1 เธสะโลนิกา
3 ดังนั้น เมื่อเราทนต่อไปไม่ไหว เราจึงเห็นว่าควรจะอยู่ในกรุงเอเธนส์ตามลำพัง 2 และส่งติโมเธียวพี่น้องของเราซึ่งเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าที่ประกาศข่าวดีเรื่องพระคริสต์มาช่วยพวกท่านให้มีใจหนักแน่นและชูใจพวกท่านให้มีความเชื่อที่มั่นคง 3 จะได้ไม่มีใครหวั่นไหวเมื่อประสบความทุกข์ลำบากเหล่านี้. ด้วยพวกท่านรู้ว่าสิ่งเหล่านี้จะต้องเกิดขึ้นกับเรา. 4 ที่จริง เมื่อเราอยู่กับพวกท่าน เราเคยบอกไว้แล้วว่าเราจะต้องประสบความทุกข์ลำบาก แล้วก็เป็นอย่างนั้นตามที่พวกท่านรู้. 5 ด้วยเหตุนี้ เมื่อข้าพเจ้าทนต่อไปไม่ไหว ข้าพเจ้าจึงส่งติโมเธียวมาดูให้แน่ใจว่าพวกท่านยังมีความเชื่อกันอยู่ เพราะเกรงว่าผู้ล่อลวงจะมาล่อลวงพวกท่าน แล้วงานที่เราลงแรงไปจะสูญเปล่า.
6 แต่ตอนนี้ติโมเธียวกลับมาบอกข่าวดีแก่เราแล้วเกี่ยวกับความเชื่อและความรักของพวกท่าน และบอกว่าพวกท่านยังระลึกถึงเราเสมอและอยากพบเราเหมือนที่เราอยากพบพวกท่าน. 7 ด้วยเหตุนี้ พี่น้องทั้งหลาย การที่พวกท่านรักษาความเชื่อไว้ทำให้เราได้รับการชูใจแม้ต้องขัดสนและทนทุกข์ลำบาก 8 เพราะเมื่อรู้ว่าพวกท่านยืนหยัดมั่นคงอยู่ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้า เราจึงมีกำลังใจขึ้นมาก. 9 เราจะขอบพระคุณพระเจ้าเพราะพวกท่านอย่างไรดีจึงจะสมกับที่พวกท่านทำให้เรายินดีอย่างยิ่งเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า 10 ขณะที่เราทูลวิงวอนมากเป็นพิเศษทั้งวันทั้งคืนเพื่อจะเห็นหน้าพวกท่านและเพิ่มเติมสิ่งที่พวกท่านยังขาดอยู่เพื่อทำให้พวกท่านมีความเชื่อที่มั่นคง?
11 ขอให้พระเจ้าผู้เป็นพระบิดาของเราและพระเยซูเจ้าของเราทรงโปรดนำทางเราไปจนพบพวกท่าน 12 และขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้พวกท่านมีความรักต่อกันและต่อคนทั้งปวงมากขึ้นจนเต็มเปี่ยมเหมือนอย่างที่เรามีต่อพวกท่านด้วย 13 เพื่อว่าพระองค์จะทรงทำให้ใจพวกท่านมั่นคงและมีความบริสุทธิ์ที่ปราศจากตำหนิเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าผู้เป็นพระบิดาของเราในคราวการประทับ*ของพระเยซูเจ้าของเราพร้อมด้วยผู้บริสุทธิ์ทุกคนของพระองค์.