Mów odważnie
1 Czy przypominasz sobie biblijne przykłady osób, które odważnie stawały w obronie świętości imienia Jehowy? Postaw się w położeniu Enocha i Noego. Ileż odwagi musieli oni mieć, żeby występować publicznie przed ówczesnym pokoleniem szyderców i niedowiarków? A Mojżesz? Jak wielkiej odwagi wymagało stawanie przed otaczanym boską czcią faraonem? A co powiedzieć o Dawidzie, Jeremiaszu, Izajaszu i innych prorokach Jehowy? Z późniejszych czasów krzepi naszą odwagę przykład nieustraszoności apostołów, którzy śmiało oświadczyli swym prześladowcom: „Rozsądźcie, czy słuszne jest w oczach Bożych bardziej słuchać was niż Boga? Bo my nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli”. — Dzieje 4:19, 20.
2 Czy nas, nowożytnych sług Jehowy, podobnie jak tamtych, którzy wytrwali do końca, przenika pragnienie ochotnego stawania w obronie Jehowy Boga? Chcemy i będziemy mówić o Nim odważnie! Jego imię powinien usłyszeć od nas każdy nasz znajomy, krewny i każdy mieszkaniec naszego miasteczka lub wioski. Teraz jest naprawdę pora odważnego mówienia. Są to już dla ludzi ostatnie sposobności usłyszenia, że kończy się „rok dobrej woli” ze strony Jehowy. A dla nas są to ostatnie możliwości wzięcia udziału w dziele, które lada chwila przejdzie do historii.
3 Wielką pomocą w obwieszczaniu prawdy o Królestwie jest czasopismo Strażnica. Wdzięczni za taką pomoc, gorliwie popierajmy kampanię rozpowszechniania tego cennego czasopisma. Zdając sobie sprawę z tego, ile sami zawdzięczamy treści Strażnicy, odczuwamy potrzebę zachęcenia innych do czytania jej. Cieszymy się ogromnie, gdy ktoś wyraża zgodę na naszą propozycję regularnego wypożyczania mu czasopism. Pewna zainteresowana po otrzymaniu Strażnic powiedziała zawiedziona: „Dajecie nam tylko numery 16 i 22. Ja chciałabym przeczytać wszystkie, od pierwszego numeru.”
4 Już nieraz mówiliśmy o tym, jak ważne jest, żeby znać treść wypożyczanego czasopisma. Co jednak zrobić, gdy ktoś nie pamięta, o czym mówi Strażnica, którą chce wypożyczyć? Dobrze jest wtedy przeczytać chociaż kilka wstępnych paragrafów, by móc nawiązać w rozmowie do poruszonych tam myśli. Do wszystkiego, co robimy, a więc i do sprawy proponowania ludziom Strażnicy przykładajmy całe serce. Na samym wstępie Strażnica mówi wyraźnie, że się zajmuje ‛zwiastowaniem Królestwa Jehowy’. Dzięki czytaniu jej wiele tysięcy ludzi ze wszystkich stron świata poznało i umiłowało Jehowę Boga, stając się lojalnymi głosicielami Jego Królestwa.
5 Jaka pora jest najstosowniejsza na głoszenie dobrej nowiny o Królestwie? Każda! Zależy to od właściwości terenu. W niektórych terenach najlepsze wyniki daje praca w niedziele i święta. Gdzie indziej znów, zwłaszcza w dużych miastach, lepiej się pracuje w tygodniu po południu, wieczorem. Chcemy was zachęcić do poważnego zastanowienia się nad jednym: Czy nie moglibyście dołożyć starań, żeby zwiększyć ilość czasu poświęcanego na służbę? Czy nie warto zbadać swój rozkład czasu i swe zajęcia domowe, żeby wygospodarować więcej czasu na głoszenie od drzwi do drzwi lub na inną dziedzinę służby?
6 Gospodynie domowe muszą spędzać dużo czasu w domu z uwagi na dzieci czy inne obowiązki. Ale wy też możecie znaleźć okazje do dawania świadectwa. To prawda, że potrzeba odwagi, żeby mówić o prawdzie, gdy przychodzi do domu listonosz, monter czy sąsiadka. Rozmowę można zacząć przez nawiązanie do wydarzeń światowych lub zatrucia środowiska, a to zawsze nastręcza okazję do wydania świadectwa. Ale trzeba być zdecydowanym mówić; niech się inni dowiedzą, co jest prawdą.
7 Głosząc bezpośrednio i śmiało dobrą nowinę, nie zapominajmy o potrzebie taktowności oraz łagodnego i przyjaznego usposobienia. Naszym celem jest przecież dotarcie do serc ludzi, z którymi rozmawiamy. Mamy im do przekazania najwspanialszą nowinę. Dlatego zawsze powinniśmy mówić stanowczo i z przekonaniem, wiedząc, że źródłem naszej siły jest Jehowa Bóg. Módlmy się też, by Jehowa sprawił, żebyśmy, tak jak kiedyś apostołowie, mówili Słowo odważnie i nieustraszenie.