Dawne pogańskie rytuały nadal odprawiane

Biblia donosi o katastrofalnej suszy i klęsce głodu, jakie w swoim czasie nawiedziły obszar znany pod nazwą Samarii, i podaje, że czciciele pogańskiego boga Baala, bóstwa rolnictwa i płodności, starali się przyciągnąć jego uwagę tym, że „kaleczyli się (...), aż się pokrwawili” (1 Król. 18:2, 28). Może się to wydawać zgoła osobliwym zwyczajem, ale coś podobnego dzieje się również w obecnych czasach, 2800 lat później.

Włoska gazeta Corriere di Napoli w artykule pod tytułem: „Biczują się do krwi, aby wybłagać dobre plony”, opisuje specjalny rytuał mieszkańców rolniczej okolicy Guardia Sanframondi, odprawiany w ramach kultu „świętej Panienki”. Najważniejszymi uczestnikami obrzędu są „zakapturzeni mężczyźni, którzy biją się w piersi (...) łańcuchem, aż się obleją krwią”. Za nimi idą drudzy, którzy w tym samym celu posługują się „kolczastymi rózgami”. W trakcie tego biczowania i krwawienia ludzie wołają o „opiekę Madonny”, spodziewając się dzięki temu dobrych zbiorów.

Natchniony apostoł Paweł pisał o kultach własnego pomysłu, polegających na „uniżaniu siebie i nieoszczędzaniu ciała”, ale wskazał, że one nie prowadzą do rozwinięcia rzeczywistej pobożności. Prawdziwy Bóg nie wymaga, aby się torturować w celu zwrócenia na siebie Jego uwagi. — Kol. 2:23.