Nasz wiek straconych nadziei

„BARDZO bym chciał, żeby za naszego życia zapanował pokój na ziemi, ale kiedy pomyślę, o całej tej panującej na świecie nienawiści, widzę jasno, że to tylko fantazja”, powiedział młody student. Czy podzielasz jego zdanie? Czy nie odnosisz wrażenia, że sytuacja światowa jest beznadziejna?

Taki pesymizm wcale nie jest pozbawiony podstaw. Warunki na świecie są pod niejednym względem krytyczne. Zagrożone jest wręcz istnienie ludzkości. Powietrze, żywność i woda są w alarmującym stopniu skażone. Pogarszająca się sytuacja ekonomiczna i wzrastająca przestępczość sprawia, że wielu żyje w ciągłej obawie o swoje życie i mienie. Nigdy nie było takiego niepokoju i napięcia jak obecnie.

Jeszcze większe zaniepokojenie wywołuje groźba zagłady atomowej, która wisi nad naszymi głowami niby całun, podczas gdy na ziemi nie widać końca ciągłych wojen i powstań. Inny student tak się wypowiedział o uczuciu beznadziejności, które ogarnęło wielu ludzi: „Jeśli chodzi o problem wojny jądrowej, to wydaje mi się, że jednostka jest tu całkowicie bezsilna”.

Nawet gdyby udało się zapobiec zagładzie nuklearnej, to i tak dalsze istnienie ludzkości byłoby zagrożone już choćby przez postępujące przeludnienie. „Liczba ludności świata rośnie nieubłaganie i w tak zastraszającym tempie, że do 2000 roku, a więc zaledwie za 16 lat, ziemia, zatłoczona dodatkowymi miliardami ludzi, nie zdoła im zapewnić dostatecznej ilości pożywienia i energii, nie mówiąc już o miejscach pracy, mieszkaniach, wykształceniu i opiece lekarskiej”, czytamy w czasopiśmie Parade (1984). „A do czego może dojść w połowie XXI wieku (gdy się zestarzeją dzieci urodzone w obecnym dziesięcioleciu), to przechodzi wszelkie wyobrażenie”.

Rokrocznie miliony ludzi umierają wskutek tragicznej sytuacji żywnościowej w wielu krajach trzeciego świata. Pewien specjalista z Ośrodka Badań Międzynarodowych przy Federalnym Urzędzie Statystycznym w USA oświadczył: „Jeżeli nie podejmie się natychmiast międzynarodowej akcji mającej na celu kontrolę przyrostu ludności, to moim zdaniem systemy rządzenia się załamią”. Oprócz wyczerpania podstawowych surowców przewiduje się powszechne niedożywienie i choroby, masowe migracje, większe klęski głodu, zamieszki, a nawet wojny.

W dodatku narastająca wzajemna wrogość i samolubstwo przekreślają wszelkie nadzieje, że ludzie rozwiążą swoje problemy i spory w sposób rozsądny i przyjazny. Panuje prawo pięści, a stosowanie przemocy staje się utartym sposobem dochodzenia swoich krzywd, rzeczywistych bądź urojonych. „Staromodne” ideały braterstwa — zważania na drugich i okazywania im szacunku — jakby całkiem zanikły w dzisiejszym świecie. Jak to przepowiedziano w Biblii, doszło do ‛udręczenia narodów nie znających drogi wyjścia (...), podczas gdy ludzie mdleją ze strachu i w oczekiwaniu tego, co przyjdzie na zamieszkaną ziemię’ (Łuk. 21:25, 26).a

Być może powiesz: „Ale skoro ludzie światli zdają sobie sprawę, że w naszych krytycznych czasach zguba wisi na włosku, to zapewne wspólnie wypracują jakieś porozumienie, aby zapewnić światu pokój i dobrobyt”. Czy jednak taka nadzieja, choć niewątpliwie pożądana, ma jakieś realne podstawy? Co na ten temat mówi historia?

[Przypis]