Pytania czytelników

• Czy można słusznie przytaczać tekst proroctwa Izajasza 40:22 na dowód tego, że Biblia naucza, iż ziemia jest kulista, chociaż te słowa były spisane w czasach, kiedy ludzie uważali ziemie za płaską? Niektórzy wypowiadają pogląd, jakoby słowo „okręg” odnosiło się do czegoś okrągłego, lecz płaskiego. — J. L.

W proroctwie Izajasza 40:22 czytamy: „Ten, który siedzi nad okręgiem ziemi.” Tekst ten powiada, że Bóg siedzi nad okręgiem ziemi, co zgadza się z faktem, iż ziemia jest okrągła niezależnie od tego, z której strony by na nią patrzeć, a to z kolei dowodzi jej kulistego kształtu. Użyte w tym miejscu hebrajskie słowo chug zostało w dziele pt. „A Concordance of the Hebrew and Chaldee Scriptures” (Konkordancja pism hebrajskich i chaldejskich), pióra B. Davidsona, zdefiniowane jako „okręg, kula”.

To samo hebrajskie słowo, oznaczające okręg, występuje w księdze Ijoba 22:14, gdzie według „Przekładu Nowego Świata” czytamy o Bogu: „Przechadza się po sklepieniu niebios.” Wiemy przecież, że sklepienie niebieskie, jakie widzimy z ziemi, ma wygląd półkolisty, czyli przypomina połówkę kuli. Druga połowa sklepienia niebios rozciąga się pod miejscem, na którym stoimy, a więc nie możemy jej bezpośrednio oglądać. Jeżeli w proroctwie Izajasza 40:22 czytamy, że Bóg siedzi nad okręgiem ziemi, to użyty tu hebrajski odpowiednik słowa „okręg” ma takie samo znaczenie, jak w księdze Ijoba 22:14.

Zatem pozostaje tylko wniosek, że słowo „okręg” użyte w tekście Izajasza 40:22 musi oznaczać kształt wypukły, tak samo jak niebo oglądane z ziemi nie robi wrażenia płaskiego, lecz przypomina sklepienie.