„Kosz owoców letnich”

Zdarzało się niekiedy, że Jehowa Bóg przekazywał swoim prorokom jakieś orędzie zobrazowane za pomocą prostej ilustracji. Przykład tego znajdujemy w Księdze Amosa 8:1-3, gdzie czytamy: „Tak ukazał mi Adonai — Jahwe: A oto kosz owoców letnich. Wówczas rzekł: ‛Co ty widzisz, Amosie?’ I odpowiedziałem: ‛Kosz owoców letnich’. Wtedy rzekł Jahwe do mnie: ‛Przyszedł kres dla ludu mego, Izraela — już więcej nie przepuszczę mu’, ‛I jękami będą śpiewy świątyni w owym dniu’ — wyrocznia Adonai — Jahwe. Wiele trupów. Na każdym miejscu zalega cisza” (KUL).

W tekście hebrajskim określenie „owoc letni” (kajits) brzmieniem bardzo przypomina „kres” (kets), co daje grę słów. „Kosz owoców letnich” wskazuje na koniec okresu żniw i zarazem roku wegetacyjnego. Podobnie niewierny Izrael stanął w obliczu swojego kresu. Bóg Jehowa nie zamierzał dłużej oszczędzać swego ludu i wybaczać mu grzechów. Przy wykonywaniu Jego wyroków pieśń wysławiania w świątyni miała się obrócić w „jęki”, w głośne i przejmujące zawodzenie nad mnóstwem zabitych. W obliczu tak zatrważającego przejawu niezadowolenia Bożego stosowna była tylko cisza.