Przypis

b Carl Keil i Franz Delitzsch napisali w dziele pt. „Biblischer Commentar über das Alte Testament” (Komentarz do Starego Testamentu), wydanym w roku 1870, że w tym wypadku wina bądź grzech polegały na tym, iż ktoś „wiedział o czyimś przestępstwie, bo widział je na własne oczy lub dowiedział się o nim w jakiś inny sposób, i dlatego mógłby zeznać przed sądem jako świadek, by doprowadzić do skazania przestępcy, ale tego nie uczynił, a nawet słysząc, jak w trakcie publicznej rozprawy sędzia uroczyście zaklina wszystkich obecnych, którzy cokolwiek wiedzą na ten temat, by wystąpili w charakterze świadków, nie wyjawił tego, co zobaczył lub o czym się dowiedział”.