให้ไปไหน+ 9 เพราะความเชื่อ เขาอยู่แบบคนต่างชาติในแผ่นดินที่พระเจ้าสัญญาไว้+ และอยู่ในเต็นท์+กับอิสอัคและยาโคบซึ่งรับคำสัญญาเดียวกันนี้เป็นมรดกร่วมกับเขา+ 10 อับราฮัมทำอย่างนี้เพราะเขากำลังรอคอยเมืองที่ตั้งอยู่บนฐานรากที่มั่นคง ซึ่งพระเจ้าเป็นผู้ออกแบบ*และผู้สร้าง+

11 เพราะความเชื่อ ซาราห์สามารถตั้งท้องได้ถึงแม้ตอนนั้นเธอแก่เกินกว่าจะมีลูกแล้ว+ เธอถือว่าพระองค์ที่สัญญานั้นซื่อสัตย์* 12 ดังนั้น ผู้ชายคนหนึ่งที่เหมือนกับตายไปแล้ว+จึงให้กำเนิดลูกหลาน+มากมายเหมือนดาวในท้องฟ้าและนับไม่ถ้วนเหมือนเม็ดทรายที่ชายทะเล+

13 คนทั้งหมดนี้ตายไปตอนที่มีความเชื่อ ถึงแม้ยังไม่ได้รับสิ่งที่พระเจ้าสัญญา+ แต่พวกเขาก็มองเห็นแต่ไกล+และรอคอยด้วยความยินดี พวกเขาประกาศอย่างเปิดเผยว่าตัวเองเป็นแขกแปลกหน้าและเป็นคนอาศัยชั่วคราวในแผ่นดินนั้น 14 คนที่ประกาศตัวอย่างนั้นแสดงว่าพวกเขาตั้งใจแสวงหาที่อยู่ที่จะเป็นของเขาเอง 15 ถ้าพวกเขาเฝ้าคิดถึงที่ที่ตัวเองจากมา+ พวกเขาจะกลับไปก็ได้ 16 แต่พวกเขาอยากจะได้อยู่ในที่ที่ดีกว่าซึ่งเป็นที่ที่เกี่ยวข้องกับสวรรค์ พระเจ้าจึงไม่อายที่ได้ชื่อว่าเป็นพระเจ้าของพวกเขา+ และพระองค์ถึงกับเตรียมเมืองหนึ่งไว้ให้พวกเขาด้วย+

17 เพราะความเชื่อ เมื่ออับราฮัมถูกลองใจ+ ผู้ชายคนนี้ซึ่งดีใจที่ได้รับคำสัญญาก็พยายามถวายอิสอัคลูกชายคนเดียวของเขา ซึ่งเหมือนกับว่าเขาได้ถวายลูกเป็นเครื่องบูชาไปแล้ว+ 18 เขาทำอย่างนั้นถึงแม้พระเจ้าเคยบอกเขาว่า “คนที่จะได้ชื่อว่าเป็นลูกหลานของเจ้านั้นจะมาทางอิสอัค”+ 19 อับราฮัมถือว่าพระเจ้าจะปลุกอิสอัคให้ฟื้นขึ้นจากตายได้ และเขาก็ได้อิสอัคกลับมาจริง ๆ ซึ่งเป็นตัวอย่างของสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต+

20 เพราะความเชื่อ อิสอัคได้อวยพรยาโคบ+กับเอซาว+และบอกเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า

21 เพราะความเชื่อ เมื่อยาโคบกำลังจะตาย+ เขาได้อวยพรลูกชาย 2 คนของโยเซฟ+และนมัสการพระเจ้าโดยใช้ไม้เท้ายันตัวไว้+

22 เพราะความเชื่อ เมื่อโยเซฟใกล้จะตาย เขาได้พูดไว้ว่าลูกหลานอิสราเอลจะได้อพยพออกจากอียิปต์ และเขาได้สั่งเสียเรื่องกระดูก*ของเขา+

23 เพราะความเชื่อ เมื่อโมเสสเกิดมา พ่อแม่ของเขาก็ซ่อนเขาไว้ 3 เดือน+เพราะเห็นว่าเขาเป็นเด็กน่ารักมาก+ พวกเขาไม่เกรงกลัวคำสั่งของกษัตริย์+ 24 เพราะความเชื่อ เมื่อโมเสสโตแล้ว+ก็ไม่ยอมให้ใครเรียกเขาว่าลูกของลูกสาวฟาโรห์+ 25 เขาเลือกที่จะถูกข่มเหงร่วมกับประชาชนของพระเจ้าแทนที่จะสนุกสนานชั่วคราวกับการทำบาป 26 เพราะเขาถือว่าความอับอายที่ได้รับในฐานะผู้ถูกเจิม*มีค่ามากกว่าทรัพย์สมบัติในอียิปต์ เขาตั้งใจรอคอยรางวัลที่จะได้รับ 27 เพราะความเชื่อ เขาออกจากอียิปต์+โดยไม่กลัวความโกรธของกษัตริย์+ และเขายืนหยัดต่อไปเหมือนเห็นพระเจ้าที่มนุษย์มองไม่เห็น+ 28 เพราะความเชื่อ เขาได้ฉลองปัสกาและประพรมเลือดที่เสาประตูเพื่อทูตสวรรค์จะไม่ทำอันตรายลูกชายคนโตของชาวอิสราเอล+

29 เพราะความเชื่อ พวกเขาเดินข้ามทะเลแดงเหมือนเดินบนดินแห้ง+ แต่เมื่อชาวอียิปต์พยายามจะข้ามตามไปก็ถูกน้ำท่วมตายหมด+

30 เพราะความเชื่อ เมื่อพวกเขาเดินรอบเมืองเยรีโคครบ 7 วัน กำแพงเมืองก็พังลงมา+ 31 เพราะความเชื่อ ราหับผู้หญิงโสเภณีได้ต้อนรับคนสอดแนมอย่างเป็นมิตร เธอจึงไม่ได้พินาศไปพร้อมกับคนอื่น ๆ ที่ไม่เชื่อฟัง+

32 มีใครอีกที่ผมควรจะพูดถึง? ผมไม่มีเวลาพอจะเล่าต่อเกี่ยวกับกิเดโอน+ บาราค+ แซมสัน+ เยฟธาห์+ ดาวิด+ ซามูเอล+ และผู้พยากรณ์คนอื่น ๆ 33 เพราะความเชื่อ พวกเขารบชนะอาณาจักรต่าง ๆ+ ทำให้เกิดความถูกต้อง ได้รับคำสัญญา+ ปิดปากสิงโต+ 34 ดับไฟที่ร้อนแรง+ รอดตายจากคมดาบ+ จากที่อ่อนแอก็กลับมีกำลังมาก+ ต่อสู้อย่างเข้มแข็งในสงคราม+ ทำให้กองทัพที่มารุกรานแตกพ่ายไป+ 35 พวกผู้หญิงก็รับคนของพวกเธอกลับมาเพราะถูกปลุกให้ฟื้นขึ้นจากตาย+ ส่วนคนอื่น ๆ บางคนยอมถูกทรมานเพราะไม่ยอมอะลุ่มอล่วยเพื่อแลกกับการปล่อยตัว พวกเขาจะได้รับการปลุกให้ฟื้นขึ้นจากตายแบบที่ดีกว่า 36 และยังมีคนอื่น ๆ อีกที่โดนทดสอบโดยถูกเยาะเย้ย ถูกเฆี่ยน และถึงกับถูกล่ามโซ่+และถูกขังคุกด้วยซ้ำ+ 37 บางคนถูกหินขว้าง+ บางคนถูกทดสอบความเชื่อ บางคนถูกเลื่อยเป็นสองท่อน บางคนถูกฆ่าด้วยดาบ+ บางคนร่อนเร่ นุ่งห่มหนังแกะหนังแพะ+ ขัดสน ยากลำบาก+ และถูกข่มเหง+ 38 โลกนี้ไม่คู่ควรกับคนแบบนั้นเลย พวกเขาบางคนร่อนเร่ไปตามที่กันดาร ตามภูเขา ตามถ้ำ+ และตามโพรงใต้ดิน

39 พวกเขาทุกคนมีหลักฐานยืนยันว่าพระเจ้าพอใจพวกเขาเพราะมีความเชื่อ แต่พวกเขาก็ยังไม่ได้รับสิ่งที่พระองค์สัญญา 40 พวกเขาจะรับความสมบูรณ์ก่อนเราไม่ได้*เพราะพระเจ้าตั้งใจไว้แล้วว่าจะให้สิ่งที่ดีกว่ากับเรา+

12 ดังนั้น ในเมื่อเรามีพยานมากมายเหมือนเมฆก้อนใหญ่อยู่รอบเราอย่างนี้ ให้เราปลดของหนักทุกอย่างทิ้งไป รวมทั้งบาปที่รัดตัวเราได้ง่าย+ และให้เราวิ่งแข่งด้วยความมานะอดทนบนทางที่อยู่ตรงหน้าเรา+ 2 พร้อมกับจ้องมองพระเยซู ท่านเป็นผู้นำคนสำคัญที่ทำให้ความเชื่อของเราสมบูรณ์ครบถ้วน+ ท่านยอมทนทุกข์และไม่คิดถึงความอับอายที่ต้องตายบนเสาทรมาน*เพราะท่านคิดถึงความยินดีที่รออยู่ข้างหน้า และตอนนี้ท่านนั่งอยู่ข้างขวาบัลลังก์ของพระเจ้าแล้ว+ 3 ขอให้พวกคุณสังเกตดูพระเยซูให้ดี พวกคุณจะได้ไม่ท้อถอยและยอมแพ้*+ ท่านทนกับคำพูดดูถูกเหยียดหยามของคนบาป+ ซึ่งคำพูดนั้นกลับเข้าตัวเขาเอง

4 พวกคุณต่อสู้กับบาปนั้นอยู่ก็จริง แต่ยังไม่ได้ต่อสู้จนถึงกับตาย 5 และพวกคุณลืมคำพูดที่ให้กำลังใจไปหมดแล้ว ที่พูดกับพวกคุณในฐานะลูกว่า “ลูกพ่อ อย่าถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อพระยะโฮวา*สั่งสอน และอย่าหมดกำลังใจเมื่อพระองค์ว่ากล่าวแก้ไข 6 เพราะพระยะโฮวา*รักใคร พระองค์ก็สั่งสอนคนนั้น ที่จริง ทุกคนที่พระองค์รับเป็นลูก พระองค์ก็อบรมสั่งสอนเขาด้วยไม้เรียว”*+

7 ดังนั้น ให้พวกคุณอดทนเมื่อถูกอบรมสั่งสอน* พระเจ้าปฏิบัติกับพวกคุณเหมือนลูก+ มีลูกคนไหนบ้างที่พ่อไม่สั่งสอน?+ 8 แต่ถ้าพระเจ้าไม่ได้สั่งสอนพวกคุณเหมือนคนอื่น ๆ พวกคุณก็ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของพระองค์ แต่เป็นลูกนอกกฎหมาย 9 นอกจากนั้น เมื่อพ่อที่เป็นมนุษย์สั่งสอนเรา เราก็ยังเคารพนับถือเขา แล้วพระเจ้าผู้เป็นพ่อที่ให้กำเนิดเราด้วยพลังของพระองค์ล่ะ เราน่าจะเชื่อฟังยิ่งกว่านั้นอีกไม่ใช่หรือเพื่อเราจะมีชีวิตอยู่?+ 10 พ่อที่เป็นมนุษย์เคยตีและสอนเราอยู่ช่วงหนึ่งตามที่เขาเห็นว่าเหมาะ ส่วนพระเจ้าสั่งสอนเราเพื่อประโยชน์ของตัวเราเอง คือให้เราได้มีส่วนร่วมในความบริสุทธิ์ของพระองค์+ 11 จริงอยู่ ตอนที่ถูกสั่งสอนอยู่นั้นไม่มีใครชอบเพราะมันเจ็บ* แต่หลังจากนั้นจะเกิดผลดี เพราะการสั่งสอนจะฝึกฝนเราให้ทำสิ่งที่ถูกต้อง*และมีสันติสุข

12 ดังนั้น ให้มือที่ห้อยอยู่และหัวเข่าที่อ่อนแรงมีกำลังขึ้น+ 13 และทำทางเดินของพวกคุณให้ตรงอยู่เสมอ+เพื่อขาที่พิการจะไม่หลุดจากข้อ แต่จะหายเป็นปกติ 14 ให้พยายามสร้างสันติสุขกับทุกคน+และรักษาความบริสุทธิ์ไว้*+ เพราะถ้าใครไม่บริสุทธิ์ก็จะไม่มีทางได้เห็นผู้เป็นนาย 15 ระวังให้ดี อย่าให้ใครพลาดไปจากความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ของพระเจ้า และอย่าให้มีรากที่เป็นพิษงอกขึ้นมาสร้างปัญหาและทำให้หลายคนแปดเปื้อน+ 16 ระวังอย่าให้ใครในหมู่พวกคุณทำผิดศีลธรรมทางเพศ* หรือไม่เห็นคุณค่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหมือนเอซาวที่เอาสิทธิลูกคนโตไปแลกกับอาหารมื้อเดียว+ 17 พวกคุณก็รู้ว่าหลังจากนั้น ถึงแม้เขาอยากได้รับพรนั้นเป็นมรดก แต่ก็ถูกปฏิเสธ เขาพยายามทั้งน้ำตาเพื่อให้พ่อเปลี่ยนใจ+ แต่ก็ไม่ได้ผล

18 พวกคุณไม่ได้เข้าไปใกล้ภูเขาที่จับต้องได้+และมีไฟลุกไหม้+ และไม่ได้เข้าไปใกล้เมฆดำ ความมืดทึบ พายุ+ 19 เสียงแตร+ และเสียงพูด+ซึ่งพอประชาชนได้ยินแล้วก็ขอร้องไม่ให้พูดกับพวกเขาอีก+ 20 เพราะพวกเขากลัวคำสั่งที่ว่า “แม้แต่สัตว์ที่ถูกต้องภูเขานี้ก็จะต้องถูกหินขว้างตาย”+ 21 และสิ่งที่เห็นนั้นน่ากลัวจริง ๆ จนโมเสสพูดว่า “ผมกลัวจนตัวสั่น”+ 22 แต่พวกคุณได้เข้าไปใกล้ภูเขาศิโยน+และเมืองของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ คือเยรูซาเล็มในสวรรค์+ และเข้าไปใกล้ทูตสวรรค์นับหมื่นนับแสน 23 ในที่ประชุมใหญ่+ และเข้าไปใกล้ประชาคมของลูกคนโตของพระเจ้าซึ่งมีชื่อเขียนไว้ในสวรรค์ และเข้าไปใกล้พระเจ้าผู้ที่พิพากษาทุกคน+ และเข้าไปใกล้ชีวิตแบบคนที่พระเจ้ายอมรับ* เป็นคนที่เกิดจากพลังบริสุทธิ์ของพระองค์+และถูกทำให้สมบูรณ์แล้ว+ 24 และเข้าไปใกล้พระเยซูคนกลาง+ของสัญญาใหม่+ และเข้าไปใกล้เลือดที่ท่านประพรมบนตัวเราซึ่งดีกว่าเลือดของอาเบล+

25 ระวังให้ดี อย่าเป็นคนดื้อไม่ฟัง*เวลาพระองค์พูด เพราะแม้แต่คนสมัยก่อนก็ยังถูกลงโทษเมื่อพวกเขาไม่ยอมฟังคำเตือนของพระเจ้าที่พูดบนโลกนี้ แล้วเราจะรอดจากการลงโทษได้อย่างไรถ้าเราหันหนีจากพระองค์ที่พูดจากสวรรค์+ 26 ตอนนั้น เสียงของพระเจ้าทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน+ แต่ตอนนี้พระองค์สัญญาว่า “เราจะเขย่าทั้งโลกและท้องฟ้าอีกครั้งหนึ่ง”+ 27 คำพูดที่ว่า “อีกครั้งหนึ่ง” แสดงว่าพระเจ้าจะขจัดสิ่งที่ถูกเขย่าให้หมดไป คือสิ่งที่พระองค์ไม่ได้สร้าง เพื่อให้สิ่งที่ไม่ถูกเขย่าคงอยู่ 28 ดังนั้น เมื่อเห็นว่าเราจะได้อยู่ในรัฐบาล*ที่ไม่มีอะไรเขย่าได้ ขอให้เรารับประโยชน์จากความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ต่อไป ความกรุณานี้ทำให้เราทำงานรับใช้ที่ศักดิ์สิทธิ์ให้กับพระเจ้าด้วยความเคารพยำเกรงอย่างที่พระองค์ยอมรับได้ 29 เพราะพระเจ้าของเราเป็นเหมือนไฟที่เผาผลาญ+

13 ขอให้พวกคุณรักกันแบบพี่น้องต่อไป+ 2 อย่าลืมแสดงน้ำใจต้อนรับแขก+ เพราะบางคนที่ทำอย่างนั้นได้ต้อนรับทูตสวรรค์โดยไม่รู้ตัว+ 3 ขอให้คิดถึงคนที่ถูกกักขังอยู่+เหมือนกับว่าตัวคุณเองถูกกักขังร่วมกับพวกเขาด้วย+ และให้คิดถึงคนที่ถูกข่มเหง เพราะพวกคุณเองก็ยังอยู่ในร่างกายนี้เหมือนกัน* 4 ให้ชีวิตสมรสเป็นแบบที่น่านับถือในสายตาของทุกคน และให้สามีภรรยาซื่อสัตย์ต่อกัน+ เพราะพระเจ้าจะตัดสินลงโทษคนทำผิดศีลธรรมทางเพศ*และคนเล่นชู้+ 5 อย่าใช้ชีวิตแบบคนรักเงิน+ แต่ให้พอใจในสิ่งที่มีอยู่+ เพราะพระเจ้าบอกไว้ว่า “เราจะไม่มีวันทิ้งเจ้า เราจะไม่ทอดทิ้งเจ้าเลย”+ 6 เราจึงมีความกล้าและพูดได้ว่า “พระยะโฮวา*เป็นผู้ช่วยเหลือผม ผมจะไม่กลัวอะไร มนุษย์จะทำอะไรผมได้?”+

7 ให้คิดถึงคนที่นำหน้าในหมู่พวกคุณ+ซึ่งสอนถ้อยคำของพระเจ้าให้พวกคุณ และสังเกตดูผลดีที่เกิดจากการกระทำของพวกเขาและเลียนแบบความเชื่อของพวกเขา+

8 พระเยซูคริสต์ยังคงเป็นเหมือนเดิม ไม่ว่าเมื่อวาน วันนี้ หรือตลอดไปในอนาคต

9 อย่าหลงไปกับคำสอนแปลก ๆ ต่าง ๆ นานา เพราะความกรุณาที่ยิ่งใหญ่ของพระเจ้าทำให้ใจเข้มแข็งได้มากกว่าอาหารการกิน* และไม่มีประโยชน์อะไรที่จะให้ความสำคัญเกินไปกับเรื่องอาหาร+

10 เรามีแท่นบูชาอยู่แท่นหนึ่ง ซึ่งคนที่รับใช้ที่เต็นท์ศักดิ์สิทธิ์ไม่มีสิทธิ์จะกินของจากแท่นนี้+ 11 มหาปุโรหิตเอาเลือดของสัตว์เข้าไปในสถานบริสุทธิ์*เพื่อไถ่บาป ส่วนร่างของสัตว์นั้นก็ถูกเอาไปเผานอกค่าย+ 12 คล้ายกัน พระเยซูก็ทนทุกข์นอกประตูเมือง+และใช้เลือดของท่านชำระผู้คนให้บริสุทธิ์+ 13 ดังนั้น ให้เราออกไปหาท่านนอกค่ายและยอมทนกับความอับอายแบบที่ท่านเคยทน+ 14 เพราะเราไม่ได้มีเมืองที่ถาวรอยู่ที่นี่ แต่เราตั้งตารอคอยเมืองที่จะมีมาในอนาคตข้างหน้า+ 15 และให้เราถวายเครื่องบูชาผ่านทางพระเยซูเสมอซึ่งก็คือคำสรรเสริญพระเจ้า+ เป็นคำพูดที่ออกจากปากเรา+ซึ่งประกาศชื่อของพระองค์อย่างเปิดเผย+ 16 นอกจากนั้น อย่าลืมทำความดีและแบ่งปันสิ่งของให้คนอื่น+ เพราะพระเจ้าพอใจเครื่องบูชาแบบนั้น+

17 ให้เชื่อฟังและยอมรับอำนาจ+คนที่นำหน้าในหมู่พวกคุณ+ เพราะพวกเขาคอยดูแลพวกคุณอยู่เหมือนกับคนที่ต้องรายงานต่อนาย+ เพื่อพวกเขาจะทำงานอย่างมีความสุขและไม่ต้องเหนื่อยใจ ไม่อย่างนั้น คนที่เสียหายก็คือตัวคุณเอง

18 ขอให้อธิษฐานเพื่อเราต่อไป เรามั่นใจว่าไม่มีอะไรรบกวนความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเรา เพราะเราตั้งใจจะประพฤติตัวซื่อสัตย์ในทุกเรื่อง+ 19 แต่ผมขอร้องพวกคุณเป็นพิเศษให้ช่วยอธิษฐานเพื่อให้ผมได้กลับไปหาพวกคุณเร็วขึ้น

20 พระเจ้าผู้ให้สันติสุขได้ปลุกผู้เลี้ยงแกะที่ยิ่งใหญ่+ให้ฟื้นขึ้นจากตาย คือพระเยซูผู้เป็นนายของเราซึ่งมีเลือดที่ทำให้สัญญาที่จะคงอยู่ตลอดไปมีผลบังคับใช้ 21 ขอพระเจ้าโปรดให้พวกคุณมีสิ่งดี ๆ ทุกอย่างไว้พร้อมเพื่อจะทำสิ่งที่พระองค์ต้องการ และขอพระองค์กระตุ้นพวกเราโดยทางพระเยซูคริสต์ให้ทำสิ่งที่พระองค์พอใจ ขอพระเจ้าได้รับการยกย่องสรรเสริญตลอดไป อาเมน

22 พี่น้องครับ ผมขอร้องพวกคุณให้อดทนฟังคำพูดของผมหน่อย ที่ผมเขียนจดหมายสั้น ๆ นี้มาก็เพื่อให้กำลังใจพวกคุณ 23 และผมอยากบอกให้รู้ว่าทิโมธีพี่น้องของเราถูกปล่อยตัวแล้ว ถ้าเขามาถึงเร็ว ผมก็จะไปหาพวกคุณพร้อมกับเขา

24 ขอฝากความคิดถึงให้คนที่นำหน้าในหมู่พวกคุณและผู้บริสุทธิ์คนอื่น ๆ ทุกคน พี่น้องที่อยู่ในอิตาลี+ก็ฝากความคิดถึงให้พวกคุณด้วย

25 ขอให้พวกคุณทุกคนได้รับความกรุณาที่ยิ่งใหญ่จากพระเจ้า

หรือ “สร้างยุคต่าง ๆ” ดูคำว่า “ยุค” ในส่วนอธิบายศัพท์

หรือ “คำนับท่าน”

หรือ “เป็นเหมือนลม”

หรือ “ผู้รับใช้สาธารณชน”

หรือ “รัฐบาล” “ราชอาณาจักร”

หรือ “ความยุติธรรม”

ดูคำว่า “ถูกต้องชอบธรรม” ในส่วนอธิบายศัพท์

หรือ “รับใช้สาธารณชน”

แปลตรงตัวว่า “ได้รับความรอดเป็นมรดก”

หรือ “ท่านแยกไว้ให้เป็นคนของพระเจ้า”