Pytania czytelników

◼ Jeżeli Mojżesz naprawdę był skromny i pokorny, to jak mógł napisać o sobie w Księdze Liczb 12:3, że był ‛najpotulniejszy ze wszystkich ludzi’?

Być może nie przyszło to mu łatwo, ale w natchnieniu od Boga mógł sporządzić ten słuszny opis.

Jedną ze znamiennych cech Biblii, potwierdzających, iż powstała z natchnienia Bożego, jest szczerość jej pisarzy. Mojżesz i inni mężowie, którym Bóg polecił spisanie poszczególnych fragmentów Pisma Świętego, byli przy tym nadzwyczaj otwarci.

Mojżesz na przykład opisał błędy i grzechy swego ludu, nie tając również błędów własnego brata oraz siostry (Wyjścia 16:2, 3; 17:2, 3; 32:1-6; Kapł. 10:1, 2). Nie oszczędził też samego siebie; szczerze opisał własne uchybienia, nawet te, za które skarcił go Bóg (Liczb 20:9-12; Powt. Pr. 1:37). Jest więc rzeczą logiczną, że zgodnie z wolą Jehowy obiektywnie doniósł również o fakcie, iż osobiście był nad wyraz pokorny. Dowodzi tego kontekst owej wypowiedzi. Zamiast wpaść we wzburzenie, gdy Miriam i Aaron zakwestionowali jego autorytet, Mojżesz pozostawił sprawę Jehowie.

Mojżesz proroczo obrazował Mesjasza (Powt. Pr. 18:15-19). Przez zwrócenie uwagi na jego potulność Jehowa Bóg wskazał, że i Mesjasz będzie przejawiał ten cenny przymiot. Czyż czytając Ewangelie nie jesteśmy pod wrażeniem pokory Jezusa? Czyż nie pociąga nas ona ku niemu i nie skłania do darzenia go zaufaniem? (2 Kor. 10:1; Hebr. 4:15, 16).

◼ Czy powinno się nazywać „rozdziałami” poszczególne części składowe biblijnej Księgi Psalmów?

Biblię dzieli się zazwyczaj na 66 ksiąg, a jedną z nich jest Księga Psalmów. Rozdział to większy fragment jakiejś książki, czy to książki historycznej, powieści, czy wreszcie księgi biblijnej. Mówimy więc o Księdze Rodzaju, rozdział 1, rozdział 2 itd. Patrząc z tego punktu widzenia, 150 części, na które dzieli się Księga Psalmów, można by również nazywać rozdziałami.

Jednakże polska nazwa „Psalmy” wywodzi się z greckiej „Septuaginty”, gdzie księga ta nazywa się Psalmoi. Słowo to określa pieśni śpiewane przy akompaniamencie muzycznym. Najwidoczniej poszczególne utwory poetyckie, z których się składa obecna Księga Psalmów, były początkowo śpiewane, być może z towarzyszeniem harfy. Zgodnie z tym w trzytomowym „Słowniku języka polskiego” opracowanym pod redakcją M. Szymczaka podano następującą definicję wyrazu „psalm”. „Biblijny utwór poetycki, pieśń religijna ze zbioru zawartego w Starym Testamencie”.

Chociaż więc nie byłoby błędem ani niczym zdrożnym, gdyby ktoś na przykład powiedział: „Rozdział setny Księgi Psalmów”, to jednak ściślej i trafniej wyraża się ten, kto mówi: „Psalm 100”. W gruncie rzeczy takiego określenia użył też uczeń Łukasz w Dziejach Apostolskich, gdy wspomniał o pewnej wypowiedzi, że ją „napisano w Psalmie drugim” (Dzieje 13:33).