จดหมายฉบับที่สองของโยฮัน
1 ข้าพเจ้าผู้อาวุโส เขียนถึงสตรีที่ถูกเลือกไว้กับลูก ๆ ของนาง ซึ่งข้าพเจ้ารักอย่างแท้จริง และไม่ใช่แต่ข้าพเจ้าเท่านั้น ทุกคนที่รู้จักความจริงก็รักด้วย. 2 ที่เรารักพวกท่านก็เพราะความจริงที่อยู่ในใจเราทุกคน และความจริงนี้จะอยู่กับเราตลอดไป. 3 เราจะได้รับพระกรุณาอันใหญ่หลวง พระเมตตา และสันติสุขจากพระเจ้าผู้ทรงเป็นพระบิดาและจากพระเยซูคริสต์พระบุตรของพระบิดา พร้อมด้วยความจริงและความรัก.
4 ข้าพเจ้ายินดีอย่างยิ่งที่รู้ว่าลูกของท่านบางคนดำเนินชีวิตตามความจริงดังที่เราได้รับพระบัญชาจากพระบิดา. 5 ข้าพเจ้าจึงเขียนมาหาท่านซึ่งเป็นสตรีที่ถูกเลือกไว้เพื่อขอให้ทำตามบัญญัติที่ให้เรารักกัน ซึ่งไม่ใช่บัญญัติใหม่ แต่เป็นบัญญัติที่เราได้รับตั้งแต่ต้น. 6 ความรักคือการทำตามพระบัญญัติของพระองค์. นี่เป็นพระบัญญัติที่พวกท่านได้ยินมาตั้งแต่ต้น คือให้พวกท่านดำเนินชีวิตต่อ ๆ ไปด้วยความรัก. 7 เพราะในโลกมีผู้ล่อลวงอยู่มากมาย พวกเขาไม่ยอมรับว่าพระเยซูคริสต์เสด็จมาเป็นมนุษย์. คนพวกนี้ก็เป็นผู้ล่อลวงและเป็นผู้ต่อต้านพระคริสต์.
8 พวกท่านจงระวังตัวให้ดี อย่าให้สูญเสียสิ่งที่เราได้มาด้วยความพากเพียร เพื่อพวกท่านจะได้รับบำเหน็จครบถ้วน. 9 ทุกคนที่ทำเกินขอบเขตและไม่ทำตามคำสอนของพระคริสต์*ก็ไม่ได้รับความพอพระทัยจากพระเจ้า. แต่ผู้ที่ทำตามคำสอนนี้ก็ได้รับความพอพระทัยทั้งจากพระบิดาและจากพระบุตร. 10 ถ้าคนที่มาหาพวกท่านไม่นำคำสอนนี้มาด้วย อย่าเชิญเขาเข้าบ้านหรืออย่าทักทายเขาเลย. 11 ด้วยว่าผู้ที่ทักทายเขาก็มีส่วนร่วมในการชั่วของเขา.
12 แม้ข้าพเจ้ามีหลายเรื่องจะเขียนถึงพวกท่าน แต่ข้าพเจ้าไม่อยากใช้กระดาษกับน้ำหมึกเขียน ข้าพเจ้าหวังว่าจะมาพูดกับพวกท่านเอง เพื่อให้พวกท่านเปี่ยมด้วยความยินดี.
13 ลูก ๆ ของน้องสาวท่าน ซึ่งนางเป็นผู้ที่ถูกเลือก ฝากความคิดถึงมายังท่าน.
หรือ “ผู้ถูกเจิม.” ดูเชิงอรรถของ มัด 2:4.