Boginie płodności i wojny

PODCZAS prac wykopaliskowych w starożytnym mieście syryjskim Ebla odkryto relikt przedstawiający Isztar, babilońską boginię płodności i wojny. Jak podaje archeolog Paolo Matthiae, jest to „cylindryczna pieczęć ze sceną kultową, przedstawiającą zawoalowaną kapłankę przed osobliwym wizerunkiem bożka (...) mającego głowę przytwierdzoną do wysokiej cienkiej podpory”.

Jest to ważne znalezisko, pochodzi bowiem z początku XVIII wieku p.n.e. Według Matthiae stanowi ono „ostateczny dowód”, że Isztar była czczona przez jakieś 2000 lat.

Kult tej bogini narodził się w Babilonie, a w następnych stuleciach rozprzestrzenił się w całym imperium rzymskim. Izraelici otrzymali od Jehowy nakaz usunięcia z Ziemi Obiecanej wszelkich śladów religii fałszywej, a gdy tego nie uczynili, wpadli w sidła kultu Asztarte, kananejskiej odpowiedniczki Isztar (5 Mojżeszowa 7:2, 5; Sędziów 10:6).

Wprawdzie zaprzestano już wielbienia Isztar bądź Asztarte, ale kojarzące się z nimi przywary — niemoralność i przemoc — dalej są powszechnie spotykane. Warto się więc zastanowić, czy współczesne społeczeństwo istotnie różni się od starożytnych cywilizacji, w których czczono owe boginie płodności i wojny.

[Ilustracja na stronie 20]

Bogini Tanit składano w ofierze dzieci

[Prawa własności]

Ralph Crane/​Bardo Museum