Życie i służba Jezusa

Wędrówki do Jeruzalem

PRZYSZŁA wiosna. Dla Józefa, jego rodziny, przyjaciół i krewnych jest to pora, by udać się w doroczną podróż do Jeruzalem na obchód święta Paschy. Mają przed sobą około 105 kilometrów drogi. Towarzyszy im normalne w takich okolicznościach podniecenie. Jezus ma teraz 12 lat i oczekuje tego święta ze szczególnym zainteresowaniem.

Pascha dla Jezusa i jego krewnych nie jest sprawą tylko jednego dnia. W Jeruzalem zatrzymują się też na siedmiodniowe Święto Przaśników, które łączą w jedną całość z Paschą. Toteż w sumie ich podróż — droga z Nazaretu, pobyt w mieście i powrót do domu — trwa około dwóch tygodni. Ale w tym roku są dłużej poza domem, i to z powodu Jezusa.

Kłopot wychodzi na jaw dopiero w drodze powrotnej z Jeruzalem. Józef z Marią sądzą, że Jezus idzie w grupie wędrujących z nimi krewnych i znajomych. Dopiero gdy się zatrzymują na nocleg, a on się nie pokazuje, rozglądają się za nim wśród towarzyszy podróży. Nigdzie go jednak nie znajdują. Toteż Józef i Maria z konieczności wracają aż do Jeruzalem, żeby go odszukać.

Cały jeden dzień mija bez skutku; również w drugim dniu nie zdołali go znaleźć. W końcu trzeciego dnia wchodzą do świątyni. Tam w jednej z sal dostrzegają Jezusa, jak siedzi wśród żydowskich nauczycieli, przysłuchuje się im i zadaje pytania.

‛Dziecko, dlaczego nam to zrobiłeś?’ — pyta jego matka, Maria. ‛Oboje z ojcem bardzo się martwimy i szukamy cię wszędzie!’

Jezus się dziwi, że nie wiedzieli, gdzie można go znaleźć. ‛Dlaczego mielibyście mnie szukać?’ — pyta. ‛Nie wiedzieliście, że muszę być tu w domu mojego Ojca?’

◆ Dokąd każdej wiosny wędrował Jezus razem z rodziną? Jak długo to trwało?

◆ Co się zdarzyło podczas takiej podróży, gdy Jezus miał 12 lat?

◆ W czym Jezus dał przykład dzisiejszej młodzieży?