Gdzie są twoi bliscy, którzy zmarli?
ALEC był zdruzgotany. W ciągu tygodnia stracił dwóch przyjaciół. Pierwszy z nich, Nevil, zmarł od rany postrzałowej. Drugi, imieniem Tony, zginął w wypadku samochodowym. Tego czternastoletniego chłopca z RPA zaczęły więc dręczyć pytania, których przedtem nigdy sobie nie zadawał: „Dlaczego ludzie muszą umierać? Co się dzieje po śmierci?”
Udając się na pogrzeb Nevila, Alec miał nadzieję, iż usłyszy odpowiedzi na te pytania. „Ale ksiądz tylko przeczytał coś z książki i powiedział, że Nevil poszedł do nieba” — wspomina. „Później przy grobie nadmienił, że czekamy na zmartwychwstanie. Byłem zupełnie zdezorientowany. Jeśli Nevil jest w niebie, to dlaczego miałby czekać na zmartwychwstanie?”
Jeszcze w tym samym dniu Alec uczestniczył w pogrzebie Tony’ego. Rytualne obrzędy odbywały się w niezrozumiałym dla niego języku. Jednakże histeryczne zachowanie niektórych żałobników upewniło Aleca, że nie usłyszeli niczego pocieszającego. „Tego wieczora byłem strasznie rozstrojony” — mówi. „Czułem się bezradny i zagubiony. Nikt nie potrafił dać zadowalających odpowiedzi na moje pytania. Po raz pierwszy w życiu zacząłem się poważnie zastanawiać, czy istnieje Bóg”.
Każdego roku miliony ludzi, tak jak Alec, tracą kogoś bliskiego. Dzieło 1992 Britannica Book of the Year podaje: „W 1991 roku na całym świecie zanotowano 50 418 000 zgonów”. A ile milionów osób zmarło od tego czasu? Wyobraź sobie strumienie łez wylanych przez osieroconych krewnych. Ich żal pogłębia jeszcze zamęt wywołany sprzecznymi poglądami na śmierć.
W rezultacie wiele ludzi, podobnie jak Alec, doznaje rozczarowania i wątpi, czy istnieje jakaś podstawa do nadziei na przyszłe życie po śmierci. Według dzieła Encyclopedia of Religions „w minionych stuleciach ludzie myślący nigdy nie szli za tłumem, (...) powątpiewając w to, jak dusza lub życie danej osoby może istnieć poza jej umysłem i ciałem”.
Co ciekawe, encyklopedia ta przyznaje, iż religijna koncepcja duszy nieśmiertelnej, istniejącej niezależnie od ciała, nie znajduje poparcia w Biblii. Pismo Święte w kilku miejscach mówi wprawdzie, że czyjaś „dusza” opuszcza zwłoki, a nawet do nich powraca, ale w tych wypadkach terminu „dusza” użyto w znaczeniu „życia” — traconego lub odzyskiwanego (1 Mojżeszowa 35:16-19; 1 Królewska 17:17-23). Słowo „dusza” częściej służy w Biblii do opisania widzialnych istot z krwi i ciała, po prostu żywych stworzeń (1 Mojżeszowa 1:20, Biblia gdańska; 2:7, Bg). Dlatego Pismo Święte w wielu miejscach oznajmia, iż dusze umierają (Ezechiela 18:4, 20, Bg; Dzieje 3:23, Bg; Objawienie 16:3, Bg). Informuje nas również, że gdy dusze są martwe, „nic nie wiedzą” (Kaznodziei 9:5, 10).
Z drugiej strony Biblia zawiera doniesienia o zmarłych ludziach przywróconych do życia. Na przykład Łazarz został wskrzeszony, choć był martwy już od czterech dni (Jana 11:39, 43, 44). Co jednak będzie z ludźmi, którzy zmarli setki lub tysiące lat temu? Czy ich widoki na przyszłe życie wiążą się ze wskrzeszeniem przez Boga tego samego ciała, które mieli w chwili śmierci?
Nic podobnego. Taki pogląd byłby sprzeczny z tym, co po śmierci człowieka dzieje się z atomami, z których się składa jego ciało. Z czasem część tych atomów pobierają rośliny, a te z kolei stanowią pokarm innych stworzeń i dostarczają budulca dla ich ciał.
Czy to znaczy, że nie ma żadnej nadziei dla ludzi, którzy zmarli dawno temu? Skądże znowu. Stwórca naszego ogromnego wszechświata ma zdumiewającą, nieograniczoną pamięć. Jest ona doskonała i potrafi przechować dane o osobowości i cechach wrodzonych każdego zmarłego człowieka, o którym Bóg chce pamiętać. Co więcej, Jehowa Bóg ma moc odtworzenia ciała ludzkiego z dokładnym kodem genetycznym żyjącej niegdyś osoby. Może też umieścić w nim pamięć i osobowość tego, kogo zapamiętał, na przykład Abrahama.
Prawie 2000 lat po śmierci Abrahama Jezus Chrystus zapewnił: „A że umarli wzbudzeni będą, to i Mojżesz zaznaczył przy krzaku gorejącym, gdy nazywa Pana Bogiem Abrahama i Bogiem Izaaka, i Bogiem Jakuba. Nie jest On przeto Bogiem umarłych, ale żywych. Dla niego bowiem wszyscy żyją” (Łukasza 20:37, 38). Oprócz Abrahama, Izaaka i Jakuba również miliony innych zmarłych ludzi żyje w pamięci u Boga, czekając na przyszłe zmartwychwstanie. Biblia potwierdza to, mówiąc: „Nastąpi zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych” (Dzieje 24:15).
Parę tygodni po utracie przyjaciół Alec uzyskał odpowiedzi na swe pytania. Zawitał do niego pewien Świadek Jehowy, który mu pokazał, co Słowo Boże mówi o śmierci i zmartwychwstaniu. Informacje te pokrzepiły Aleca i nadały jego życiu nowy sens.
Czy ty również chciałbyś się dowiedzieć czegoś więcej o opartej na Biblii nadziei zmartwychwstania, na przykład: Czy większość ludzi powstanie do życia w niebie, czy na ziemi? albo: Co trzeba zrobić, by zaskarbić sobie uznanie Boże i doświadczyć spełnienia się Jego wspaniałej obietnicy co do możliwości ponownego spotkania się z bliskimi, którzy zmarli?