Czuwające drzewo

MIGDAŁOWIEC należy do najciekawszych drzew owocowych strefy śródziemnomorskiej. Pod koniec stycznia bądź w lutym budzi się z zimowego letargu, a czyni to o wiele wcześniej niż większość innych drzew. I cóż za uroczy widok wówczas przedstawia! Całe drzewo jest pokryte płaszczem bladoróżowego lub białego kwiecia, przy czym to ostatnie przypomina trochę siwiznę starszych ludzi (porównaj Kaznodziei 12:5).

Nawiązując do wczesnego kwitnienia migdałowca, starożytni Hebrajczycy nazywali go „drzewem czuwającym”. Jehowa wykorzystał tę jego cechę charakterystyczną, aby zilustrować pewne ważne orędzie. Na początku swej służby Jeremiasz ujrzał w wizji gałązkę migdałowca. Co to oznaczało? Jehowa wyjaśnił: „Czuwam nad moim słowem, aby je wypełnić” (Jeremiasza 1:12).

Jak „czuwający” migdałowiec wcześnie się budzi, tak Jehowa — mówiąc symbolicznie — ‛wcześnie wstawał’, aby przez swych proroków ostrzegać ludzi przed skutkami nieposłuszeństwa (Jeremiasza 7:25, NW). Nie spoczął, dopóki Jego prorocze słowo nie zostało wypełnione — nieustannie ‛czuwał’. Toteż w wyznaczonym czasie — w roku 607 p.n.e. — na odstępczy naród Judy spadł wyrok Jehowy.

Słowo Boże przepowiada wykonanie podobnego wyroku na niegodziwym systemie, w którym żyjemy (Psalm 37:9, 10; 2 Piotra 3:10-13). Wspominając o takim sędziowskim działaniu, prorok Habakuk zapewnia: „Gdyż widzenie dotyczy oznaczonego czasu (...), wyczekuj go, gdyż na pewno się spełni, nie opóźni się” (Habakuka 2:3). Piękne kwiecie migdałowca, ukazane powyżej, przypomina nam, iż Jehowa dalej będzie czuwał nad swoim słowem, aby je wypełnić.

[Prawa własności do ilustracji, strona 32]

Pictorial Archive (Near Eastern History) Est.