Biblijna podstawa nadziei na życie w raju

BIBLIA mówi, że dzieje ludzkości miały początek w pewnym ogrodzie, czyli raju — w Edenie. Jak on wyglądał? Nie znamy wszystkich szczegółów, ale z wiarogodnego zapisu biblijnego wynika, że w ogrodzie tym rosły „wszelkie drzewa ponętne z wyglądu i dobre na pokarm” (Rodz. 2:9). Czyż to nie brzmi pięknie? A gdzie był ten ogród? W Księdze Rodzaju 2:10-14 znajdujemy następujące wskazówki:

„Oto rzeka wypływała z Edenu, żeby nawadniać ogród, a stamtąd się rozdzielała, stając się jakby czterema początkami rzek. Pierwsza nazywała się — Piszon (...) A nazwa drugiej rzeki — Gichon; to ta, która opływa całą ziemię Kusz. A nazwa trzeciej rzeki — Chiddekel (...) A czwarta rzeka to Eufrat”. Uczeni przypuszczają więc, że raj był na Bliskim Wschodzie — tam, gdzie obecnie znajduje się wschodnia część Turcji. Według pierwotnego zamierzenia Bożego z biegiem czasu ów rajski ogród w Edenie miał być rozprzestrzeniany, aż pokryłby cały glob ziemski (Rodz. 1:28).

Czy wierzysz, że ten ogród Eden naprawdę istniał? Niemiecki teolog i tłumacz Biblii Hans Bruns opatrzył wyżej przytoczone wersety takim oto komentarzem: „Nazwy rzek mają świadczyć o tym, że to nie jest żadna bajka, tylko coś, co naprawdę było na ziemi”. Ale są też inne argumenty przemawiające za istnieniem tego raju.

ZIEMSKI RAJ — DAWNY I PRZYSZŁY

Pamięć o pierwotnym raju nie zaginęła. Wszędzie, gdzie w Pismach Hebrajskich wyraz ogród odnosi się do Edenu, tam w Septuagincie, będącej przekładem tych Pism na język grecki (280 p.n.e.), znajdujemy greckie słowo „paradeisos”, od którego wywodzi się dawne polskie słowo paradyż (raj).a Adam niewątpliwie opowiadał swoim potomkom w języku otrzymanym od Boga o ogrodzie, czyli raju, w którym kiedyś mieszkał. Jest rzeczą całkiem zrozumiałą, iż po wypędzeniu z raju człowiek spodziewał się, że kiedyś tam powróci. Po pomieszaniu języków w Babel ludzie rozproszyli się na wszystkie strony świata i, rzecz jasna, wszędzie zabrali ze sobą posiadaną wiedzę religijną. Mimo że z biegiem lat wpływy odmiennych kultur i warunków geograficznych przyczyniły się do zniekształcenia pierwotnej relacji o raju, to jednak wzmianki o nim znajdujemy w legendach wielu starożytnych cywilizacji. W kanadyjskim czasopiśmie Studies in Religion zamieszczono następującą wypowiedź Johna Navone’a: „Wiarę w raj, w którym człowiek kiedyś żył albo w którym kiedyś będzie żył, można znaleźć niemal we wszystkich religiach”.

Nadzieja na przyszły raj przebija także z wielu proroctw dotyczących Ziemi Obiecanej i panowania Mesjasza. Na przykład prorok Izajasz przepowiedział: „Bo Jehowa z pewnością pocieszy Syjon. (...) uczyni jego pustynię podobną Edenowi, a jego bezludną równinę podobną ogrodowi Jehowy”. Oznaczało to, że już nie będzie tam tak, jak na nieurodzajnej pustyni, tylko wszystko zazieleni się i zakwitnie jak w raju. Prorok mówił również o budowaniu domów, o sadzeniu winnic i o tym, że ludzie będą długo żyć i będą mogli się cieszyć plonami ziemi (Izaj. 51:3; 65:21-23).

Słowa te spełniły się, gdy Izraelici wrócili do Ziemi Obiecanej po 70 latach niewoli w Babilonie. Podczas ich wygnania kraj ten był spustoszony, ale potem stał się jakby rajem. To jeszcze nie wszystko. Według Pisma Świętego omawiane proroctwo miało się w przyszłości spełnić w jeszcze większym zakresie. Prawie 800 lat później apostoł Piotr powtórzył Izajaszową obietnicę nadejścia „nowych niebios i ziemi nowej” (2 Piotra 3:13). Również apostoł Jan ujrzał w widzeniu przyszłe „nowe niebo i nową ziemię”, o czym pisze w Objawieniu 21:1.

Oczywiście proroctwa na temat „nowej ziemi” nie odnoszą się do jakiegoś nowego globu (Zob. Ps. 104:5; Izaj. 45:18). Jednakże ustanowienie „nowej ziemi” w sensie nowego społeczeństwa ziemskiego całkowicie oddanego Bogu i zainteresowanego popieraniem wielbienia Go niewątpliwie pociągnie za sobą zmiany na naszej planecie. Taka ludzka społeczność będzie mogła się spodziewać błogosławieństw Bożych, co znajdzie odzwierciedlenie na literalnej ziemi. Podkreśliłem to podczas przemówienia pogrzebowego wygłoszonego na cmentarzu w Ohlsdorfie, przytaczając między innymi Psalm 67:6, 7: „Nawet ziemia wyda swój urodzaj; pobłogosławi nam Bóg, Bóg nasz. Będzie nam błogosławił Bóg, a bać się go będą wszystkie krańce ziemi”.

W wyżej wspomnianym widzeniu opisanym w 21 rozdziale Objawienia Jan ujrzał, jak władza utworzonego przez Boga nowego porządku kieruje uwagę na ziemię. Z jakim rezultatem? „Usłyszałem przy tym donośny głos od tronu, mówiący: ‛Oto namiot Boga jest u ludzi [powiedziano tu wyraźnie, że Bóg jest u ludzi, a nie ludzie u Boga w niebie] i Bóg będzie przebywał z nimi, a oni będą jego ludami. I sam Bóg będzie z nimi. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i nie będzie już śmierci ani żałoby, ani krzyku, ani bólu już nie będzie. Dawniejsze rzeczy przeminęły’” (wersety 3 i 4). Czy to nie nasuwa myśli, że na ziemi zostanie przywrócony raj?

Co prawda w większości kościołów niewiele się słyszy o biblijnej obietnicy przyszłego raju na całej ziemi. W przemówieniu pogrzebowym zwróciłem jednak uwagę na to, że czciciele prawdziwego Boga zarówno przed narodzeniem Chrystusa, jak również po wprowadzeniu chrystianizmu w I wieku n.e., wiedzieli o tym ziemskim raju. Dopiero później, po rozpoczęciu się przepowiedzianego odstępstwa od chrystianizmu, nadzieja na przywrócenie ziemskiego raju zaczęła zanikać.

Zarówno z chronologii biblijnej, jak i ze spełniających się proroctw Pisma Świętego wynika, że w niedalekiej przyszłości Bóg wystąpi przeciw obecnemu złemu systemowi rzeczy, zniszczy go i zastąpi sprawiedliwym panowaniem swego Syna Chrystusa Jezusa — „nowymi niebiosami”. Ludzie, którzy przeżyją ten czas ucisku, będą zalążkiem „nowej ziemi”. Przed każdym, kto teraz wiernie służy Bogu, otwierają się wspaniałe widoki na oglądanie raju, a co więcej — na udział w przywracaniu go. Czy chciałbyś w tym uczestniczyć?

UDZIAŁ CZŁOWIEKA W PRZYWRACANIU RAJU

Nie będzie to raj dla próżniaków; każdy zajmie się tam wdzięczną pracą (Zob. Jana 5:17). Raj zostanie przywrócony przez ludzi spełniających dane człowiekowi w ogrodzie Eden polecenie, żeby uczynić sobie ziemię poddaną, uprawiać ją i o nią dbać. Gotowość człowieka do czynienia tego zgodnie z Boskimi wskazówkami, jak również błogosławieństwo Boże sprawi, że rajskie warunki stopniowo zapanują na całym globie ziemskim (Rodz. 1:28).

Sporo ludzi nie odczuwa dziś zadowolenia z pracy, ponieważ jest ona często monotonna, a zdobyte dzięki niej środki wystarczają na opędzenie zaledwie najpilniejszych potrzeb. Jakże odmienną sytuację przedstawiono w proroczych słowach Izajasza: „Zbudują domy i mieszkać w nich będą, zasadzą winnice i będą jedli z nich owoce. Nie będą budować, żeby kto inny zamieszkał, nie będą sadzić, żeby kto inny się karmił. (...) moi wybrani długo używać będą tego, co uczynią ich ręce. (...) plemieniem błogosławionych przez Jahwe są oni sami i potomkowie ich wraz z nimi” (Izaj. 65:21-23, Biblia Tysiąclecia, wyd. II). Właśnie takie warunki zapanują w przyszłym ziemskim raju. Wyobraź sobie, ile radości sprawi ci skupianie na tym działaniu wszystkich sił i zdolności! (Kazn. 2:24).

Czy chciałbyś pomagać w przywracaniu raju? Świadkowie Jehowy mają nadzieję, że będą w tym uczestniczyć. Dlatego studiują Biblię i zachęcają innych, żeby poszli w ich ślady. Wiedzą, że w wykonywaniu tego zaszczytnego zadania będą mogli brać udział tylko ci, którzy starają się dokładnie poznać zamierzenia Boga oraz Jego wymagania dotyczące zaskarbienia sobie życia wiecznego. Pozwól, żeby i tobie pomogli się dowiedzieć, jakie są twoje widoki na życie w raju.

Rozgłaszając to pokrzepiające orędzie o przywróceniu ziemskiego raju, Świadkowie Jehowy naśladują swego Wodza Jezusa Chrystusa, który do końca życia mówił ludziom o swym królestwie i jego dobrodziejstwach. Na krótko przed śmiercią powiedział do złoczyńcy wiszącego obok niego na palu męki: „Zaprawdę powiadam ci dziś: Będziesz ze mną w Raju” (Łuk. 23:43).b

Zgodnie z przykładem danym przez Jezusa nie powinniśmy zatrzymywać czegoś dobrego wyłącznie dla siebie. Kierując się miłością, dzielmy się tym z innymi ludźmi. Mamy obowiązek mówić o tej pięknej nadziei na przyszły ziemski raj każdemu, komu tylko zdołamy. Wygłoszenie przemówienia pogrzebowego w Ohlsdorfie nastręczało dobrą sposobność do tego. Ponieważ każdy z nas musi niekiedy pocieszyć przyjaciela lub krewnego, który stracił kogoś bliskiego, więc niektóre myśli biblijne z takiego przemówienia pogrzebowego mogą się nam przydać.

[Przypisy]

[Ilustracja na stronie 4]

OGRÓD EDEN