Pytania czytelników

● Dlaczego publikacje Towarzystwa Strażnica wspominają tylko o siedmiu potęgach światowych, chociaż jest rzeczą oczywistą, iż w ciągu minionych stuleci istniało znacznie więcej potężnych mocarstw?

Publikacje Towarzystwa nie wydają arbitralnej opinii, gdy się powołują na istnienie siedmiu kolejnych potęg świata. Odpowiednie wzmianki pozostają w ścisłym związku z kontekstem biblijnym i nie noszą charakteru stwierdzeń ogólnych, w ujęciu historii świeckiej. Księga biblijna Apokalipsa wyraźnie wspomina o „siedmiu królach”. Czytamy tam w rozdziale 17, a wersecie 10: „Siedmiu jest królów: pięciu upadło, jeden istnieje, inny jeszcze nie przyszedł”.

Wiadomo oczywiście, iż w ciągu minionych stuleci sprawowało władzę więcej literalnych królów. Zatem siedmiu „królów”, o których tu mowa, musi obrazować jakieś szczególne królestwa lub imperia; spośród nich szóste było akurat u władzy, gdy apostoł Jan pisał powyższe słowa. Księga Daniela wyjawia nazwy trzech takich potęg. Były to: Babilon, dwuczłonowe mocarstwo medo-perskie oraz Grecja. (Zobacz Księgę Daniela 2:37-43; 7:1-7; 8:20, 21). Każda z tych trzech potęg światowych miała bezpośrednio do czynienia ze starożytnym ludem sprzymierzonym z Bogiem, z Izraelitami.

Wskazówka z Księgi Daniela ułatwia nam zidentyfikowanie pozostałych „królów” spośród siedmiu wspomnianych w Apokalipsie 17:10. Muszą to być wielkie mocarstwa, które bezpośrednio miały do czynienia albo ze starożytnym ludem będącym w przymierzu z Bogiem, albo z Jego późniejszym narodem duchowego Izraela, składającym się z lojalnych uczniów Jezusa Chrystusa (Rzym. 2:28, 29; Gal. 6:16). Zanim jeszcze Babilon zburzył Jeruzalem i spustoszył ziemię judzką, dwie inne wielkie potęgi zaciążyły poważnie na życiu Izraelitów. Pierwsza z nich, Egipt, trzymała ich w niewoli wiele lat, a druga, Asyria, zniszczyła dziesięciopokoleniowe królestwo Izraela, a także zniosła liczne miasta położone na terytorium Judy. Po upadku Babilonu rządy nad Judeą sprawowała Persja, aż do chwili wyparcia jej przez Grecję; jeszcze później Żydzi dostali się pod panowanie Rzymu.

Stąd pięcioma królami, którzy ‚upadli’ do czasu napisania Księgi Apokalipsy przez apostoła Jana (około roku 96 n.e.), były następujące potęgi: Egipt, Asyria, Babilon, Medo-Persja i Grecja. Mocarstwem światowym stojącym wówczas u szczytu chwały był Rzym. Jeżeli zaś chodzi o potęgę, która miała jeszcze nadejść, to spośród znaczniejszych państw, jakie się wyłoniły po upadku starożytnego Rzymu, najbardziej wyróżnia się anglo-amerykańska potęga światowa. W dodatku fakty historyczne dowodzą, iż podczas pierwszej i drugiej wojny światowej właśnie ta potęga anglo-amerykańska ostro przeciwstawiła się ludziom będącym duchowymi Izraelitami.a

A zatem mimo istnienia innych wielkich mocarstw jedynie siedem z nich odpowiada biblijnym „siedmiu królom”.

[Przypis]