Pasterz, który nas miłuje

Artykuł przewidziany specjalnie dla rodziców do przeczytania z dziećmi

CZY zdarzyło ci się kiedyś, że poczułeś się całkiem osamotniony? — A może przyszło ci wtedy na myśl pytanie, czy cię jeszcze ktoś kocha?

Albo czy się kiedyś zagubiłeś? — Jak się wtedy czułeś? Na pewno najadłeś się strachu, prawda? —

Wielki Nauczyciel pewnego razu opowiedział o jednym zagubionym. Ale to nie dziecko zginęło. W jego opowiadaniu chodziło o jagniątko, o młodą owcę.

Z pewnością wiesz, co to jest owca, nieprawdaż? — Jest to niewielkie zwierzę, z którego się strzyże wełnę. Pod pewnymi względami jesteś też taki jak owieczka. Na przykład:

Otóż owce nie są duże ani zbyt silne. W dodatku bardzo się boją, gdy zabłądzą. Potrzebują miłości i życzliwości. Muszą jak ty mieć kogoś, kto by je otaczał troską i opieką. Człowiek, który się w ten sposób zajmuje owcami, nazywa się pasterzem.

Jezus w swym opowiadaniu mówił o pasterzu, który miał sto owiec. Ale potem jedna z nich się zgubiła. Być może akurat pilnie jadła trawę, gdy tymczasem inne poszły dalej. Albo może chciała tylko zobaczyć, co jest po drugiej stronie pagórka; zanim się jednak obejrzała, nie było już widać w pobliżu reszty owiec. Czy potrafisz sobie wyobrazić, jak czuła się ta owieczka, gdy rozejrzawszy się dookoła stwierdziła, że jest sama, samusieńka? —

Co teraz zrobi pasterz, gdy zauważy, że brak mu jednej owcy? Czy powie, że ta owca — bądź co bądź — jest sama sobie winna i dlatego ani myśli martwić się o nią? Czy przeciwnie, zostawi pozostałe dziewięćdziesiąt dziewięć owiec w bezpiecznym miejscu i pójdzie szukać tej jednej? Czy jedna owca warta jest tyle zachodu? — A gdybyś ty był tą zaginioną owcą, czy chciałbyś, żeby pasterz cię odszukał? —

Pasterz bardzo kochał wszystkie swoje owce, również tę zgubioną. Dlatego poszedł szukać brakującej sztuki.

Pomyśl tylko, jak szczęśliwa musiała być zabłąkana owieczka, gdy zobaczyła, że nadchodzi pasterz! A Jezus powiedział, że pasterz też się ucieszył, gdy znalazł swoją owcę. Radował się nią bardziej niż pozostałymi dziewięćdziesięcioma dziewięcioma, które nie zginęły.

Kogo więc można przyrównać do dobrego pasterza z opowieści Jezusa? Kto troszczy się o nas tak bardzo, jak tamten pasterz o swoje owce? — Jezus wyjaśnił, że takim jest jego Ojciec w niebie. A jego Ojcem jest Bóg Jehowa.

Jehowa jest Wielkim Pasterzem swego ludu. Miłuje wszystkich, którzy Mu służą, nawet młodych, takich jak ty. Nie życzy sobie, by ktokolwiek z nas odniósł jakąś szkodę lub zginął. Czy to nie cudowne, gdy się wie, że Bóg tak bardzo się o nas troszczy? — Mat. 18:12-14.

Czy naprawdę wierzysz w Jehowę Boga? — Czy dla ciebie jest On rzeczywiście żywą Osobą?

Prawda, że Jehowy nie możemy zobaczyć. Jest On przecież Duchem. Ma organizm niewidzialny dla naszych oczu. Ale jest Osobą, która rzeczywiście istnieje, i w dodatku nas widzi. Wie dobrze, kiedy potrzebujemy pomocy. A my możemy mówić do Niego w modlitwie, tak jak się rozmawia z tatusiem i mamusią. Jehowie się podoba, gdy to czynimy.

Zatem co powinieneś zrobić, gdy cię ogarnia smutek lub czujesz się osamotniony? — Porozmawiaj z Jehową. Przybliż się do Niego. A On cię pocieszy i udzieli ci pomocy. Pamiętaj, że Jehowa cię miłuje, nawet gdybyś się czuł całkiem opuszczony przez wszystkich.

Weźmy teraz do ręki swoje Biblie i przeczytajmy razem coś, co powinno zagrzać nasze serca. Znajdźmy Psalm dwudziesty trzeci i zacznijmy czytać od pierwszego wiersza.a

Powiedziano tam: „Jahwe [Jehowa] jest moim pasterzem: nie brak mi niczego; pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć: orzeźwia moją duszę. Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoje imię. Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i Twoja laska właśnie mnie pocieszają”.

Tak czują się ludzie, gdy ich Bogiem jest Jehowa. Czy ty też masz takie samopoczucie? —

Jak miłujący pasterz dba o swoją trzodę, tak Jehowa szczerze troszczy się o swój lud. Toteż słudzy Jego czują się pokrzepieni, korzystając z dobrodziejstw, których im przysparza. Pokazuje im, jaką drogą mają iść, a oni chętnie nią idą. Nawet gdy zewsząd otaczają ich trudności, nie lękają się tego. Pasterz posługuje się laską bądź kijem, aby bronić owiec przed zwierzętami, które by im mogły wyrządzić szkodę. A lud Boży wie, że On będzie go ochraniał. Czuje się bezpieczny, bo z nim jest Bóg.

Jehowa faktycznie miłuje swe owce i czule troszczy się o nie. Biblia powiada: ‚Jak pasterz będzie pasł swe owce. Zgromadzi je swoim ramieniem. Jagnięta nosi na swej piersi, poprowadzi je łagodnie’. — Izaj. 40:11.

Czy się nie cieszysz, wiedząc teraz, że Jehowa postępuje w ten sposób? — Czy chcesz być jedną z Jego owiec? —

Owce słuchają głosu swego pasterza. Nie oddalają się od niego. A czy ty słuchasz Jehowy? — Czy trzymasz się blisko Niego? — W takim razie nigdy nie potrzebujesz się bać: zawsze z tobą będzie Jehowa.

(Jehowa miłościwie troszczy się o tych, którzy Mu służą. Przeczytajmy razem, co jeszcze Biblia mówi na ten temat w Psalmie 37:25; 55:23; w Księdze Izajasza 41:10; w Ewangelii według Łukasza 12:29-31).

[Przypis]