Żniwo głodu

Jednym ze świadectw dni ostatnich są klęski głodu. Wskazując na nasze czasy, Jezus Chrystus przepowiedział „braki żywności (...) w jednym miejscu po drugim” (Mat. 24:3, 7).

Głód grasuje teraz wśród rzesz mieszkańców Afryki, znacząc swój ślad w szerokim pasie na północ od równika ogromem nieszczęść i śmiercią milionów ludzi. Mało kto jednak wie o tym, że w latach od 1958 do 1961 w Chinach, gdzie już z reguły zbiory są niedostateczne, susza, powodzie i plagi szkodników wywołały naprawdę dotkliwy niedobór żywności. Ostatnio chińskie czynniki oficjalne po raz pierwszy przyznały, że w ciągu tego czteroletniego okresu głodu zmarło ponad dziesięć milionów osób. Jeff Bradley, korespondent agencji Associated Press, powołuje się na wypowiedź rzecznika Państwowego Biura Statystycznego, Xu Ganga, który oświadczył, iż „ponad 10 milionów ludzi” zginęło wówczas przedwczesną śmiercią „spowodowaną zarówno warunkami stworzonymi przez człowieka, jak i groźnymi klęskami żywiołowymi”.

Pomimo wysiłków podejmowanych dla zatajenia faktów nie da się ukryć żniwa śmierci głodowej, zebranego w bieżącym stuleciu. Coraz wyraźniej dowodzą one spełniania się proroctwa Jezusa o ‛znaku jego obecności i zakończenia systemu rzeczy’ (Mat. 24:3).