วิวรณ์
6 ข้าพเจ้าเห็นพระเมษโปดกทรงแกะตราดวงหนึ่งในเจ็ดดวงนั้น แล้วข้าพเจ้าก็ได้ยินสิ่งมีชีวิตองค์หนึ่งในสี่องค์นั้นพูดด้วยเสียงดังดุจฟ้าร้องว่า “มาเถิด!” 2 ข้าพเจ้าจึงเห็นม้าขาวตัวหนึ่ง ผู้ที่ทรงม้านั้นมีธนูและได้รับมงกุฎ และพระองค์ทรงออกไปอย่างผู้มีชัยเพื่อทำให้ชัยชนะของพระองค์ครบถ้วน.
3 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่สอง ข้าพเจ้าได้ยินสิ่งมีชีวิตองค์ที่สองพูดว่า “มาเถิด!” 4 ม้าอีกตัวหนึ่งจึงออกมา เป็นม้าสีแดงเพลิง ผู้ที่ขี่ม้านั้นได้รับอนุญาตให้เอาสันติสุขไปจากแผ่นดินโลกเพื่อให้ผู้คนฆ่าฟันกัน และท่านได้รับดาบเล่มใหญ่เล่มหนึ่ง.
5 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่สาม ข้าพเจ้าได้ยินเสียงสิ่งมีชีวิตองค์ที่สามพูดว่า “มาเถิด!” ข้าพเจ้าจึงเห็นม้าสีดำตัวหนึ่ง และผู้ที่ขี่ม้านั้นถือตราชูอยู่. 6 ข้าพเจ้าได้ยินเสียงที่ราวกับว่าดังมาจากท่ามกลางสิ่งมีชีวิตสี่องค์นั้นกล่าวว่า “ข้าวสาลีลิตรละหนึ่งเดนาริอน* ข้าวบาร์เลย์สามลิตรหนึ่งเดนาริอน และอย่าทำให้น้ำมันมะกอกกับเหล้าองุ่นเสียไป.”
7 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่สี่ ข้าพเจ้าได้ยินเสียงสิ่งมีชีวิตองค์ที่สี่พูดว่า “มาเถิด!” 8 ข้าพเจ้าจึงเห็นม้าสีซีดตัวหนึ่ง ผู้ที่ขี่ม้านั้นชื่อความตาย และหลุมศพ*ก็ตามมาติด ๆ. ทั้งสองได้รับอำนาจเหนือแผ่นดินโลกหนึ่งในสี่ส่วนเพื่อจะฆ่าด้วยดาบยาว ด้วยการขาดแคลนอาหาร ด้วยโรคร้ายที่ทำให้ถึงตาย และด้วยสัตว์ร้ายบนแผ่นดินโลก. 9 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่ห้า ข้าพเจ้าเห็นที่ใต้แท่นบูชามีเลือด*คนที่ถูกฆ่าเนื่องด้วยพระคำของพระเจ้าและเนื่องด้วยงานเป็นพยานฝ่ายพระองค์ที่พวกเขาได้ทำ. 10 พวกเขาร้องเสียงดังว่า “ข้าแต่พระเจ้าองค์ใหญ่ยิ่งผู้บริสุทธิ์และเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้ พระองค์จะทรงยับยั้งการพิพากษาและการแก้แค้นคนเหล่านั้นซึ่งอยู่บนแผ่นดินโลกที่ฆ่าพวกข้าพเจ้าไว้จนถึงเมื่อไร?” 11 พวกเขาแต่ละคนได้รับเสื้อคลุมยาวสีขาว และได้รับพระบัญชาให้รอต่อไปอีกสักหน่อยจนกว่าเพื่อนทาสและพวกพี่น้องของเขาซึ่งจะถูกฆ่าเหมือนเขาจะครบจำนวน.
12 ข้าพเจ้าเห็นพระองค์ทรงแกะตราดวงที่หก แล้วก็เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ ดวงอาทิตย์กลายเป็นสีดำเหมือนผ้ากระสอบสีดำ* ดวงจันทร์ทั้งดวงกลายเป็นสีเลือด 13 และดวงดาวในท้องฟ้าตกลงมายังแผ่นดินโลกเหมือนตอนที่ต้นมะเดื่อสั่นไหวด้วยลมแรงจนผลมะเดื่อที่ยังไม่สุกหล่นลงมา. 14 ฟ้าสวรรค์ก็หายลับไปเหมือนม้วนหนังสือที่ถูกม้วน ภูเขาทุกลูกและเกาะทุกเกาะก็ถูกย้ายที่. 15 กษัตริย์ทั้งหลายบนแผ่นดินโลก ผู้มีตำแหน่งสูง พวกนายทหารชั้นผู้ใหญ่ คนร่ำรวย คนที่เข้มแข็ง รวมทั้งทุกคนที่เป็นทาสและเป็นไท ต่างก็ซ่อนตัวในถ้ำและโขดหินตามภูเขา. 16 พวกเขาพูดกับภูเขาและโขดหินว่า “จงถล่มลงมาอยู่เหนือพวกเราและบังพวกเราไว้จากพระพักตร์พระองค์ผู้ประทับบนราชบัลลังก์นั้นและจากพระพิโรธของพระเมษโปดก 17 เพราะวันใหญ่แห่งพระพิโรธของพระองค์ทั้งสองมาถึงแล้ว ใครจะยืนมั่นอยู่ได้เล่า?”